X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

استاد حسین بهزاد

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

استاد«حسین بهزاد» مشهورترین نگارگر معاصر درسال یکهزارودویست و هفتادو سه هجری شمسی در اصفهان به دنیا آمد. پدرش میرزا فضل الله اصفهانی نقاش و قلمدان‌ساز بود. از کودکی به سبب علاقه بسیار به نقاشی روی آورد وبه تدریج مشهور شد. در سال ۱۳۱۴  استاد به فرانسه رفت و در پاریس به مطالعه هنر دنیای جدید پرداخت. در آنجا صبحها برای تحصیل معاش در کارگاه خود روی مینیاتورهای ژاپن، چین و ایران به تهیه مینیاتور مشغول می‌شد و در بقیه مدت به مطالعه آثار نقاشان بزرگ دنیا در موزه معروف «لوور» می پرداخت. بعد از سیزده ماه استاد به وطن مراجعت کرد و نتیجه مطالعات خویش را در آثار جدید خود به هموطنان عرضه کرد.به طوری که به عنوان بزرگترین مینیاتوریست معاصر ایران شناخته شد. آثار او چندین بار در ایران و مراکز هنری جهان به نمایش گذاشته شده و همه جا مورد تحسین قرار گرفته است. وی با ابداعاتی درهنر مینیاتور، این هنر اصیل وارزشمند ایرانی واسلامی را بهبود بخشید. اصولا آثار استاد حسین بهزاد درعین زیبایی ، حرفهایی بسیاری برای گفتن دارد خصوصا آن دسته که ملهم از اشعار شعرایی چون :خیام، حافظ و مولاناست. استاد بهزاد فردی متواضع ودرعین حال عاطفی وحساس بود و به اهل بیت عصمت وطهارت- علیهم السلام- عشق می ورزید. وی دراواخر عمر از هنرکده هنرهای تزئینی، دکترای افتخاری دریافت کرد وبه تدریس آن هنرکده مشغول شد. از این استاد بزرگ آثار هنری چندی برجای مانده است که «شاهنامه فردوسی»، «ایوان مدائن و فتح بابل» ازآن جمله اند. وی سرانجام در بیست و یکم مهرماه سال یکهزاروسیصدوچهل وهفت هجری شمسی، در سن هفتادو چهار سالگی درگذشت.

 

شهرت و اعتبار وی بر اثر توصیف و تبلیغ بدست نیامده و با زور و فشار بر قامت او پوشانیده نشده است. بلکه معرف او آثار اوست که با تمام سادگی، دارای مفاهیم عمیق و پر ارزش برای طبقات خاص و عام است.

بی‌هیچ تردید تاریخ معاصر ایران نام بهزاد را بعنوان یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های معدود مکتب مینیاتور در طور افتخار ثبت خواهد کرد.

استاد حسین بهزاد به سال ۱۲۷۳  شمسی در تهران متولد شد و در حال حاضر شصت و نهمین سال عمر را پشت سر می‌گذارد. 

 

پدرش میرزا فضل الله اصفهانی نقاش و قلمدان‌ساز بود. هفت ساله بود که پدرش او را به شاگردی در دکان ملاعلی قلمدان ساز در مجمع الضایع گذاشت بعد از مدت کوتاهی پدرش و استاد ملاعلی هر دو به مرض وبا درگذشتند و بهزاد در همانجا نزد میرزا حسن پیکر نگار که شاگرد بزرگتر ملاعلی بود باقی ماند و دوازده سال بعنوان شاگرد برای پیکر نگار کار کرد. در هیجده سالگی کارگاه مستقلی برای خود در کاروانسرای حاجی رحیم خان در کنارسبزه میدان باز کرد و مشغول کار شد. کارهای این زمان او بیشتر کپیه مینیاتورهای قدیم بود و به سبک مینیاتورها ی مکتب صفوی و آثار کمال الدین بهزاد و رضا عباسی علاقمند بود و چنان در کپیه و سبک آنها مهارت و استادی به خرج می‌داد که تشخیص آن از آثار قدیم، مشکل بود.

حسین بهزاد به ویژه در کپیه کردن از آثار مینیاتوری قدیم که سخت مورد توجه اروپاییان و دلالان ایرانی بود، استعداد و توانایی بسیار زیادی از خود نشان داد. حسین بهزاد از سن ۱۸ سالگی کارگاه مینیاتوری مستقلی دایر کرده به سرعت کار او با استقبال فراوان روبه رو شد. او به ویژه آثار کمال الدین بهزاد و رضا عباسی از مینیاتوریستهای صاحب نام و درجه اول دوران صفویه را با استادی تمام کپیه می کرد. حسین بهزاد برای مطالعه در آثار نقاشی جدید و قدیم هنرمندان اروپایی، بارها از اروپا دیدن کرد و آثار و مینیاتورهای او در چندین نمایشگاه هنری ایران، اروپا و آمریکا به نمایش گذاشته شد و با استقبال فراوان روبه رو شد.
 

ارسال نظر