X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

ارتباطات غیر کلامی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ارتباطات غیر کلامی عبارتست از کلیه پیام هایی که افراد علاوه بر خود کلام ، آنها را نیز مبادله میکنند . طرز قرار گرفتن ، راه رفتن ، ایستادن ،حرکات ، چهره و چشم ها ، لحن صدا ، طرزلباس پوشیدن و … جملگی نشانه های ارتباطات غیر کلامی هستند . بنابراین توجه به کلیه موارد فوق می تواند در نحوه ارتباط با مشتری و جذب وی موثر واقع شود . مشتری در بدو ورود به محل کار شما با دیدن نشانه های غیر کلامی در مورد شخصیت شما قضاوت میکند . لذا باید تلاش نماییم تا شخصیت مثبتی در ذهن مشتری از خود به جا بگذاریم تا در موردشما قضاوت خوبی داشته باشد . اصولا در مراودات اجتماعی بیشتر بر نشانه های غیر کلامی اعتماد می کنند تا بر نشانه های کلامی پـــس نشانه های غیر کلامی را تقویت کنید . نخستین برخورد و نخستین تاثیری که برمردم می گذارید بسیار اهمیت دارد . بد نیست بدانید که کلام ۷درصد ، لحن و طنین ۳۸درصد و حرکات ( که ارتباطات غیرکلامی در آن دخیل هستند )۵۵درصد اطلاعات را منتقل می کنند . ارتباطات غیر کلامی عبارتست از کلیه پیام هایی که افراد علاوه بر خود کلام ، آنها را نیز مبادله میکنند . طرز قرار گرفتن ، راه رفتن ، ایستادن ،حرکات ، چهره و چشم ها ، لحن صدا ، طرزلباس پوشیدن و … جملگی نشانه های ارتباطات غیر کلامی هستند . بنابراین توجه به کلیه موارد فوق می تواند در نحوه ارتباط با مشتری و جذب وی موثر واقع شود . مشتری در بدو ورود به محل کار شما با دیدن نشانه های غیر کلامی در مورد شخصیت شما قضاوت میکند . لذا باید تلاش نماییم تا شخصیت مثبتی در ذهن مشتری از خود به جا بگذاریم تا در موردشما قضاوت خوبی داشته باشد . اصولا در مراودات اجتماعی بیشتر بر نشانه های غیر کلامی اعتماد می کنند تا بر نشانه های کلامی پـــس نشانه های غیر کلامی را تقویت کنید . نخستین برخورد و نخستین تاثیری که برمردم می گذارید بسیار اهمیت دارد . بد نیست بدانید که کلام ۷درصد ، لحن و طنین ۳۸درصد و حرکات ( که ارتباطات غیرکلامی در آن دخیل هستند )۵۵درصد اطلاعات را منتقل می کنند .
بسیاری بر این باورند که همواره ارتباطات غیر کلامی بر ارتباطات کلامی از نظر صحیح بودن ارجحیت دارد . چرا که علامات غیر کلامی از درون انسان نشات گرفته و اغلب نمی توان آنها را کنترل کرد و اکثر انسانها از مهار کردن هیجانات خود عاجز هستند ، ناکامی را نمی توانند نادیده بگیرند و نشان ندهند و شعف را دیر یا زود با حرکات خود به دیگری انتقال می دهند .

عمده ترین فعالیتهای فیزیکی غیر کلامی

بطور کلی عمده ترین فعالیتهای فیزیکی غیر کلامی ۱۲ مورد با ترکیب زیر است(جدول یک) این فعالیتها مربوط به فیزیک ماست که در برخی از این فعالیتها بطور ویژه توضیح داده می شوند.

۱٫ فرم موها و محاسن (بخش عمده ای از اختلافات والدین ایرانی با جوانان در رابطه با فرم موی آنهاست)
۲٫ حرکات چشم و ابرو (چشم صادق ترین عضو ارتباطات غیر کلامی است)
۳٫ فرم گریستن (نالیدن، زار زدن و …)
۴٫ فرم خندیدن (تبسم، زهرخند، نیشخند، قهقهه و ….)
۵٫ لحن کلام: (۷۰ درصد از افراد به خاطر لحن کلام از ما می‌رنجند)
۶٫ حرکات سر
۷٫ حرکات دست (حرکات دست میزان نشاط یا افسردگی را نشان می دهد۰دست فعال ترین عضو ارتباطات غیر کلامی است)
۸٫ فرم ایستادن (فرم ایستاذن میزان اعتماد به نفس را نشان می دهد)
۹٫ فرم راه رفتن (فرم راه رفتن نشانه میزان قدرت و توانایی است)
۱۰٫ فرم نشستن (نشستن در مراودات اجتماعی ایرانیان اهمیت خاصی دارد)
۱۱٫ فرم لباس پوشیدن (فرم لباس پوشیدن اولین تصویر و تاثیر را در ذهن دیگران از ما شکل می دهد)
۱۲٫ وسایل همراه (کلاه، کیف، تسبیح و …)

• لباس و پوشش ظاهری
لباس, احتمالا ماو شخصیت ما را شکل نمی دهد اما لباس و وضع ظاهر ، اغلب پایه ای برای قضاوت اولیه در مورد افراد است و تاثیر شگرفی بر قضاوتهای دیگران نسبت به ما دارد . بنابراین بهتر است در هنگام مواجه و روبرو شدن با مردم به بهترین وضع ظاهری مواجه شد.
لباس متحدالشکل یا یونیفرم معنای خاصی دارد و بیانگر درجه و مقام و پایگاه اجتماعی کسی است که آن را در بردارد . کسی که لباس نظامی در بر دارد هرچند از نظر رفتار ونگرش بر رای ما ناشناس باشد به صرف پوشیدن لباس خاص ، بسیاری از ویژگی های رفتاری و نگرشی او قابل تشخیص است . بسیاری از پژوهشگران ارتباطات بر این باورند که لباس معمولی کم و بیش همین عمل را انجام می دهد .برای مثال اگر شما لباس مرتبط با پایگاه اجتماعی بالایی را در بر داشته باشید و هیچکس شما را نشناسد، در عبور از عرض یک خیابان شلوغ بیشتر از کسی که لباس پایگاه اجتماعی پائین تر را در بر دارد مورد توجه قرار خواهید گرفت و آسان تر به شما راه خواهند داد .
اصولا تمیزی و آراستگی ظاهر به ویژه در لباس های شما نشانگر شخصیت و ارزشی است که شما به خود و حتی به دیگران قائل هستید . بنابراین در هنگام انجام وظیفه پوشیدن لباسی که نشانگر شغل شما باشداز یک طرف و تمیزی و آراستگی آن از طرف دیگر موجب موفقیت شما در کار و ارتباط صمیمانه شما با دیگران خواهد بود .
وقتی مهمانان آراستگی ظاهری و تمیزی لباس شما را می بینند احترام بیشتری برای شما قائل شده و در رضایتمندی آنها بسیار موثرتر خواهد بود. مهمانان و مشتریان معتقدند کسی که به وضع ظاهری خود نمی رسد در حقیقت احترامی برای آنان قائل نیست و لذا دارای ارزش و احترام کمتری است. پس تلاش کنیم تا در بهترین وضعیت در مقابل مشتریان ظاهر شویم.
پوشاک تقریبا نشانه ای است که به بیننده می گوید شما چه کسی هستید ، از آنجا که شما می توانید نوع پوشش خود را انتخاب کنید ، این انتخاب بیانگر آن ذهنیتی است که می خواهید در مورد خود در دیگران ایجاد کنید و در واقع روشی است که شما با استفاده از آن می خواهید دیگران در مورد شما خوب قضاوت کنند . به طور کلی پوشیدن لباسی بر خلاف عرف جایز نیست.

هنگامی که برای اولین بار با کسی روبرو می‌شوید وضع ظاهری شما خیلی مهم است مهم پوشیدن لباس لوکس و شیک نیست مهم نظم و نظافت آن است. میزبان بایستی معطر باشد لباس اتو شده و بدون لک بپوشد ، پیراهن تمیز و کفش واکس زده داشته باشند. لباس شما از نظر رنگ همخوانی داشته باشد موهایتان را مرتب کنید و هرگز در مجامع پاهایتان را از کفش‌تان بیرون نکنید و همیشه متوجه باشید که دیگران به پوشش شما خیلی حساس هستند پس باتوجه به آن درباره شما و کارتان قضاوت می‌کنند.
لازم به ذکر است لباس مراسم رسمی عموماً کت و شلوار تیره رنگ ، پیراهن روشن ، جوراب خاکستری و کفش مشکی است.
نکات مهم
 دربرخورد با دیگران بخصوص هنگامی که برای اولین بار با کسی روبرو می‌شویم چیزی‌که قبل از همه درشخص مقابل اثر می‌گذارد وضع ظاهری یعنی‌لباس است.
 لباس‌ پوشیدن‌ می‌بایست‌ با سن ، موقعیت‌ و محیطی‌ که‌ در آن‌ زندگی‌ می‌کنید تناسب‌ داشته‌ باشد.
 گران و نو بودن لباس مهم نیست لباس تمیز بر تن داشته باشید.
 هر کس باید بداند چه رنگ و چه فرم لباسی برای او مناسب است.
 افراد مسن‌ و بخصوص‌ خانم‌های‌ مسن نبایستی در پوشیدن لباس از جوانان تقلید کنند.
 لباس دیگران را به عاریت‌گرفتن کاری است که کمتر کسی به آن تمایل دارد.
 نپوشیدن جوراب و با پاهای برهنه در حضور مهمانان نشستن خلاف نزاکت است.
 زیاد تابع مد بودن‌صحیح نیست بهتر است ازمدهای‌جدید با عجله استقبال نشود.

 چهره و چشم ها
چهره به مراتب از رمزها و رسانه های کلامی راستگوتر است و در میان رسانه های غیر کلامی تماس چشمی می تواند کمترین دروغ را بگوید . برخی مطالعات و تحقیقات که بر روی ارتباطات غیرکلامی انجام شده فقط روی حرکات چشم ها و چهره متمرکز شده اند . چشم ها از میان کلیه وجوه ظاهری ما،آشکار سازترند . چشم ها حتی گاهی بدون اینکه خود بخواهیم ، ارتباط برقرار می کنند .مثلا وقتی که مردمک های چشم های ما گشاد می شوند صمیمی تر، جذابتر و گرمتر به نظر می رسیم.
بر اساس نظریه ای به نام نظریه مردمک سنجی وقتی که چشم ها روی چیزی مطلوب و لذت بخش متمرکز شده اند ، مردمک ها گشاد و وقتی روی چیزی ناراحت کننده متمرکز باشند تنگ تر می شوند . مردمک های بزرگ و گشاد شده نشان دهنده علاقه و مردمک های تنگ شده وکوچک شده ،نشان دهنده خستگی و بی حوصلگی است.
نگاه کردن مستقیم بیش از ده ثانیه می تواند موجب عصبانیت یک فرد شود.
بهتر است در هنگام ارتباط و سخن گفتن بامشتریان ارتباط چشمی و رودررو برقرار کنیم .زیرا حداقل ۶۵ درصد از کل معنی و مفهوم سخنان ما در ارتباط چهره به چهره انتقال می یابد.اما این نگاه نباید به صورت خیره شدن به چهره فرد باشد . نگاه کردن به چشم طرف عموماً بیانگر این است که ما در گفتار خود صادق هستیم .

 اشارت و حرکات دست ها
در زندگی روزمره شاید بارها به این نتیجه رسیده ایم که بسیاری از آدم ها با دست های خود سخن می گویند . به این معنی که آنان با حرکات مختلف دست پیام های گوناگونی را به مخاطبان خود القا کرده و با آنان ارتباط موثری از این طریق برقرار می کنند.دانش آموزی که سعی در بیان آموختهای خود به معلمش دارد .معلمی که مفاهیم نهفته در ذهن خود را با خلوص برای دانش آموزان خود تشریح می کند روانکاوی که با حرکت دادن انگشتان خود به صورت منظم بر روی میز به سخنان بیمار گوش می دهد و … می توان گفت کمتر کسی است که از آن بهره مند نگردد .
حرکات و اشارات دست ها گاه جایگزین کامل زبان و کلام می شود . با این حال بهترین روش این است که از حرکات و اشارات دست ها برای انتقال مفاهیم به مهمانان و سایر افراد استفاده کنیم . و در این صورت نباید در استفاده از اشارات و حرکت دست‌ها زیاده روی کرد.
• دست دادن
« دست‌دادن نوعی ادای احترام ، ابلاغ دوستی و تأیید صمیمت است و نه رفع تکلیف .
بعضی‌ها عادت دارند وقتی به چند نفر می‌رسند در حالی که دست را به سوی نفر اول دراز می‌کنند برای دست دادن ، رو را به نفر دوم می‌چرخانند . همین عمل نسبت به سایرین تکرار می‌شود. حال آن که چنین روشی بسیار بسیار ناپسند است سعی کنید بهنگام دست دادن با کسی به صورت او و چه بسا به چشمانش نگاه کنید تا تأیید دوستی و صمیمت دو چندان شود . با یک نفر دست دادن و به دیگری حتی نگاه کردن ـ چه رسد صحبت کردن ـ یک‌جور بی‌ادبی و بی‌اعتنایی است به فردی که با شما دست می‌دهد.
البته می‌دانید که به هنگام دیدار بزرگترها این شما نیستید که اول دستتان را جلو می‌برید بلکه اوست که دستش را پیش می‌آورد. دست دادن با یک دست انجام می‌گیرد و بردن دست چپ به جلو وگرفتن دست طرف ، تاکید بر احترام نیست نوعی کم اطلاعی از آداب معاشرت است. همچنین است قرار دادن یک دست روی سینه هنگام خوش و بش و به کار بردن لغاتی چون « چاکرم نوکرم » این اداها و واژه‌ها تملق است عادتی مذموم و مشمئز کننده .
از طرفی طرز دست دادن مانند طرز راه رفتن نشان دهنده اخلاق و روحیه اشخاص است چرا که از ژست و قیافه افراد می‌توان میزان اعتماد به نفس یا محافظه کاری و اینکه تا چه حد خونسرد و یا خونگرم و مهربان هستند پی برد.
بایستی صمیمانه دست داد فاصله آنقدر زیاد نباشد که بدن خود را بکشیم بایستی قدم پیش بگذاریم وقتی دست می‌دهیم بایستی به فرد نگاه کنیم دست دادن بایستی تا حدی محکم ، صمیمانه و کوتاه باشد پس نگه داشتن دست افراد برای مدت طولانی و یا با هیجان شدید و یا محکم به کف دست دیگری زدن کار شایسته‌ای نیست.
امتناع از دست دادن با کسی که دست خود را دراز کرده است کار شایسته ای نیست دست دادن با دستکش صحیح نمی‌باشد اگر به میهمانی وارد شدید لازم نیست با همه دست دهید کافی است فقط به میزبان دست بدهید.
نکات مهم
 طرز دست دادن مانند طرز راه رفتن نشان دهنده اخلاق و روحیه اشخاص است و می‌تواند و ممکن است خیلی سرد و یا با بی‌اعتنایی و بی‌تفاوتی یا خشونت و یا با صمیمیت و گرمی صورت گیرد.
 هنگام دست دادن نباید با کسی که می‌خواهیم با او دست بدهیم فاصله زیاد داشته باشیم و دست خود را خیلی دراز کنیم.
 کسانی که ازدور دست می‌دهند خودخواه و بی‌ادب جلوه می‌کنند.
 موقعی که با کسی دست می‌دهیم باید نگاه خود را به صورت او دوخته با لبخند یا کمی‌ خم‌کردن سر اظهار خوشحالی کنیم.
 نبایستی با دستکش با کسی دست بدهیم.
 نگاه داشتن دست اشخاص برای مدت نسبتاً زیاد برخلاف نزاکت است.
 اگر کسی دست خود را به سوی شما دراز کرد هرچند به نظر شما از نظر شخصیت پائین باشد یا آنکه از او خوشتان نیاید از دست دادن امتناع نکنید، یا آنکه هنگامی که با او دست می‌دهید قیافه ناراحتی به خود نگیرید.
 دست دادن باید تا حدی محکم ، صمیمانه و کوتاه باشد.

 لحن کلام
همانطور که هر فرهنگ نسبت به فرهنگ های دیگر از بسیاری جهات متفاوت است از نظر ارتباطی نیز تفاوت هایی مشهود است.
مثلا مردم آذربایجان عموما بلندتر و درشت تر از مردمان فارس و اصفهان سخن می گویند.عموما شهرنشینان نسبت به روستاییان و عشایر آرام تر و با بلندی کمتری سخن می گویند.
مردمان کوهستان ها و دشت های فراخ به نسبت شهرنشینان از بلندی بیشتری در سخنگویی و محاوره استفاده می کنند . حرفه نیز در بلندی صدا موثر است کارگران و کارکنان سازمان های صنعتی که با سر و صدای بیشتری سرو کار دارند از کارمندان اداری که در دفاتر تمیز و بی سر و صدا کار می کنند بلندتر صحبت می کنند . معماران عمدتاً نسبت به دیگر حرفه ها مثل پزشکان یا کارمندان دفتری و حسابداران از بلندی صدای بیشتری در محاوره با دیگران استفاده می کنند .
هر اندازه سر و صدا و عوامل اختلال زا بیشتر وجود داشته باشد بلندی صدا بیشتر می شود.
فردی که بسیار بلند سخن می گوید اغلب موجب رنجش دیگران می شود . روانشناسان و متخصصان ارتباطات معتقدند : افرادی که دارای ویژگی شخصیتی تهاجمی هستند با بلندای صدای بیشتری نسبت به کسی که در نقطه مقابل است و در ویژگی شخصیتی خجالتی قرار گرفته است سخن می گوید.
کیفیت صدا نیز باید مطلوب و خوش طنین باشد . لذا ناخوشی های مربوط به بینی ، بینی گرفتگی، گرفتگی صدا ، خشونت صدا و نفس زنی(دشواریهای تنفسی) موجب اختلال در ارتباط و ناراحتی مشتریان خواهد شد.

ارسال نظر