X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

خاقانی شروانی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

خاقانی شروانی قرن ۶ افضل الدین بدیل ابراهیم بن علی خاقانی حقایقی شروانی ملقب به \”حسان العجم\” یکی از بزرگترین شاعران پارسی گو، در حدود سال ۵۲۰ ه‍.ق در شیروان متولد شد. به گفته او پدرش مردی درودگر و مادرش عیسوی نسطوری بوده است. خاقانی همواره از مهر و عطوفت مادر خویش یاد می کند و علیرغم رنجیدگی از شروان و شروانیان، به خاطر مادرش بدان دیار اشتیاق دارد. خاقانی در تعلیم و تربیت از عم خود، کافی الدین عمر بن عثمان، بهره بسیار برد

خاقانی شروانی قرن ۶ افضل الدین بدیل ابراهیم بن علی خاقانی حقایقی شروانی ملقب به \”حسان العجم\” یکی از بزرگترین شاعران پارسی گو، در حدود سال ۵۲۰ ه‍.ق در شیروان متولد شد. به گفته او پدرش مردی درودگر و مادرش عیسوی نسطوری بوده است. خاقانی همواره از مهر و عطوفت مادر خویش یاد می کند و علیرغم رنجیدگی از شروان و شروانیان، به خاطر مادرش بدان دیار اشتیاق دارد. خاقانی در تعلیم و تربیت از عم خود، کافی الدین عمر بن عثمان، بهره بسیار برد و ظاهرا لقب \”حسان العجم\” را نیز او به خاقانی داده است چنانکه خود می گوید: چون دید که در سخن تمامم حسان عجم نهاد نامم خاقانی نیز به او علاقه و اعتقاد زیادی داشت و در مرگ او مراثی سوزناکی نیز سرود. خاقانی پیش از آنکه به \”خاقان اکبر منوچهر شروانشاه\” بپیوندد، \”حقایقی\” تخلص می کرده و پس از آن به \”خاقانی\”، چنانکه همه معاصرین او و تذکره نویسان او را به همین نام- خاقانی- شناخته اند. بی شک خاقانی از جمله بزرگترین شاعران قصیده گوی و از ارکان شعر پارسی است. قوت اندیشه و مهارت او در ترکیب الفاظ، خلق معانی، ابتکار مضامین جدید و پیش گرفتن راههای خاص در توصیف و تشبیه، مشهور است. مهارت او در وصف نیز در میان دیگر شاعران قصیده سرا، مرتبه والایی دارد. خاقانی بر اثر احاطه به بیشتر علوم و اطلاعات مختلف زمان خود و نیز قدرت خارق العاده ای که در استفاده از آن اطلاعات داشته، توانسته مضامین علمی خاصی در شعر ایجاد کند که بیشتر آنها پیش از آن سابقه نداشته است. از سویی دیگر به علت آگاهی از زبان عربی، از لغات عربی در شعر پارسی نیز بدون محدودیت استفاده کرده است. خاقانی در زهد و وعظ، پیرو سنایی بوده و بسیار کوشیده که از این حیث با او برابری کند و قسمتی از قصایدش به تقلید سنایی است. غزلیات او اگرچه یک دست نیست اما دربردارنده ابیات لطیف و شورانگیز هم هست چنانکه می توان او را از غزلسرایان خوب عهد خویش پنداشت. خاقانی در اواخر عمر در تبریز به سر می برد، در همان شهر درگذشت و در مقبره الشعرا محله سرخاب تبریز دفن شد. سال وفات او را برخی ۵۳۲ و برخی دیگر ۵۸۱ یا ۵۸۲ نوشته اند. آثار او: ۱٫ دیوان قصاید و غزلیات معروف به \”کلیات خاقانی\” که بزرگترین نسخ خطی آن حاوی بیست و دو هزار بیت است. ۲٫ \”تحفه العراقین\” که منظومه ایست در قالب مثنوی و خاقانی حوادث نخستین مسافرت خود را به مکه و منازلی که پیموده شرح می دهد. در آخر منظومه نیز راجع به خاندان و حوادث عمر خود اطلاعات مفیدی بیان می کند.

ارسال نظر