X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

اهمیت بهداشت مدارس و مشاوره در ‌آموزش و پرورش

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

اهمیت بهداشت مدارس و مشاوره در ‌آموزش و پرورش 

جای تردید نیست که مبنای تحول اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، علمی و صنعتی در هر جامعه از آموزش و پرورش آغاز می‌شود. در واقع آموزش و پرورش در ادبیات توسعه‌ی همه کشورهای دنیا وجود دارد. علی‌رغم تصور برخی برنامه‌ریزان، آموزش و پرورش، نهاد مصرفی نیست بلکه نهادی تولیدی است و جایگاه خطیری دارد. آموزش و پرورش مرکز تولید و تربیت اندیشه، نیرو، انگیزه و انسان است. انسان‌هایی که در آینده مسئولیت محوری‌ترین بخش توسعه را بر عهده خواهند گرفت.
آموزش و پرورش برای آن‌ که مبنای توسعه و آغازگر تحولات مختلف باشد، باید از درون متحول شود که برای این‌‌کار لازم است ساختار، طرز تفکر، شیوه‌های آموزشی و نوع ارتباط آموزگار و دانش‌آموزان متحول شود. در این راستا باید شاخص‌های مناسب برای تحول تعیین شوند

اهمیت بهداشت مدارس و مشاوره در ‌آموزش و پرورش 

جای تردید نیست که مبنای تحول اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، علمی و صنعتی در هر جامعه از آموزش و پرورش آغاز می‌شود. در واقع آموزش و پرورش در ادبیات توسعه‌ی همه کشورهای دنیا وجود دارد. علی‌رغم تصور برخی برنامه‌ریزان، آموزش و پرورش، نهاد مصرفی نیست بلکه نهادی تولیدی است و جایگاه خطیری دارد. آموزش و پرورش مرکز تولید و تربیت اندیشه، نیرو، انگیزه و انسان است. انسان‌هایی که در آینده مسئولیت محوری‌ترین بخش توسعه را بر عهده خواهند گرفت.
آموزش و پرورش برای آن‌ که مبنای توسعه و آغازگر تحولات مختلف باشد، باید از درون متحول شود که برای این‌‌کار لازم است ساختار، طرز تفکر، شیوه‌های آموزشی و نوع ارتباط آموزگار و دانش‌آموزان متحول شود. در این راستا باید شاخص‌های مناسب برای تحول تعیین شوند.
آموزش و تربیت در هم تنیده شده‌اند و از یکدیگر جدا نیستند، بنابراین ما نمی‌توانیم جریان تربیتی را جدا از آموزش پیش‌بینی کنیم. جریانی که آموزش را طراحی می‌کند، تربیت را نیز پیش‌بینی خواهد کرد و بر عکس، جریانی که تربیت را طراحی و برنامه ‌ریزی می‌کند، آموزش را نیز در متن خود دیده است. پس آموزش همان تربیت و تربیت همان آموزش است و برای توسعه‌ی آنها باید جریان تربیتی و آموزشی به صورت یکپارچه مورد توجه قرار گیرند. به طور کلی در مجموع روند آموزشی جهان، فرآیند یکپارچه‌‌سازی آموزش و پرورش تحمیل شده است، یعنی چند فعالیت را نمی‌توان در کنار هم داشت. به عنوان مثال شما نمی‌توانید مشاوره را در کنار بهداشت و آنها را در کنار مقوله‌ی دیگر ببینید زیرا آنها جریان یکپارچه هستند.
بخش‌های مختلف آموزش و پرورش برای خود هویت صنفی مستقلی قایل هستند. این دیدگاه از یک زاویه قابل تقدیر است زیرا نشانه‌ی تعصب و تلاش هر بخشی برای انجام بهینه‌ی کارها است اما از دریچه‌ی دیگر موجب محدودیت فعالیت‌های هر بخش خواهد شد اگر بهداشت بیش از آن‌که یک جریان فراگیر تلقی شود، یک جریان صنفی باشد، محدود خواهد شد و به تدریج نوع استقلال طلبی حادث می‌شود که از درون تجزیه طلبی نشأت گرفته است. البته استقلال فنی در هر حوزه‌ی تخصصی و کاربردی ضروری است.
اداره‌ کل مشاوره و بهداشت مدارس نیز باید در راستای نهادینه کردن این جریان فراگیر تلاش کند. یکی از مهم‌ترین اقدامات لازم در این خصوص وارد کردن فعالیت‌های مختلف در برنامه‌ی درسی آموزش و پرورش است. اگر برنامه‌ای وارد برنامه‌ی رسمی گردد ماندگار خواهد شد، پس در مرحله، اول باید یک برنامه‌ی‌ بسیار فنی، دقیق، گسترده و کارشناسی شده تهیه و اجرا شود تا برنامه‌های بهداشت و مشاوره بتوانند در برنامه‌های رسمی آموزش و پرورش وارد شده و از حوزه فعالیت‌های فوق برنامه خارج شوند. در حال حاضر آموزش در کشور ما نهادینه شده و برنامه و سازمان دارد ولی تربیت در آموزش و پرورش چنین وضعیتی ندارد، البته باید متذکر شد که فعالیت‌ها و تلاش‌های فراوانی در زمینه‌ی تربیت صورت گرفته و حجم برنامه‌ها گسترش یافته است. یکی از دلایل انجام این فعالیت‌ها در سطح وسیع، جبران ضعف فوق برنامه و فعالیت‌های تربیتی و هم تراز کردن آنها با فعالیت‌های آموزشی است. اما ما معتقدیم که برای هم وزن شدن تربیت با آموزش باید فعالیت‌های تربیتی در برنامه‌های رسمی وارد شوند. هم اکنون برنامه‌های تربیتی از جمله بهداشت و مشاوره فوق برنامه محسوب می‌شوند. از این رو برخی افراد، فعالیت‌های تربیتی را به عنوان کار درجه دوم تلقی می‌کنند و تدریس را کار مهم‌تری می‌دانند که باید برای آن سختی کار را نیز در نظر گرفت. همان طور که برای جریان آموزش در کشور معاونت آموزشی، سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی درسی، مدیریت آموزشی، معاون و دبیران مختلف با تخصص‌های ویژه در نظر گرفته می‌شود، باید برای تربیت نیز چنین توجهی مبذول گردد اما در حوزه‌ی بهداشت و مشاوره چنین نیست، یعنی یک مشاور به تنهایی انواع فعالیت‌های مربوط به شاخه‌های مختلف مشاوره از جمله مشاوره‌ی تحصیلی، سازشی، گروهی و…. را در مدرسه انجام می‌دهد. در سایر حوزه‌های تربیتی نیز چنین وضعیتی وجود دارد. مثلاً تربیت هنری، اجتماعی، اخلاقی، ادبی، دینی و …. هر کدام به تخصصی جداگانه نیازمند است. پس در درجه اول ما باید فعالیت‌های تربیتی را در برنامه‌های رسمی بگنجانیم و در مرحله‌ی بعد سازمانی مناسب برای آن طراحی شود.
شرط بعدی تحول در جریان تعلیم و تربیت، دگرگونی در حوزه ی مشاوره و بهداشت است. مشاوره و بهداشت باید در قلب هر جریان آموزشی وجود داشته باشند. ما در حال حاضر با حجم انبوه و متراکم کتاب‌های درسی مواجه هستیم، اما آیا به راستی این کتاب‌ها براساس نیازهای زمان طراحی شده‌اند؟‌ آیا فارغ‌التحصیلان رشته‌ها با انبوهی از آموخته‌ها قادرند به نیازهای اجتماعی پاسخ دهند؟ مشاوره باید گره‌های کور در این خصوص را باز کند و خود را به هدایت تحصیلی و آزمون استعدادها محدود نکند.

 

ارسال نظر