X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

بحران های ناشی از افزایش جمعیت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

بحران های ناشی از افزایش جمعیت

تحلیل روند بیکاری در ایران و پیش بینی آینده بیکاری کشور توسط محققان و ‏پژوهشگران نشان می دهد که نزدیک به ۷۰ درصد جمعیت ایران ( معادل ۴۹ میلیون نفر ) در سن فعالیت ( ۱۵ تا ۶۴ سالگی ) هستند

حدود ۱۶ درصد جمعیت ایران در سال زیر ‏‏10 سال و ۸۴ درصد جمعیت بالای ۱۰ سال خواهند هستند ، بنابراین جمعیت در سن فعالیت کشور در ‏سال ۸۵ معادل ۸/۳۷ درصد کل جمعیت و تقریباً برابر با ۲۶ میلیون و ۴۶۰ هزار نفر برآورد ‏می شود

اختلاف جمعیت فعال در سال های ۷۵ و ۸۵ برابر با ۱۰ میلیون ‏و ۴۳۳ هزار و ۱۱۳ نفر و بیانگر نیاز جامعه از سال ۷۵ به مشاغل جدید برای پاسخگویی ‏به خواسته بیکاران باقیمانده از سال های قبل از ۷۵ است

حدود ۱۲ میلیون فرصت شغلی جدید در طول ده سال از سال ۷۵ ‏تا ۸۵ برای رسیدن به نقطه صفر بیکاری موردنیاز کشور بوده است

در فاصله سال های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۵ به طور متوسط در هر سال باید یک ‏میلیون و ۲۰۰ هزار فرصت شغلی ایجاد می شد و با توجه به تعداد بیکاران در سال ۸۲ که ‏تقریباً معادل ۲ میلیون و ۳۶۹ هزار نفر بوده است از سال ۸۲ تا ۸۵ باید حدود ۶ ‏میلیون فرصت شغلی ایجاد شود تا نرخ بیکاری به صفر برسد

بحران های ناشی از افزایش جمعیت

تحلیل روند بیکاری در ایران و پیش بینی آینده بیکاری کشور توسط محققان و ‏پژوهشگران نشان می دهد که نزدیک به ۷۰ درصد جمعیت ایران ( معادل ۴۹ میلیون نفر ) در سن فعالیت ( ۱۵ تا ۶۴ سالگی ) هستند

حدود ۱۶ درصد جمعیت ایران در سال زیر ‏‏10 سال و ۸۴ درصد جمعیت بالای ۱۰ سال خواهند هستند ، بنابراین جمعیت در سن فعالیت کشور در ‏سال ۸۵ معادل ۸/۳۷ درصد کل جمعیت و تقریباً برابر با ۲۶ میلیون و ۴۶۰ هزار نفر برآورد ‏می شود

اختلاف جمعیت فعال در سال های ۷۵ و ۸۵ برابر با ۱۰ میلیون ‏و ۴۳۳ هزار و ۱۱۳ نفر و بیانگر نیاز جامعه از سال ۷۵ به مشاغل جدید برای پاسخگویی ‏به خواسته بیکاران باقیمانده از سال های قبل از ۷۵ است

حدود ۱۲ میلیون فرصت شغلی جدید در طول ده سال از سال ۷۵ ‏تا ۸۵ برای رسیدن به نقطه صفر بیکاری موردنیاز کشور بوده است

در فاصله سال های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۵ به طور متوسط در هر سال باید یک ‏میلیون و ۲۰۰ هزار فرصت شغلی ایجاد می شد و با توجه به تعداد بیکاران در سال ۸۲ که ‏تقریباً معادل ۲ میلیون و ۳۶۹ هزار نفر بوده است از سال ۸۲ تا ۸۵ باید حدود ۶ ‏میلیون فرصت شغلی ایجاد شود تا نرخ بیکاری به صفر برسد

‏به دلیل سطح بالای باروری جمعیت در سال های ۶۰ تا ۶۵، در سال های ۷۵ به بعد با موج تازه ‏وارد جمعیت در سن فعالیت مواجهیم ‏‏‏

نرخ بیکاری مردان را در سال ۸۲ حدود ۳/۹ درصد و زنان را ۲/۲۱ درصد است افزایش این نرخ در سال های آتی، به شدت نگران کننده است، اما آنچه از ‏اهمیت بیشتری برخوردار است، کیفیت کار شاغلان است و این که شاغلان با چه کیفیت و با چه ‏میزان درآمدی به کار اشتغال دارند و آنچه که نامش را اشتغال گذاشته ایم در ادارات، ‏خیابان ها، مزارع و حتی در مراکز آموزشی، واقعاً <اشتغال> است یا <مشغولیت>؟

تعداد افراد زیر خطر فقر در ایران ۸/۱۱ ‏میلیون نفر است که به طور متوسط با ۵/۱ دلار برابر ۱۲۰۰ تومان در روز زندگی می کنند

در ایران ۲۰ درصد ثروتمندترین مردم، حدود ۸ ‏برابر ۲۰ درصد فقیرترین، مردم، دارای درآمدند بنابراین آشکارا ۴۰ درصد جمعیت جامعه ‏با این اختلاف فاحش روبه روست، زیر خط فقر نسبی هستند بخش ‏اعظمی از حقوق بگیران دولت، زیر فقر نسبی قرار دارند‏
از سال ۷۶ تا ۸۲ میانگین ‏نرخ بیکاری ۴/۱۳ درصد جمعیت فعال بود و براین اساس در جمعیت ۷۰ میلیونی سال ‏‏85 تعداد ۳ میلیون و ۵۴۶ هزار بیکار خواهیم داشت که وجود این عده بیکار احتمالی در ‏سال ۸۵ منوط به ایجاد حدود ۵/۲ میلیون فرصت جدید شغلی طی سال های ۸۲ تا ۸۵ است و در ‏غیر این صورت، تعداد بیکاران افزایش بیشتری خواهد یافت
حتی با فرض ایجاد سالانه ۶۰۰ هزار فرصت جدید شغلی، در سال ۸۵ ‏حدد ۲۵/۴ میلیون بیکار داشتیم

فراوانی نسبی تعداد بیکاران در سنین ۲۰ تا ۲۹ سال را در سال ۸۵ معادل ۲ ‏میلیون و ۶۳۲ هزار نفر است در این میان ۳۱ درصد بیکاران را زنان ‏و ۶۹ درصد را مردان تشکیل خواهند داد، همچنین فراوانی افراد تحصیلکرده بیکار نیز در ‏سال ۸۵ به ۷۰۵ هزار نفر رسید
تعداد بیکاران دیپلم سال ۸۵ برابر با یک میلیون و ۵۸۰ هزار نفر است در سال ۸۵ از مجموع بیکاران ۲ میلیون و ۹۲۰ هزار نفر به مدت یک سال تا بیشتر ‏از بیکاری شان گذشته است که این آمار ترسیم گر بحران بیکاری و نشان دهنده جنبه آسیب رسان ‏آن در سال های آتی است

ارسال نظر