X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

زمانی که دایناسورها جنین بودند

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

مطالعه درباره جنین‌های دایناسور مثل حرکت در مه، مبهم و ناشناخته است چرا که تقریبا تمام جنین‌های این جانوران که تا به حال شناخته شده‌اند، فقط از دوره کرتاسه به جای مانده‌اند؛ دوره‌ای که حدود ۱۲۵میلیون سال پیش به پایان رسید، اما کمی قبل از پایان این عصر دایناسوری در محلی که اکنون شهری به نام لئوفنگ در نزدیکی شانگهای چین قرار دارد چند تخم دایناسور احتمالا بر اثر یک حادثه طبیعی در گل و لای دفن شده و بعد هم فسیل شده‌اند.

 635042070244163840

اکنون محققانی از کانادا، تایوان، چین، آلمان و استرالیا یک گروه پژوهشی را تشکیل داده اند تا چیزی بیش از ۲۰۰ استخوان جنین دایناسورهایی را که در درون این تخم ها از ادامه زندگی محروم شده بودند، تجزیه و تحلیل کنند.

این مجموعه عظیم تخم های دایناسوری از این جهت شگفت انگیز است که جنین های داخل آنها در مراحل مختلف جنینی قرار داشته اند و بنابراین مثل یک فیلم باستانی چگونگی رشد جنین در درون تخم را برایمان به نمایش می گذارند.

این تحقیق پنجره جدیدی رو به نحوه حیات دایناسورها باز خواهد کرد. در واقع این اولین باری است که انسان قادر به پیگیری نحوه رشد جنینی دایناسورهاست، آنچه از تحقیق مزبور به دست می آید، می تواند تاثیر زیادی بر درک و فهم بیولوژی و جنین شناسی این جانوران ماقبل تاریخی داشته باشد.

استخوان های به جای مانده از ۲۰ جنین لوفنگاساروس ساوروپودومورف گردن بلند( دایناسوری که ساکن اصلی این ناحیه در اوایل دوره ژوراسیک بوده و طول قدش به حدود ۸ متر می رسیده است) احتمالا متعلق به چند دایناسور در مراحل مختلف جنینی هستند که در چند لانه زندگی می کرده اند.

پژوهشگران در زمان بررسی نحوه رشد دایناسورها بیشتر روی بزرگ ترین استخوان جنین یعنی استخوان ران متمرکز شده اند، به این دلیل که این استخوان میزان سریع رشد را به طور ثابت نشان می دهد، مثلا دو برابر شدن طول استخوان ران این جانور، از ۱۲ میلی متر به ۲۴ میلی متر در درون تخم می تواند سرعت رشد، نحوه شکل گیری اندام جنین و خیلی از موضوعات دیگر را نشان دهد.

رشد بسیار سریع این جنین ها نشان می دهد که ساوروپودومورف ها هم مانند لونگاساروس ها زمان کوتاهی را روی تخم هایشان می خوابیدند.

البته تغییر شکل استخوان ران این غول پیکران به همین جا ختم نمی شود بلکه استخوان های ران دایناسورها بعد از این که از تخم درمی آمدند دوباره تغییر شکل می دادند و به پاهای بزرگی تبدیل می شدند و با قدم های سنگین روی زمین گام برمی داشتند.

از دیگر کشفیات این تیم پژوهشگر این که یک ماده ارگانیکی داخل استخوان های جنینی پیدا شده که می تواند فیبرهای کولاژن باشد. کولاژن، پروتئین ویژه ای است که در استخوان یافت می شود. آثار به جا مانده از پروتئین در فسیل این جنین ها واقعا قابل توجه است بویژه به این دلیل که این نمونه های کشف شده بیش از صد میلیون سال قدیمی تر از سایر فسیل هایی است که مواد ارگانیک در آنها پیدا شده بود.

ارسال نظر