X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

آیین‌نامه‌ حفاظت‌ حمل‌ و نقل‌، ذخیره‌ سازی‌ و توزیع‌ گاز مایع‌

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

مقدمه‌:

 چون‌ گاز مایع‌ قابلیت‌ احتراق‌ و انفجار شدیدی‌ داشته‌ و استفاده‌ ناصحیح‌ از آن‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ خسارات‌ جانی‌ و مالی‌ جبران‌ ناپذیری‌ گردد، لذا این‌ آیین‌نامه‌ با استناد ماده‌ 48 قانون‌ کار جهت‌ راهنمایی‌ امور مربوط‌ به‌ حمل‌ و نقل، ذخیره‌ سازی‌ و توزیع‌ گاز مایع‌ تدوین‌ و تصویب‌ و برای‌ کلیه‌ مؤسسات‌ توزیع‌ کننده‌ گاز مایع‌ در ایران‌ و عموم‌ افرادی‌ که‌ به‌ این‌ امر اشتغال‌ دارند لازم‌ الاجرا می‌باشد.

 

آیین‌نامه‌ حفاظت‌ حمل‌ و نقل‌، ذخیره‌ سازی‌ و توزیع‌ گاز مایع‌

 

 مقدمه‌:

 چون‌ گاز مایع‌ قابلیت‌ احتراق‌ و انفجار شدیدی‌ داشته‌ و استفاده‌ ناصحیح‌ از آن‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ خسارات‌ جانی‌ و مالی‌ جبران‌ ناپذیری‌ گردد، لذا این‌ آیین‌نامه‌ با استناد ماده‌ 48 قانون‌ کار جهت‌ راهنمایی‌ امور مربوط‌ به‌ حمل‌ و نقل، ذخیره‌ سازی‌ و توزیع‌ گاز مایع‌ تدوین‌ و تصویب‌ و برای‌ کلیه‌ مؤسسات‌ توزیع‌ کننده‌ گاز مایع‌ در ایران‌ و عموم‌ افرادی‌ که‌ به‌ این‌ امر اشتغال‌ دارند لازم‌ الاجرا می‌باشد.

 

 فصل‌ اول‌ – تعاریف‌:

۱- گاز مایع‌: گاز مایع‌ مشتمل‌ بر تمام‌ موادی‌ است‌ که‌ از یک‌ یا چند گاز که‌ ذیلاً ذکر می‌گردد تشکیل‌ شده‌ باشد: پروپان‌ پروپیلن‌، بوتانها، (بوتان‌ و ایزوبوتان‌) و بوتیلین‌ها که‌ تحت‌ فشار تبدیل‌ به‌ مایع‌ می‌شوند.

۲- بودار کردن‌ گاز مایع‌: گاز مایع‌ به‌وسیله‌ تولیدکننده‌ با مواد مخصوصی‌ از قبیل‌ اتیل‌ مرکایتان‌ تایوفین‌ و یا امیل‌ مرکایتان‌ بودار می‌گردد. مقدار این‌ گونه‌ مواد در گاز مایع‌ به‌ اندازه‌ای‌ است‌ که‌ اگر غلظت‌ گاز در هوا به‌  حداقل‌ قابلیت‌ انفجار آن‌ برسد بوی‌ آن‌ به‌ خوبی‌ قابل‌ تشخیص‌ می‌باشد.

۳- مخازن‌ حمل‌ گازمایع‌: مخازن‌ حمل‎گاز مایع‎عبارت‌ از مخازنی‎است‌ که‌ برروی‌ شاسی‌ کامیون‌ یا یدک‌ کش‌، و یا نیمه‌ یدک‌کش‌ نصب‌ شده‌ و برای‌ حمل‌ گاز مایع‌ بکار می‌رود.

۴- مخازن‌ ذخیره‌ سازی‌ گاز مایع‌: مخازن‌ ذخیره‌ سازی‌ گاز مایع‌ عبارت‌ از مخازنی‌ است‌ که‌ گاز مایع‌ در آنها نگهداری‌ می‌گردد.

۵- تأسیسات‌: تأسیسات‌ گاز مایع‌ مجموعه‌ای‌ است‌ که‌ شامل‌ مخازن‌ ذخیره‌ سازی‌، لوله‌کشی‌ها،‌ وسایل‌ بارگیری‌ و تخلیه‌ مخازن‌ حمل‌ و ذخیره‌ سازی‌ وسایل‌ پرکردن‌ سیلندر ساختمان‌ها و سایر وسایل‌ مربوطه‌ می‌باشد.

۶- سیلندر: سیلندر عبارت‌ از مخزن‌ قابل‌ حملی‌ است‌ که‌ ظرفیت‌ آن‌ حداکثر ۴۵۰ لیتر بوده‌ و برای‌ مصارف‌ خانگی‌ یا تجاری‌ و یا سایر مصارف‌ که‌ احتیاج‌ به‌ مخزن‌ قابل‌ جابجا شدن‌ دارند بکار می‌رود.

 

 فصل‌ دوم‌: مقررات‌ حفاظتی‌ مخازن‌ حمل‌ گاز مایع‌:

ماده‌ 1: مخازن‌ حمل‌ گاز مایع‌ باید از جنس‌ فولادی‌ باشد که‌ قابلیت‌ تحمل‌ فشار کار لااقل‌ 5/17 کیلوگرم‌ بر سانتی‌ متر مربع‌ را دارا بوده‌ و طبق‌ استاندارد مصوبه‌ مؤسسه‌ استاندارد و تحقیقات‌ صنعتی‌ ایران‌ ساخته‌ شده‌ باشد.

ماده‌ 2: هر مخزن‌ حمل‌ گاز مایع‌ باید دارای‌ گواهینامه‌ و مدارک‌ مشخصات‌ ساخت‌ و آزمایش‌ باشد و این‌ اسناد در نزد صاحب‌ مخزن‌ یا استفاده‌ کننده‌ از آن‌ نگهداری‌ گردد به‌طوری‌که‌ همیشه‌ آماده‌ ارائه‌ به‌ مأمورین‌ ذیصلاح‌ وزارت‌ کار و امور اجتماعی‌ باشد.

ماده‌ 3: مخازن‌ حمل‌ گاز مایع‌ که‌ فاقد روپوش‌ آلومینیومی‌ با فولاد زنگ‌نزن‌ یا هر فلز براق‌ ثابت‌ دیگر می‌باشد باید با رنگ‌ سفید یا آلومینیومی‌ یا رنگهای‌ منعکس‌ کننده‌ مشابه‌ رنگ‌آمیزی‌ شود. این‌ رنگ‌آمیزی‌ باید اقلاً  سطح‌ فوقانی‌ مخازن‌ مزبور را بپوشاند.

ماده‌ 4: مجاری‌ خروجی‌ بطور کلی‌ باید به‌ ترتیب‌ زیر باشد:

 1- در زیر مخزن‌ هر دستگاه‌ حمل‌ گاز مایع‌ (گازکش‌) باید شیری‌ برای‌ تخلیه‌ کامل‌ مخزن‌ تعبیه‌ گردد.

 2- در مخازن‌ حمل‌ گاز مایع‌ تمام‌ منافذ بجز آنهایی‌ که‌ مربوط‌ به‌ وسایل‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ و محل‌ نصب‌ گرماسنج‌ و سوپاپ‌ اطمینان‌ می‌باشد باید به‌وسیله‌ درپوش‌، کلاهک‌ و یا فلنج‌ پیچ‌ و مهره‌دار مسدود گردد یا به‌وسیله‌ شیر جلوگیری‌ کننده‌ از جریان‌ اضافی‌ یا شیر یکطرفه‌ محافظت‌ گردد و یا مجهز به‌ شیری‌ گردد که‌ بتوان‌ آن‌ را از دور کنترل‌ نمود.

 سوپاپ‌ اطمینان‌:

ماده‌ 5: هر مخزن‌ حمل‌ گاز مایع‌ باید مجهز به‌ یک‌ یا چند سوپاپ‌ اطمینان‌ از نوع‌ فنری‌ با شرائط‌ ذیل‌ باشد:

 1- لوله‌های‌ خروجی‌ سوپاپ‌های‌ اطمینان‌ باید بدون‌ خمیدگی‌ و روبه‌ بالا بوده‌ و گاز از آن‌ مستقیماً به‌ هوا برود و در مسیر آن‌ مانعی‌ وجود نداشته‌ باشد تا باعث‌ برخورد گاز با بدنه‌ مخزن‌ گردد.

 اندازه‌ لوله‌ خروجی‌ نباید کوچکتر از مجرای‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ باشد. در پایین‌ترین‌ قسمت‌ لوله‌ خروجی‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ باید یک‌ شیر تخلیه‌ تعبیه‌ گردد تا بتوان‌ مایعات‌ جمع‌ شده‌ در این‌ لوله‌ را خالی‌ نمود.

 2- ظرفیت‌ خروج‌ گاز سوپاپ‌های‌ اطمینان‌ هر مخزن‌ باید متناسب‌ با سطح‌ خارجی‌ آن‌ مخزن‌ باشد. این‌ ظرفیت‌ باید طوری‌ محاسبه‌ گردد که‌ فشار در مخزن‌ به‌ هیچ‌ وجه‌ نتواند از ۱۲۰ درصد فشار تجاوز نماید.

 3- اگر وسایل‌ تنظیم‌ فشار سوپاپ‌ در خارج‌ از مخزن‌ قرار داشته‌ باشد باید این‌ وسایل‌ تنظیم‌ مجهز به‌ وسائلی‌ قابل‌ پلمپ‌ کردن‌ بوده‌ و همیشه‌ پلمپ‌ شده‌ باشد.

 4- فشار تنظیم‌ شده‌ برای‌ شروع‌ به‌ خروج‌ گاز و مقدار گاز با هوای‌ خروجی‌ باید بر حسب‌ واحد حجم‌ در دقیقه‌ (در ۵/۱۵ درجه‌ سانتی‌گراد و فشار آتمسفر) بطور واضح‌ و ثابت‌ روی‌ هر سوپاپ‌ اطمینان‌ حک‌ شده‌ باشد. همچنین‌ نصب‌ سوپاپ‌ باید طوری‌ باشد که‌ شروع‌ به‌ خروج‌ گاز از آن‌ قابل‌ رؤیت‌ باشد.

 5- سوپاپ‌ اطمینان‌ باید در بالای‌ مخزن‌ نصب‌ گردد و مستقیماً به‌ فضای‌ محتوی‌ گاز مربوط‌ باشد.

 6- بین‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ و مخزن‌ نباید شیری‌ نصب‌ شود مگر در مخازنی‌ که‌ 2 سوپاپ‌ اطمینان‌ یا بیشتر روی‌ آنها نصب‌ شده‌ است‌ که‌ در این‌ صورت‌ می‌توان‌ یک‌ یا دو شیر بین‌ مخزن‌ و سوپاپ‌ اطمینان‌ نصب‌ نمود بشرطی‌ که‌ اولاً ساختمان‌ این‌ شیارها طوری‌ باشد که‌ در هر حال‌ یک‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ یا بیشتر باز باقی‌ بماند و ثانیاً ظرفیت‌ سوپاپ‌هایی‌ که‌ باز می‌باشد کافی‌ برای‌ خروج‌ گاز به‌ اندازه‌ لازم‌ باشد.

 7- انتهای‌ لوله‌ خروجی‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ باید دارای‌ کلاهک‌ یا محافظ‌ مناسب‌ دیگری‌ باشد تا از دخول‌ باران‌ و گرد و غبار و امثال‌ آن‌ به‌ داخل‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ جلوگیری‌ شود. این‌ کلاهک‌ باید به‌ طور آزاد روی‌ لوله‌ گذاشته‌ شود و فقط‌ می‌تواند به‌وسیله‌ زنجیر یا سیم‌ یا مشابه‌ آن‌ به‌ لوله‌ متصل‌ گردد به‌طوری‌که‌ اگر سوپاپ‌ اطمینان‌ باز شود کلاهک‌ به‌ آسانی‌ از جای‌ خود بلند شود.

 کلاهک‌ باید بجز مواقعی‌ که‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ باز شده‌ و کار می‌کند در سایر اوقات‌ همیشه‌ روی‌ لوله‌ خروجی‌ قرار داشته‌ باشد. این‌ کلاهک‌ نباید طوری‌ باشد که‌ خروج‌ گاز را در سوپاپ‌ اطمینان‌ کم‌ و یا از آن‌ جلوگیری‌ نماید.

 لوله‌ها و شیرها و اتصال‌ها

ماده‌ 6: لوله‌ها، شیرها و اتصالها باید دارای‌ مشخصات‌ زیر باشد:

۱- در مواردی‌ که‌ استفاده‌ از لوله‌های‌ مسی‌ مجاز باشد باید مفاصل‌ را به‌ وسیله‌ جوش‌ زرد و یا جوش‌ معادل‌ آن‌ بهم‌ متصل‌ نمود. این‌ اتصالها به‌ هیچ‌ عنوانی‌ (مثلاً با حدیده‌ زدن‌ لوله‌ها) نباید باعث‌ تضعیف‌ قدرت‌ لوله‌ها گردد. مفاصل‌ باید از نوع‌ فشار قوی‌ باشد. از فلزات‌ غیرچکش‌ خوار و شکننده‌ نباید در ساختمان‌ شیرها و مفاصل‌ استفاده‌ نمود.

۲- کلیه‌ شیرهای‌ مخزن‌ باید مناسب‌ با فشار طرح‌ شده‌ برای‌ حرارت‌ محل‌ کار مخزن‌ بوده‌ و میزان‌ فشار روی‌ آنها نوشته‌ شده‌ باشد.

۳- لوله‌ها، شیرها، اتصالها و لوله‌های‌ قابل‌ ارتجاع‌ در کامیون‌های‌ گازکش‌ باید در فشار هوایی‌ که‌ کمتر از حداکثر فشار کار مجاز مخزن‌ نباشد بدون‌ نشت‌ باقی‌ بماند.

۴- هر قسمت‌ از لوله‌ حامل‌ گاز مایع‌ (اعم‌ از لوله‌ قابل‌ ارتجاع‌ یا غیرآن‌) را که‌ امکان‌ بسته‌‎شدن‌ دو سر آن‌ وجود داشته‌ باشد باید مجهز به‌ یک‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ نمود و بین‌ این‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ و لوله‌ هیچ‌ نوع‌ شیر دیگری‌ نباید نصب‌ گردد.

۵- روی‌ شیرها و یا صفحاتی‌ که‌ به‌ شیرهای‌ لوله‌های‌ خروجی‌ و دخولی‌ مخزن‌ نصب‌ شده‌ است‌ (به‌استثنای‌ لوله‌هایی‌ که‌ مربوط‌ به‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ و وسایل‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ مایع‌ و فشار سنج‌ می‌باشد) باید نوشته‌ یا علامتی‌ وجود داشته‌ باشد که‌ ارتباط‌ این‌ لوله‌ها را با قسمت‌ محتوی‌ مایع‌ مخزن‌ یا قسمت‌ محتوی‌ گاز مخزن‌ در موقع‌ پر بودن‌ مخزن‌ به‌ اندازه‌ مجاز مشخص‌ نماید.

۶- لوله‌ها، اتصالها، سوپاپ‌های‌ اطمینان‌ و سایر منضمات‌ مخزن‌ باید به‌وسیله‌ حفاظ‌ فلزی‌ که‌ در اطراف‌ آنها تعبیه‌ می‌شود در مقابل‌ صدمات‌ وارده‌ در اثر برخورد با وسائط‌ نقلیه‌ یا اشیاء دیگر و یا واژگون‌ شدن‌ گازکش‌ محافظت‌ کرده‌ ضمناً سوپاپ‌های‌ اطمینان‌ باید طوری‌ محافظت‌ گردد که‌ در صورت‌ واژگون‌ شدن‌ گازکش‌ در روی‌ زمین‌ لوله‌ خروجی‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ بسته‌ نشده‌ و مانع‌ خروج‌ گاز از مخزن‌ نگردد.

 7- هر گازکش‌ باید مجهز به‌ یک‌ سپر عقب‌ باشد که‌ در صورت‌ برخورد پشت‌ آن‌ با اشیاء دیگر سپر مزبور مخزن‌ و اتصالهای‌ آنرا محافظت‌ نماید و باید ساختمان‌ این‌ سپر طوری‌ باشد که‌ امکان‌ برخورد هر یک‌ از قسمت‌های‌ وسیله‌ نقلیه‌ را به‌ مخزن‌ به‌ حداقل‌ تقلیل‌ دهد.

 8- لوله‌های‌ پر کننده‌ و تخلیه‌ مخزن‌ هر کدام‌ باید مجهز به‌ شیری‌ باشد که‌ با دست‌ بسته‌ شود و این‌ شیر باید حتی‌ الامکان‌ نزدیک‌ به‌ مخزن‌ نصب‌ گردد.

 چنانچه‌ مخزن‌ دارای‌ شیر خودکار داخلی‌ باشد شیر دستی‌ فوق‌ را در هر نقطه‌ از لوله‌ قبل‌ از لوله‌های‌ قابل‌ ارتجاع‌ می‌توان‌ نصب‌ نمود.

 پایه‌ها و مهارها

ماده‌ 7: پایه‌ها و مهارهایی‌که‌ به‌ منظور متصل‌ کردن‌ مخزن‌ گاز به‌ گازکش‌ بکار می‌رود باید دارای‌ شرایط‌ و مشخصات‌ زیر باشد:

 1- مخزن‌ گازکش‌ها باید با جوشکاری‌ و یا به‌وسیله‌ مهره‌ چپ‌ و راست‌ مهاری‌ و یا وسایل‌ مشابه‌ آن‌ به‌ شاسی‌ چسبیده‌ باشد بعلاوه‌ برای‌ جلوگیری‌ از لغزش‌ مخزن‌ روی‌ شاسی‌ در موقع‌ شروع‌ حرکت‌ توقف‌ و پیچیدن‌ وسیله‌ نقلیه‌ باید ضامن‌ها و مهارهای‌ مناسبی‌ چسبیده‌ به‌ شاسی‌ و مخزن‌ تعبیه‌ گردد این‌ ضامن‌ها و مهارها باید طوری‌ نصب‌ گردد که‌ به‌آسانی‌ قابل‌ دسترسی‌ برای‌ بازرسی‌ و تعمیرات‌ باشد.

 2- هیچیک‌ از پایه‌های‌ مخزن‌ یا سپر نباید مستقیماً به‌ مخزن‌ جوش‌ داده‌ شود. پایه‌ها و سپرها باید به‌ ورقه‌های‌ لایی‌ به‌ نحوی‌ متصل‌ شده‌ باشد که‌ اقلاً ۴ برابر ضخامت‌ لایی‌ از هر طرف‌ با لبه‌ لایی‌ فاصله‌ داشته‌ باشد و هیچ‌ گاه‌ نباید پایه‌ها و سپرها را مستقیماً به‌ بدنه‌ اصلی‌ مخزن‌ جوش‌ داد.

 وسایل‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ مایع‌

ماده‌ 8: مخزن‌ هر گازکش‌ باید مجهز به‌ یک‌ یا چند نوع‌ از وسایل‌ اندازه‌گیری‌ ذیل‌ که‌ حداکثر سطح‌ مجاز مایع‌ را در مخزن‌ دقیقاً نشان‌ می‌دهد باشد:

 1- لوله‌ دوار  Rotary Gauge

 2- لوله‌ افزان‌ و قابل‌ تنظیم‌  Sliptube Gauge

 3- لوله‌ با طول‌ ثابت‌  Fixed tube Gauge

 تبصره‌ 2 –  فشار طرح‌ (حداکثر فشار گاز) وسایل‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ مایع‌ باید اقلاً مساوی‌ فشار طرح‌ مخزن‌ مربوطه‌ باشد.

 تلمبه‌ها و کمپرسورها

ماده‌ 9: تلمبه‌ها و کمپرسورها باید از نوعی‌ باشد که‌ مخصوص‌ گاز ساخته‌ شده‌ و از شکستن‌ و آسیب‌ دیدن‌ در مقابل‌ تصادفات‌ محفوظ‌ نگهداشته‌ شود این‌ تلمبه‌ها بجز آنهایی‌که‌ از نوع‌ گریز از مرکز می‌باشند باید مجهز به‌ مجرای‌ فرعی‌ باشد که‌ شیر این‌ مجرا در اثر فشار باز شده‌ و جریان‌ مایع‌ را از لوله‌ خروجی‌ تلمبه‌ به‌ لوله‌ ورودی‌ آن‌ و یا مخزن‌ برقرار سازد.

 صفحه‌ مشخصات‌

ماده‌ 10: هر مخزن‌ باید دارای‌ صفحه‌ مشخصات‌ باشد که‌ جنس‌ آن‌ از فلز زنگ‌ نزن‌ بوده‌ و در سمت‌ راست‌ نزدیک‌ به‌ جلو مخزن‌ به‌وسیله‌ زرد جوش‌ یا جوشکاری‌ که‌ در دور تا دور آن‌ انجام‌ گرفته‌ به‌ مخزن‌ متصل‌ شود و محل‌ نصب‌ آن‌ باید طوری‌ باشد که‌ اولاً همیشه‌ محفوظ‌ بماند و ثانیاً به‌آسانی‌ قابل‌ دسترسی‌ برای‌ بازرسی‌ باشد. در وسایل‌ نقلیه‌ که‌ حامل‌ چند مخزن‌ می‌باشد صفحه‌ فوق‌ باید جداگانه‌ روی‌ هر یک‌ از مخزنها طوری‌ نصب‌ شود که‌ به‌آسانی‌ قابل‌ دسترسی‌ برای‌ بازرسی‌ باشد.

 روی‌ این‌ صفحه‌ باید با حروف‌ درشت‌ و خوانا به‌طور حک‌شده‌ یا برجسته‌ علاوه ‌بر اطلاعاتی‌ که‌ توسط‌ استاندارد مربوطه‌ تعیین‌ شده‌ است‌ اطلاعات‌ زیرهم‌ نوشته‌ شده‌ باشد:

  • سازنده‌ مخزن‌ گازکش‌
  • شماره‌ ردیف‌
  • شماره‌ و نام‌ استاندارد مربوطه‌
  • شماره‌ مشخصات‌ مصالح‌ مخزن‌
  • ظرفیت‌ آبی‌ مخزن‌
  • تاریخ‌ آزمایش‌ اولیه‌ مخزن‌

ماده‌ 11: مخزن‌ گازکش‌ باید هر پنج‌ سال‌ یکبار تحت‌ آزمایش‌ \”فشار آب‌\” آزمایش‌ نشت‌ و تمام‌ آزمایشات‌ نظری‌ قرار گرفته‌ و سوپاپ‌ یا سوپاپ‌های‌ اطمینان‌ مخزن‌ نیز هر دو سال‌ یکبار تنظیم‌ و آزمایش‌ شود. نتایج‌ آزمایشات‌ باید در کارت‌ ثبت‌ گردد.

ماده‌ 12: چنانچه‌ گازکش‌ به‌دلایلی‌ مانند تصادف‌ یا چپ‌ شدن‌ صدمه‌ ببیند قبل‌ از شروع‌ مجدد بکار باید تحت‌ آزمایش‌ کامل‌ قرار گیرد و اگر گازکش‌ یکسال‌ یا بیشتر از سرویس‌ خارج‌ شده‌ باشد برای‌ ادامه‌ کار باید دوباره‌ آزمایش‌ شود.

 وسایل‌ برقی‌ و روشنایی‌

ماده‌ 13: کامیون‌ها، یدک‌کشها و نیمه‌ یدک‎کشها نباید به‌ هیچ‌ نوع‌ چراغ‌ و وسیله‌ روشنایی‌ بجز برقی‌ مجهز باشد. مدار برقی‌ باید دارای‌ وسایل‌ حفاظتی‌ از قبیل‌ فیوز و قطع‌ کننده‌ اتوماتیک‌ برای‌ مواقع‌ جریان‌ شدید برق‌ باشد و همچنین‌ سیم‌ها باید دارای‌ ظرفیت‌ کافی‌ برای‌ عبور جریان‌ مورد لزوم‌ بوده‌ و بطور مناسبی‌ روی‌ گازکش‌ نصب‌ و عایق‌کاری‌ گردد.

یدک‌کشها و نیمه‌ یدک‌کشها

ماده۱۴:وسایل‎اتصال‌ و کنترل‌ حرکت‎یدک‌کشها و نیمه‌یدک‌کشها بایددارای‎شرایط‎زیر‎باشد:

۱- علاوه‌ بر میله‌ یا میله‌های‌ محکمی‌ که‌ یدک‌ کش‌ را به‌وسیله‌ نقلیه‌ متصل‌ می‌کند باید زنجیرهایی‌ نیز بین‌ یدک‌کش‌ و وسیله‌ نقلیه‌ نصب‌ گردد.

۲- مجهز به‌ ترمزهایی‌ باشد که‌ کنترل‌ آنها‌ از اطاق‌ راننده‌ انجام‌ گیرد.

۳- مجهز به‌ چراغهای‌ راهنمایی، ترمز و خطر باشد.

ماده‌ 15: مخزن‌، شاسی، محور و فنرهای‌ وسائط‌ نقلیه‌ حامل‌ گاز مایع‌ باید به‌وسیله‌ اتصالهای‌ فلزی‌ به‌ یکدیگر متصل‌ باشد تا از لحاظ‌ الکتریکی‌ یک‌ مدار بسته‌ را تشکیل‌ دهد.

ماده‌ 16: سیستم‌ خروج‌ دود مشتمل‌ بر صدا خفه‌ کن‌ و لوله‌ خروج‌ دود باید از مخزن‌ سوخت‌ وسیله‌ نقلیه‌ و سایر مواد قابل‌ اشتعال‌ به‌ اندازه‌ کافی‌ فاصله‌ داشته‌ باشد. انتهای‌ خروجی‌ لوله‌ دود بایستی‌ در جهتی‌ دور از مخزن‌ و متعلقات‌ آن‌ بوده‌ و بیرون‌ از بدنه‌ و اطراف‌ وسیله‌ نقلیه‌ نصب‌ شده‌ باشد.

ماده‌ 17: هر وسیله‌ نقلیه‌ گازکش‌ باید لااقل‌ مجهز به‌ یک‌ آتش‌ خاموش‌ کن‌ قابل‌ حمل‌ با ظرفیت‌ کافی‌ برای‌ خاموش‌ کردن‌ یک‌متر مربع‌ آتش‌ نوع‌ گازی‌ یا بدون‌ خاکستر باشد و اگر بیش‌ از یک‌ خاموش‌ کننده‌ در وسیله‌ نقلیه‌ موجود باشد هر کدام‌ از آنها باید کافی‌ برای‌ خاموش‌ کردن‌  متر مربع‌ آتش‌های‌ فوق‌ باشد.

ماده‌ 18: هر وسیله‌ نقلیه‌ گازکش‌ باید همیشه‌ لااقل‌ 2 عدد کفشک‌ مناسب‌ با خود همراه‌ داشته‌ باشد تا در مواقع‌ توقف‌ و یا تخلیه‌ و بارگیری‌ آنها را زیر چرخ‌ها قرار دهند.

ماده‌ 19: وسائط‌ نقلیه‌ گازکش‌ را نباید در داخل‌ ساختمان‌ها متوقف‌ و نگهداری‌ نمود مگر اینکه‌ ساختمان‌ مجاز برای‌ اینگونه‌ توقف‌ها شناخته‌ شده‌ باشد.

ماده‌ 20: تخلیه‌ مخزن‌دارها و گازکش‌ها باید طبق‌ شرایط‌ زیر انجام‌ گیرد:

 1- سطح‌ ریل‌ انشعاب‌ راه‌آهن‌ در محلی‌ که‌ مخزن‌دار (واگن‌ حامل‌ مخزن‌ گاز مایع‌) برای‌ تخلیه‌ توقف‌ می‌کند باید فاقد شیب‌ باشد.

 2- مادامی‌ که‌ لوله‌های‌ تخلیه‌ به‌ مخزن‌دار وصل‌ می‌باشد باید در انتها و یا در انتهای‌ ریل‌ انشعابی‌ که‌ این‌ مخزن‌دار روی‌ آن‌ قرار دارد تابلوهایی‌ قرار داده‌ شود که‌ روی‌ آن‌ جمله‌ زیر نوشته‌ شده‌ باشد:

مخزن‌دار گاز مایع‌ در حال‌ تخلیه‌

 3- هنگامی‌ که‌ مخزن‌دار برای‌ تخلیه‌ روی‌ انشعابی‌ راه‌ آهن‌ ایستاده‌ باید کفشک‌های‌ مناسبی‌ زیر چرخ‌های‌ واگن‌ قرار داد تا از حرکت‌ آن‌ جلوگیری‌ بعمل‌ آید.

 4- در تمام‌ مدتی‌ که‌ مخزن‌ دار در حال‌ تخلیه‌ است‌ یک‌ نفر باید مراقب‌ آن‌ و لوله‌های‌ تخلیه‌ باشد.

۵- خط‌ لوله‌ای‌ که‌ لوله‌های‌ قابل‌ ارتجاع‌ تخلیه‌ به‌ آن‌ متصل‌ می‌باشد باید مجهز به‌ یک‌ شیر یکطرفه‌ باشد تا درصورت‌ پاره‌ یا سوراخ‎شدن‌ لوله‌ قابل‌ ارتجاع‌ و یا بست‌های‌ اتصال‌ آن‌ گاز مایع‌ از مخزنی‌ که‌ در حال‌ پر شدن‌ است‌ و یا از لوله‌ کشی‌های‌ مربوط‌ به‌ آن‌ خارج‌ نشود.

۶- فاصله‌ محل‌ تخلیه‌ تا ابنیه‌ و املاک‌ مجاور باید مطابق‌ فواصلی‌ باشد که‌ در ماده‌ 25 این‌ آیین‌نامه‌ گفته‌ شده‌ است‌.

ماده‌ 21: تخلیه‌ و بارگیری‌ گازکشها باید تحت‌ شرایط‌ زیر انجام‌ گیرد.

 1- هنگام‌ تخلیه‌ یا بارگیری‌ گازکشها باید از وقتی‌ که‌ لوله‌های‌ انتقال‌ متصل‌ می‌گردند تا وقتی‌ که‌ عملیات‌ تخلیه‌ یا بارگیری‌ خاتمه‌ یافته‌ و لوله‌ جدا می‌گردد اقلاً یکنفر دائماً مراقب‌ لوله‌ها و اتصالهای‌ آنها باشد.

 2- برای‌ تسهیل‌ انتقال‌ مایع‌ از مخزنی‌ به‌ مخزن‌ دیگر هیچگاه‌ نباید گاز مخزن‌ پرشونده‌ را به‌ فضای‌ آزاد رها نمود.

 3- در صورتی‌ که‌ برای‌ انتقال‌ گاز مایع‌ از لوله‌های‌ قابل‌ ارتجاع‌ استفاده‌ می‌گردد این‌ لوله‌ها باید از جنس‌ نرم‌ و در مقابل‌ گاز غیرقابل‌ نفوذ باشد و مقاومت‌ این‌ لوله‌ها باید مناسب‌ برای‌ کار با گاز مایع‌ بوده‌ و در انتهای‌ خروجی‌ مجهز به‌ شیر قطع‌ کننده‌ جریان‌ باشد.

ماده‌ 22: حد مجاز پرکردن‌ مخازن‌ گازکشها و مخزن‌دارها باید طبق‌ جدول‌ مندرج‌ درماده‌ 32 باشد.

 

 فصل‌ سوم‌: مقررات‌ حفاظتی‌ مخازن‌ ذخیره‌ سازی‌ گاز مایع‌

ماده‌ 23: مخازن‌ سازی‌ گاز مایع‌ باید از جنس‌ فولادی‌ باشد که‌ قابلیت‌ تحمل‌ فشار گاز لااقل‌ 8/17 کیلوگرم‌ بر سانتیمتر مربع‌ (250 بار بر اینچ‌ مربع‌) را دارا بوده‌ و طبق‌ استاندارد مصوبه‌ موسسه‌ استاندارد و تحقیقات‌ صنعتی‌ ایران‌ ساخته‌ شده‌ باشد.

ماده‌ 24: مخازن‌ ذخیره‌ سازی‌ گاز مایع‌ را باید طبق‌ شرایط‌ زیر نصب‌ و سوار کرد:

 1- مخازن‌ را باید روی‌ پایه‌های‌ بادوام‌ از جنس‌ مواد بنایی‌ سخت‌ یا بتون‌ با اسکلت‌ فلزی‌ سوار کرد. بهرحال‌ جنس‌ این‌ پایه‌ها باید در مقابل‌ آتش‌ سوزی‌ مقاوم‌ بوده‌ و زیر سازی‌ آنها محکم‌ باشد.

 2- پایه‌های‌ مخزن‌ نباید مانع‌ انقباض‌ و انبساط‌ آزادانه‌ مخزن‌ گردد.

 3- هر مخزن‌ را که‌ ظرفیت‌ آبی‌ آن‌ 7500 لیتر یا کمتر است‌ می‌توان‌ روی‌ پایه‌های‌ فلزی‌ محافظت‌ نشده‌ در مقابل‌ آتش‌ سوزی‌ سوار کرد مشروط‌ بر آنکه‌ اولا این‌ پایه‌ها روی‌ سطح‌ یا زیر سازی‌ بتونی‌ نصب‌ شده‌ باشد و ثانیاً فاصله‌ سطح‌ زیرین‌ بدنه‌ مخزن‌ تا کف‌ بتونی‌ و یا زمین‌ از ۶۰ سانتیمتر تجاوز ننماید.

 4- در مواردی‌ که‌ برای‌ نصب‌ مخزن‌ انجام‌ جوشکاری‌ در محل‌ ضروری‌ باشد این‌ جوشکاری‌ فقط‌ می‌تواند روی‌ ورقه‌های‌ لایی‌ یا دستک‎های‌ انجام‌ گیرد که‌ قبلا توسط‌ سازنده، به‌ مخزن‌ جوش‌ داده‌ شده‌ است‌.

 5- در مخازن‌ ثابتی‌ که‌ به‌ یکدیگر مربوط‌ شده‌اند باید پیش‌بینی‌های‌ لازم‌ برای‌ مقابله‌ با انبساط، انقباض، لرزش‌ یا نشت‌ کردن‌ مخازن‌ ولوله‌های‌ مربوط‌ کننده‌ آنها بعمل‌ آمده‌ باشد.

 استفاده‌ از لوله‌های‌ غیر فلزی‌ برای‌ مرتبط‌ کردن‌ مخازن‌ ثابت‌ به‌ یکدیگر بکلی‌ ممنوع‌ است‌.

ماده‌ 25: مخازن‌ ذخیره‌ سازی‌ گاز مایع‌ را باید در خارج‌ از ساختمان‌ یعنی‌ در فضای‌ باز و طبق‌ فواصل‌ مندرج‌ در جدول‌ زیر نصب‌ کرد:

 

 

ظرفیت‌ آبی‌ هر مخزن‌

به‌ حسب‌ لیتر

حداقل‌ فاصله‌

 

بین‌ مخزن‌

بین‎مخزن‌ تانزدیکترین‌ ساختمان‌ مهم‌ با تعدادی‌ ساختمان‌ یا املاکی‌ که‌ ممکن‌ است‌ در آتیه‌ ساختمان‌ شود.

 کمتر از ۵۰۰

 501   تا  2000 لیتر

 2001 تا  8000 لیتر

 8001 تا  120000 لیتر

 120001  تا ۲۸۰۰۰۰ لیتر

 

 از ۲۸۰۰۰    تا       360000 لیتر

یک‌متر

یک‌متر

دو متر

 مجموع‌قطرهای‌

مخازن‌مجاوریکدیگر

سه‌ متر

هشت‌ متر

شانزده‌ متر

بیست‌ و چهار متر

 

سی‌ و دو متر

 

ماده‌ 26: محوطه‌ اطراف‌ مخازن‌ گاز مایع‌ را باید حداقل‌ تا حدود ۳ متر از مواد قابل‌ اشتعال‌ از قبیل‌ خاشاک‌ و علف‌ خشک‌ پاک‌ کرد.

ماده‌ 27: قراردادن‌ مخازن‌ گاز مایع‌ در کنار مخازن‌ محتوی‌ سایر مواد قابل‌ اشتعال‌ یا نقطه‌ اشتعال‌ کمتر از ۲۱ درجه‌ سانتیگراد ممنوع‌ است‌. حداقل‌ فاصله‌ بین‌ مخازن‌ گاز مایع‌ با ظرفیت‌ آبی‌ بیشتر از ۵۰۰ لیتر تا مخازن‌ مواد قابل‌ اشتعال‌ دیگر با ظرفیت‌ بیشتر از ۱۰۰۰ لیتر و نقطه‌ اشتعال‌ بیشتر از ۲۱ درجه‌ سانتیگراد باید ۷ متر باشد.

ماده‌ 28: با ایجاد جدول‌ بندی‌ و دیواره‎های‌ خاکی‌ شیب‌ و امثال‌ آن‌ باید از جمع‌ شدن‌ مواد قابل‌ اشتعال‌ در زیر مخازن‌ گاز مایع‌ جلوگیری‌ بعمل‌ آید.

ماده‌ 29: هیچ‌ مخزن‌ محتوی‌ گازمایع‌ نباید در داخل‌ دیواره خاکی‌ تعبیه‌ شده‌ برای‌ مخازن‌ محتوی‌ مایعات‌ قابل‌ اشتعال‌ دیگر قرار داده‌ شود.

ماده‌ 30: ظرفیت‌ آبی‌ هر یک‌ از مخازن‌ ذخیره‌ سازی‌ گاز مایع‌ نباید از ۰۰۰/۳۶۰ لیتر تجاوز نماید.

ماده‌ 31: واشرهایی‌ که‌ بین‌ فلنج‌های‌ مخازن‌ گاز مایع‌ بکار می‌رود باید از جنسی‌ باشد که‌ در مقابل‌ گاز مایع‌ مقاومت‌ داشته‌ باشد. این‌ واشرها باید از موادی‌ ساخته‌ شوند که‌ نقطه‌ ذوب‌ آنها بالاتر از ۸۱۶ درجه‌ سانتیگراد (۱۵۰۰ درجه‌ فارنهایت‌) باشد.

 استفاده‌ از واشرهای‌ حلقوی‌ آلومینیومی‌ و همچنین‌ واشرهای‌ مارپیچی‌ فلزی‌ نیز برای‌ فلنج‌های‌ مخازن‌ گاز مایع‌ مجاز می‌باشد.

ماده‌ 32: مخازن‌ ذخیره‌ سازی‌ را نباید بیشتر از میزان‌ مجاز پر کرد. میزان‌ مجاز پرکردن‌ مخزن،‌ عبارتست‌ از وزن‌ درصدی‌ از ظرفیت‌ آبی‌ آن‌ مخزن در‌ 6/15 درجه‌ سانتیگراد که‌ برحسب‌ چگالی‌های‌ مختلف‌ گازمایع‌ از جدول‌ پیوست بدست‌می‌آید:

 

«جدول‌حداکثر مجاز بارگیری‌ به‌حسب‌ درصد ظرفیت‌ آبی‌مخزن‌»

چگالی‌ گاز مایع‌ در ۶/۱۵

درجه‌ سانتیگراد

ظرفیت‌ آبی‌ مخزن‌

تا ۴۵۰۰ لیتر

بیشتر از ۴۵۰۰ لیتر

۴۹۶/۰ تا ۵۰۳/۰

۴۱ درصد

۴۴ درصد

۵۰۴/۰ تا ۵۱۰/۰

۴۲ درصد

۴۵ درصد

۵۱۱/۰ تا ۵۱۹/۰

۴۳ درصد

۴۶ درصد

۵۲۰/۰ تا ۵۲۷/۰

۴۴ درصد

۴۷ درصد

۵۲۸/۰ تا ۵۳۶/۰

۴۵ درصد

۴۸ درصد

۵۳۷/۰ تا ۵۴۴/۰

۴۶ درصد

۴۹ درصد

۵۴۵/۰ تا ۵۵۲/۰

۴۷ درصد

۵۰ درصد

۵۵۳/۰ تا ۵۶۰/۰

۴۸ درصد

۵۱ درصد

۵۶۱/۰ تا ۵۶۸/۰

۴۹ درصد

۵۲ درصد

۵۶۹/۰ تا ۵۷۶/۰

۵۰ درصد

۵۳ درصد

۵۷۷/۰ تا ۵۸۴/۰

۵۱ درصد

۵۴ درصد

 

ماده‌ 33: شیرها و وسائلی‌ که‌ روی‌ مخزن‌ گاز مایع‌ نصب‌ می‌گردد باید مناسب‌ برای‌ فشار کار لااقل‌ 17 کیلوگرم‌ بر سانتیمتر مربع‌ و حداکثر درجه‌ حرارتی‌ که‌ ممکن‌ است‌ در معرض‌ آن‌ قرار گیرند ساخته‌ شده‌ باشد.

ماده‌ 34: تمام‌ اتصالات‌ مخزن‌ به‌استثنای‌ اتصالات‌ سوپاپ‌های‌ اطمینان‌، وسایل‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ مایع‌ و منافذی‌ که‌ به‌وسیله‌ درپوش‌ مسدوده‌ شده‌اند باید مجهز به‌ شیر باشند. این‌ شیر باید هرچه‌ ممکن‌ است‌ نزدیکتر به‌ مخزن‌ نصب‌ شده‌ باشد.

ماده۳۵: لوله‎پرکننده‌ مخزن‌ باید درمحل‌ اتصال‌ به‎مخزن‌ به‎یکی‌ از وسایل‌ زیر مجهز باشد:

۱ – مجموعه‌ای‌ از شیر یکطرفه‌ و شیر جلوگیری‌ کننده‌ از جریان‌ اضافی‌.

۲ – یک شیر یکطرفه مضاعف و یا دو عدد شیر ساده یک طرفه.

۳- یک‌ شیر قطع‌ کننده‌ جریان‌ به‌ انضمام‌ یک‌ شیر یکطرفه‌ یا یک‌ شیر جلوگیری‌ کننده‌ از جریان‌ اضافی‌.

ماده‌ 36: منافذ و اتصالات‌ مخزن‌ باید مجهز به‌ یک‌ شیر مناسب‌ جلوگیری‌ کننده‌ از جریان‌ اضافی‌ باشد مگر در موارد زیر:

 الف‌- اتصالات‌ لوله‌های‌ پرکننده‌ مخزن‌ که‌ شرح‌ آنها در ماده‌ 35 داده‌ شد.

 ب‌- اتصالات‌ سوپاپ‌های‌ اطمینان‌

 پ‌- اتصالات‌ وسایل‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ مایع‌ که‌ در آنها قطر سوراخ‌ خروج‌ مایع‌ از ۵/۱ میلیمتر تجاوز نمی‌کند و یا اصولا طرز کار آنها طوری‌ است‌ که‌ احتیاج‌ به‌ خروج‌ گاز مایع‌ ندارد مثل‌ نوع‌ شناور یا مشابه‌ آن‌ به شرطی‌ که‌ تمام‌ اتصالات‌ این‌ وسایل‌ طوری‌ طرح‌ شده‌ باشد که‌ بتوان‌ در مقابل‌ حداکثر فشار داخل‌ مخزن‌ به‌ خوبی‌ ایستادگی‌ نماید.

ماده‌ 37: برروی‌ تمام‌ اتصالات‌ ورودی‌ و خروجی‌ مخازن‌ به‌ ظرفیت‌ آبی‌ 8000 لیتر یا بیشتر به‌استثنای‌ اتصالات‌ مربوط‌ به‌ سوپاپ‌ اطمینان‌، وسایل‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ مایع‌ و فشار‎سنجها باید برچسب‌هایی‌ زده‌ شده‌ باشد که‌ مشخص‌ کند این‌ اتصالات‌ به‌ قسمت‌ محتوی‌ بخار مخزن‌ ارتباط‌ دارند یا به‌ قسمت‌ محتوی‌ مایع‌ آن‌، این‌ برچسب‌ها را روی‌ شیرهای‌ مربوط‌ به‌ اتصالات‌ نیز می‌توان‌ نصب‌ نمود.

ماده‌ 38: در مخازنی‌ که‌ ظرفیت‌ آبی‌ آنها کمتر از ۸۰۰۰ لیتر است‌ تعبیه‌ بیش‌ از دو مجرای‌ مسدود شده‌ به‌وسیله‌ درپوش‌ مجاز نمی‌باشد.

ماده‌ 39: سوپاپ‌های‌ اطمینان‌ مخازن‌ باید در قسمت‌ فوقانی‌ مخزن‌ نصب‌ شده‌ و مستقیماً با قسمت‌ محتوی‌ گاز مخزن‌ ارتباط‌ داشته‌ باشد.

ماده‌ 40: در مخازنی‌ که‌ ظرفیت‌ آبی‌ آنها بین‌ 500 تا ۸۰۰۰ لیتر است‌ باید لوله‌ خروجی‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ آنها عموداً رو به‌ بالا باشد و در مسیر گاز خروجی‌ هیچ‌ مانعی‌ وجود نداشته‌ باشد تا گاز بتواند در هوای‌ آزاد رها شده‌ و هیچ‌ تماسی بدنه‌ مخزن‌ پیدا نکند.

 روی‌ لوله‌ خروجی‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ باید سرپوشی‌ بطور آزادانه‌ قرارداده‌ شود تا مانع‌ ورود باران‌ و امثال‌ آن‌ به‌داخل‌ لوله‌ شده‌ و در عین‌ حال‌ هنگام‌ خروج‌ گاز این‌ سرپوش‌ از جای‌ خودبلند شده‌ و مانع‌ خروج‌ گاز نگردد.

 برای‌ تخلیه‌ مایعاتی‌ که‌ ممکن‌ است‌ در سوپاپ‌ اطمینان‌ و یا لوله‌ خروجی‌ آن‌ جمع‌ شود باید لوله‌ تخلیه‌ مناسبی‌ تعبیه‌ گردد.

ماده‌ 41:  در مخازنی‌ که‌ ظرفیت‌ آبی‌ آنها ۵۰۰ لیتر یا کمتر است‌ باید انتهای‌ لوله‌ خروجی‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ آنها در فاصله‌ افقی‌ حداقل‌ 5/4 متر از هر گونه‌ در یا پنجره‌ یا محل‌ باز به‌داخل‌ ساختمان‌ که‌ پایین‌تر از این‌ لوله‌ خروجی‌ واقع‌ شده‌اند قرار داده‌ شود.

ماده‌ 42: در مخازنی که‌ ظرفیت‌ آبی‌ آنها بیشتر از ۸۰۰۰ لیتر است‌ ارتفاع‌ لوله‌ خروجی‌ سوپاپ‌ اطمینان‌ آنها باید حداقل‌ 2 متر و مخزن‌ مجهز به‌ یک‌ فشار سنج‌ باشد.

ماده‌ 43: مخزن‌ گاز مایع‌ باید مجهز به‌ یک‌ وسیله‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ مایع‌ از قبیل‌ نوع‌ شناور گردنده‌، لوله‌ لغزان‌ و یا مغناطیسی‌ باشد تا به‌وسیله‌ آن‌ بتوان‌ سطح‌ اکثر مجاز پرشدن‌ مخزن‌ و مقدار درصد حجم‌ پر شده‌ آنرا کنترل‌ و بررسی‌ نمود.

ماده‌ 44: وسایل‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ مایع‌ باید طوری‌ انتخاب‌ شود که‌ با آنها بتوان‌ سطح‌ حداکثر بوتان‌ یا پروپان‌ و یا مخلوط‌ 50/50 بوتان‌ و پروپان‌ را اندازه‌ گرفت‌.

ماده‌ 45: در وسایل‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ مایع‌ که‌ کار آنها مستلزم‌ رها کردن‌ مقداری‌ گاز به‌ هوای‌ آزاد است‌ از قبیل‌ لوله‌ دار و یا نوع‌ لوله‌ لغزان‌ باید قطر سوراخ‌ خروج‌ گاز از آنها از یک‌ و نیم‌ میلیمتر تجاوز ننماید مگر اینکه‌ این‌ وسایل‌ مجهز به‌ شیر جلوگیری‌ کننده‌ از جریان‌ اضافی‌ باشند.

ماده‌ 46: فشار گاز مجاز وسایل‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ مایع‌ باید لااقل‌ 6/17 کیلوگرم‌ بر سانتیمتر مربع‌ (250 پوند بر اینچ‌ مربع‌) باشد.

ماده‌ 47: از لوله‌های‌ استوانه‌ای‌ شیشه‌ای‌ نشان‌ دهند سطح‌ مایع‌ برای‌ مخازن‌ ذخیره‌ گاز مایع می‌توان‌ استفاده‌ نمود بشرطی‌ که‌:

 الف‌ – خروج‌ گاز مایع‌ از مخزن‌ فقط‌ به‌صورت‌ مایع‌ انجام‌ گیرد.

 ب‌- این‌ استوانه‌های‌ شیشه‌ای‌ در دو طرف‌ مجهز به‌ شیر فلکه‌هایی‌ باشند که‌ با دست‌، باز و بسته‌ می‌شود.

 پ‌- این‌ استوانه‌ها در دو طرف‌ علاوه‌ بر شیرهای‌ فوق‌ مجهز به‌ شیرهای‌ مناسب‌ جلوگیری‌ کننده‌ از جریان‌ اضافی‌ باشند.

 ت‌- شیشه‌ این‌ استوانه‌ها از نوع‌ فوق‌ العاده‌ محکم‌ بوده‌ و به‌وسیله‌ حفاظهای‌ فلزی‌ مناسب‌ که‌ سازنده‌ آنها برای‌ آنها ساخته‌ است‌ محافظت‌ گردد.

ماده‌ 48: هر مخزن‌ به‌ تنهایی‌ (بدون‌ هیچیک‌ از منضمات‌ آن‌) قبل‌ از شروع‌ بکار باید تحت‌ آزمایش‌ فشار آب‌ قرار گیرد. فشار آزمایش‌ باید برابر فشار کار حداقل‌ 5/26 کیلوگرم‌ بر سانتیمتر مربع‌ و زمان‌ آزمایش‌ ده‌ دقیقه‌ باشد. آزمایش‌ فوق‌ باید در حضور نماینده‌ مرجع‌ صلاحیتداری‌ که‌ وزارت‌ کار و امور اجتماعی‌ تعیین‌ می‌کند انجام‌ و مورد گواهی‌ قرار گیرد. برای‌ بازرسی‌ مخزن‌ از لحاظ‌ نشت‌ نکردن‌ باید مخزن‌ را از هوا پرکرده‌ و فشار هوا را تا ۷ کیلوگرم‌ بر سانتیمتر مربع‌ بالا برد تمام‌ جوشکاری‌ها و محل‌های‌ اتصال‌ شیر و فشار سنج‌ و شیر اطمینان‌ و سایر منضمات‌ باید هنگام‌ آزمایش‌ با آب‌ صابون‌ آغشته‌ باشد.

ماده‌ 49: سوپاپ‌های‌ اطمینان‌ مخزن‌ باید قبل‌ از نصب‌ روی‌ مخزن‌ بطور جداگانه‌ با فشار هوا مورد آزمایش‌ قرار گیرد و در ۱۰ درصد بالای‌ فشار کار یا در ۲۵/۱۹ کیلوگرم‌ بر سانتیمتر مربع‌ باز شود. این‌ آزمایش‌ باید اقلا\” هر پنج‌ سال‌ یکبار تکرار و در کارت‌ شناسایی‌ منعکس‌ گردد.

ماده‌ 50: هر مخزن‌ ذخیره‌ گاز مایع‌ باید از لحاظ‌ عیوب‌ احتمالی‌ از قبیل‌ زنگ‌ زدگی‌، فرورفتگی‌ و برآمدگی‌ جوشکاری‌ و سایر عیوب‌ (اقلاً هر ده‌ سال‌ یکبار) مورد بازرسی‌ فنی‌ دقیق‌ قرار گرفته و ضخامت‌ جدار مخزن‌ باید با دستگاه‌ مخصوص‌ از قبیل‌ آلتراسونیک‌ اندازه‌گیری‌ شده‌ و با ضخامت‌ اصلی‌ مقایسه‌ و نتایج‌ این‌ آزمایش‌ها

ارسال نظر