X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

حرفه عکاسی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

یک دانشمند مسلمان به نام ابن هیثم در قرن پنجم هجری / یازدم میلادی وسیله ای را به نام جعبه تاریک در مشاهده کسوف استفاده کرده بود.اتاقک تاریک، عبارت بود از جعبه یا اتاقکی که فقط بر روی  یکی از سطوح آن روزنه ای ریز، وجود داشت. عبور نور از این روزنه باعث میشد که تصویری نسبتا واضح اما به صورت وارونه در سطح مقابل آن تشکیل شود.

این وسیله، طی جنگهای صلیبی به اروپا راه یافت. لئوناردو داوینچی نقاش و نابغه قرن شانزدهم، در یادداشتهای خود خواص اتاقک تاریک را شرح داده است. هم چنین وی آن را کامرا آبسکورا (Camera Obscura ) و روزنه ریز آن را نیز پین هول (Pine Hole) نامید.

مقدمه


یک دانشمند مسلمان به نام ابن هیثم در قرن پنجم هجری / یازدم میلادی وسیله ای را به نام جعبه تاریک در مشاهده کسوف استفاده کرده بود.اتاقک تاریک، عبارت بود از جعبه یا اتاقکی که فقط بر روی  یکی از سطوح آن روزنه ای ریز، وجود داشت. عبور نور از این روزنه باعث میشد که تصویری نسبتا واضح اما به صورت وارونه در سطح مقابل آن تشکیل شود.

این وسیله، طی جنگهای صلیبی به اروپا راه یافت. لئوناردو داوینچی نقاش و نابغه قرن شانزدهم، در یادداشتهای خود خواص اتاقک تاریک را شرح داده است. هم چنین وی آن را کامرا آبسکورا (Camera Obscura    ) و روزنه ریز آن را نیز پین هول (Pine Hole    ) نامید.

این وسیله به شدت مورد توجه نقاشان قرار گرفت و تمامی نقاشان بخصوص نقاشان ایتالیایی قرن شانزدهم از آن برای طراحی دقیق منظره ها و ملاحضه دورنمایی صحیح استفاده می کردند، به این ترتیب که کاغذی را بر روی سطح مقابل روزنه قرار می دادند و تصویر شکل گرفته را ترسیم می کردند.این تصاویر بسیار واقعی و از پرسپکتیو صحیحی برخوردار بود.

در حدود سال ۱۵۰۵ میلادی نیز ژرم کاردان (Jerome Cardan    ) ریاضی دان ایتالیایی یک عدسی محدب بر روزنه اتاقک تاریک نصب کرد، این کار باعث شد تا تصویر وضوح بیشتری پیدا کند.

تاریخچه    


عکاسی که ما امروزه به آن آشناییم، توسط یک فرد کشف نشده است    . بلکه نتیجه تلاش بسیاری از     شیمیدان‌ها     است. آغاز آن به سال ۱۷۲۷ میلادی     برمی‌گردد. در آن سال     شولز     مشاهده کرد که مخلوطی از نیترات نقره و گچ در مقابل نور تیره می‌شوند. در دهه ۱۸۳۰ یک فرانسوی به نام لویی واگر تصادفا کشف کرد که برای ظهور یک تصویر ، از یک ورقه مس پوشیده شده از نقره که به وسیله بخار ید حساس شده باشد، می‌توان استفاده کرد. این نوع تصویر که به تصویر داگری معروف شد، در نتیجه شستشوی صفحه با محلول غلیظ نمک به دست آمد و حالت تثبیت دائمی داشت، از اواسط قرن نوزدهم جنبه عمومی پیدا کرد.

سیر تحولی و رشد

<!–[if !supportLists]–>·           <!–[endif]–>در سال ۱۸۳۹ واگر ضمن بررسی‌های بیشتر دریافت که برای برداشتن هالیدهای نقره نور نامرئی باقیمانده برروی فیلم یا صفحه عکاسی باید از محلول تیوسولفات سدیم استفاده کرد که با نمکهای نقره ، تیوسولفات نقره محلول در آب که قابل شستشو با آب است تولید می‌کند (این واکنش توسط هرشل بیست سال قبل از آن کشف شده بود) فرایند پیشنهادی واگر موجب شد تا بتوان در کمتر از یک دقیقه عکس را ثابت کرد.

<!–[if !supportLists]–>·           <!–[endif]–>در سال ۱۸۴۱ یک انگلیسی بنام ویلیام تالبوت استفاده از فرایند تازه‌ای را اعلام کرد. این فرایند شامل تهیه کاغذ حساس در مقابل نور به وسیله یدید نقره است. عکس را بر روی این نوع کاغذ به وسیله اسید گالیک می‌توان ظاهر کرد. تصویر بدست آمده دقیقا برعکس وضعیت شیئی است که از آن به دست می آید (یعنی نواحی روشن آن تیره و نواحی تیره آن روشن ظاهر می‌شود عکس منفی) این تصویر منفی اگر بر روی یک کاغذ حساس عکاسی قرار داده شود و پس از قرار گرفتن در مقابل نور ظا هر شود عکسی مثبت که با وضعیت اولیه شیئی مطابقت دارد (تصویر مثبت) را می‌دهد.

<!–[if !supportLists]–>·           <!–[endif]–>با وجود اینکه زمان لازم در فرایند تالبوت کمتر از فرایند داگر است، اما تصاویر به دست آمده چندان واضح نیست. آشکار است که برای رفع این نارسائی باید با روش مناسبی هالیدهای نقره را بر روی یک جسم شفاف تثبیت کرد. این کار در آغاز به وسیله سفیده تخم مرغ بر روی شیشه انجام می‌گرفت و تصویرهایی نسبتا روشن بدست می‌آمد. اما این تصویرها به آسانی آسیب پذیر بود. سر انجام در سال ۱۸۷۱ این مشکل توسط یک عکاس آماتور و فیزیکدان به نام مادوکس بدین صورت از میان برداشته شد که وی امولسیون ژلاتینی از نمکهای نقره را بر روی شیشه یا کاغذ عکاسی تثبیت کرد.

اختراع دوربین

در سال ۱۸۸۷ ایستمن دوربین کداک را نوآوری کرد که در آن یک فیلم پلاستیکی (یترات سلولز) آغشته به امولسیون ژلاتینی به کار گرفته شده و با آن فیلم می‌توانستند یک صد عکس بگیرند. اما اشکال این کار در آن بود که فیلم را همراه با دوربین می‌بایست به مرکزی که مراحل ظهور و ثبوت عکس در آنجا انجام می‌گرفت، بفرستند. از آن زمان به بعد بود که فن عکاسی وارد مرحله نوینی شد.

مراحل ظهور فیلم

با توجه به اینکه هالیدهای نقره تنها مواد حساس در مقابل نور می‌باشند، از این رو منحصرا از آنها به عنوان تولید کننده موثر تصویر استفاده می‌شود. یک فوتون تنها در برخورد با دانه‌های هالید نقره یک بسته با حداقل چهار اتم نقره تولید می‌کند. میزان این تاثیر در مجاورت یک معرف احیا کننده مناسب (ظاهرکننده) می‌تواند میلیونها بار افزایش یابد. هرچه تعداد اتمهای نقره دریک دانه بیشتر باشد، سرعت واکنش مواد شیمیایی فیلم در تماس با ظاهر کننده‌ها بیشتر می‌شود. این واکنش‌ها در واقع ، احیای یون نقره است. عواملی مانند دما ، غلظت ظاهر کننده ، PH و مجموعه تعداد هسته‌ها در هر دانه ، زمینه ظهور و میزان نقره آزاد ، در امولسیون فیلم نقش دارند.

عکاس عمومی

معرفی

عکاس عمومی فردی است که بتواند از عهده عکاسی با انواع دوربین ها را به صورت صحیح و اصولی داشته باشد.

<!–[if !supportLists]–>ý<!–[endif]–>نمونه وظایف

۱٫ آشنایی با انواع لنز دوربین های قطعه کوچک و متوسط
۲٫
آشنایی با دوربین های قطعه کوچک و متوسط
۳٫
آشنایی با انواع فیلم های دوربین های عکاسی
۴٫
شناخت جدول استاندارد فیلم ها
۵٫
توانایی جا گذاری و خارج کردن فیلم از دوربین
۶٫
توانایی تعویض لنز دوربین
۷٫
توانایی تنظیم سرعت شاتر
۸٫
توانایی عکاسی بدون فلاش
۹٫
توانایی عکاسی با استفاده از فلاش
۱۰٫
توانایی نورپردازی و عکاسی پرتره
۱۱٫
توانایی کپی برداری
۱۲٫
توانایی عرضه و نمایش عکس
<!–[if !supportLineBreakNewLine]–>
<!–[endif]–>

<!–[if !supportLists]–>ý<!–[endif]–>ابزار و وسایل

۱٫ انواع لنز دوربین های قطع کوچک و متوسط
۲٫
وسائل کمک آموزشی
۳٫
انواع فیلم های دوربین های عکاسی قطع کوچک و متوسط
۴٫
جدول استاندارد فیلمها
<!–[if !supportLineBreakNewLine]–>
<!–[endif]–>

<!–[if !supportLists]–>ý<!–[endif]–>شرایط ارتقاء شغل

عکاس عمومی زمانی که در گرفتن عکس کیفیت را به مشتریان هدیه کند و در وضوح و زنده بودن عکس تمام تلاش خود را بکار گیرد قطعاً زمینه های ارتقاء شغلی خود را همراه با افزایش دستمزد فراهم نموده است.

<!–[if !supportLists]–>ý<!–[endif]–>ویژگی های شخصیتی

شغل عکاسی، شغلی است که در تقسیم بندی سازمان فنی و حرفه ای و رشته هنر قرار داده شده است این شغل برای فردی که علاقه خاصی به کار برای مردم را دارد و از ادراک حسی و دقت حواس خوبی برخوردار است شغل مناسبی است استعداد هنری و قابلیت های ذاتی عکاس برای ثبت لحظه ها و درک درست از کاری که افراد به آن علاقمند هستند بسیار مهم و اثر گذار است.

هماهنگی بین چشم و دست و مقاومت در برابر خستگی که در ثبت لحظات باید منتظر آن بمانید در خلق یک عکس مهم است.

عکاسی در ایران

عکاسان ایرانی درحالی فعالیت می کنند که نه تنها هیچ گونه امنیت شغلی وجانی برای آنها وجود ندارد بلکه ماهیت شغلشان نیز برای برخی افراد اصلا پذیرفته شده نیست.

یک عکاس هم باید ازجیب خودش برای خرید دوربین و امکانات مورد نیازش هزینه کند وهم اتفاقاتی را که در حین ماموریتش می افتد به جان بخرد .

عکاسی ازدید برخی افراد شغل بسیار منفی و خطرناکی تصور می شود ودوربین آنها به عنوان یک عامل مزاحم درنظر گرفته می شود و به همین دلیل چنین برخوردی صورت می گیرد.

این مسائل ومشکلات ریشه بنیادی دارد و از پایه ایراد دارد حساسیت جرایدی که عکاسان در آنجا کار می کنند نیز خود مساله است.درهیچ کجای دنیا به همین راحتی با نیروهای متخصص خود برخورد نمی کنند. عکاسان همیشه دراتفاقات جلودار و درنوک پیکان حرکت می کنند.

 در کشورهای دیگر برای تامین امنیت جانی و مالی عکاسان تدابیری اندیشیده می شود ولی درایران عکاسان با حد اقل امکانات ماموریت می روند. حفظ جان یک عکاس اول از همه به عهده خود او وبعد از آن به عهده محل کار اوست تا تمام امکانات و مسائل حفاظتی را برای حفظ جان ومال او انجام دهد ولی حتی ارایه همین حداقل ها راهم گاهی شاهد نبودیم.

تازمانی که قانون کپی رایت درایران اجرا نشود صحبت کردن درباره موضوعاتی از قبیل حق مولف و… بی مورد است. رعایت قانون کپی رایت صرفا حک شدن نام عکاس پای اثرش نیست و سایر حقوق مادی ومعنوی اورا نیز دربر می گیرد. عکاس باید حاصل ماموریتش را بعد از انجام ماموریت دریافت کند تا برای ادامه کارش دلگرمی داشته باشد.

 

عکاس چشم بینای جامعه

عکاس چشم بینای یک جامعه است وعکاسی از حوادث و وقایع ناگوار ،واقعیت را روشن می کند زیرا تا پیش از آنکه عکس وسند تصویری از این وقایع منتشر شود تحلیل ها و روایات مختلفی از این حوادث می شود ولی با ارایه اسناد تصویری می توان جلو تحلیل های نادرست را که معمولا بار منفی برای جامعه دارد گرفت.

بخش دیگری از عکاسی بحر

ارسال نظر