X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

شناخت روغن های هیدرولیک چند درجه ای

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

صرفه جویی در سوخت با جایگزینی روغن هیدرولیک
    بسیاری از شرکت های صنعتی در شمال امریکا و کانادا مانند شرکت های راهسازی، کشاورزی، معدن و حمل و نقل، روغن هیدرولیک ماشین آلات خود را با تغییر فصل در تابستان و زمستان تعویض می کنند. تحقیقات و بررسی های اخیر در این زمینه نشان داده است که استفاده از یک روغن چند درجه در تمامی طول سال علاوه بر عمل روانکاری بازدهی مصرف سوخت را بهبود بخشیده و هزینه های نگهداری را کاهش می دهد. البته در میان انواع گوناگون روغن های هیدرولیک چند درجه، تعدادی از آنها نسبت به بقیه بهتر عمل می کنند. 
    به تازگی شرکت پتروکانادا برنامه ای به منظور بررسی اثر گرانروی سیالات هیدرولیک بر مصرف سوخت موتورهایی که سیستم های هیدرولیک را به حرکت وا می دارند اجرا کرده است. نتایج این تحقیق نشان داده است که انتخاب صحیح روغن هیدرولیک، مصرف سوخت را به میزان۵ تا۱۵ درصد کاهش می دهد. این وضعیت نشانگر وجود پتانسیل بسیار زیاد در کاهش هزینه های سوخت ناوگان هزاران ماشین در طول سال است. 

شناخت روغن های هیدرولیک چند درجه ای

 

صرفه جویی در سوخت با جایگزینی روغن هیدرولیک
    بسیاری از شرکت های صنعتی در شمال امریکا و کانادا مانند شرکت های راهسازی، کشاورزی، معدن و حمل و نقل، روغن هیدرولیک ماشین آلات خود را با تغییر فصل در تابستان و زمستان تعویض می کنند. تحقیقات و بررسی های اخیر در این زمینه نشان داده است که استفاده از یک روغن چند درجه در تمامی طول سال علاوه بر عمل روانکاری بازدهی مصرف سوخت را بهبود بخشیده و هزینه های نگهداری را کاهش می دهد. البته در میان انواع گوناگون روغن های هیدرولیک چند درجه، تعدادی از آنها نسبت به بقیه بهتر عمل می کنند.
    به تازگی شرکت پتروکانادا برنامه ای به منظور بررسی اثر گرانروی سیالات هیدرولیک بر مصرف سوخت موتورهایی که سیستم های هیدرولیک را به حرکت وا می دارند اجرا کرده است. نتایج این تحقیق نشان داده است که انتخاب صحیح روغن هیدرولیک، مصرف سوخت را به میزان۵ تا۱۵ درصد کاهش می دهد. این وضعیت نشانگر وجود پتانسیل بسیار زیاد در کاهش هزینه های سوخت ناوگان هزاران ماشین در طول سال است.
    
    تاثیر دمای بالا و پایین بر گرانروی سیال هیدرولیک
    هنگامی که صحبت از سیالات هیدرولیک به میان می آید، باید توجه داشت که بازدهی کلی پمپ به تعادل بین راندمان هیدرومکانیکی و راندمان حجمی بستگی دارد. به بیان ساده تر، سیال هیدرولیک باید به اندازه کافی شل باشد تا پمپ هیدرولیک (به ویژه در دماهای پایین) به راحتی روشن شده و از کارکردن سخت پمپ جلوگیری کند (راندمان مکانیکی). از طرفی سیال هیدرولیک می بایست به اندازه کافی سفت بوده تا از نشت داخلی پمپ و افت فشار جلوگیری کرده و روانکاری مناسبی را انجام دهد (راندمان حجمی).
    گرانروی بیش از حد سیال هیدرولیک در دماهای بالا به کاهش راندمان مکانیکی سیستم هیدرولیک و در حالات بحرانی، به کمبود روانکار و کاویتاسیون منجر می شود. هنگامی که روانکار به اندازه کافی وجود نداشته باشد به دلیل نبود لایه نازک روانکار( که محافظ قطعات است)، دمای تماس بالا، سایش بیش از حد و در نهایت خرابی پمپ به وقوع می پیوندد.
    کاویتاسیون به علت افت فشار بیش از حد در ورودی پمپ، به وجود می آید. این پدیده نه تنها به خستگی و خرد شدن فلز می انجامد بلکه ذرات فلزی ناشی از خراشیدگی فلز در روغن تولید می کند و بدین ترتیب عمر پمپ را کاهش می دهد.
    هنگامی که دما بالا می رود اگر گرانروی روغن بسیار پایین باشد به دلیل افزایش نشتی داخلی، راندمان حجمی افت پیدا می کند. همچنین هنگامی که سیال بیش از حد شل باشد نمی تواند قطعات متحرک را به طور کامل از یکدیگر جدا کند و این مسئله به تماس فلز به فلز، سایش قطعات و در نهایت خرابی پمپ می انجامد.
    بنابر آنچه گفته شد در شرایطی که گرانروی خیلی زیاد یا خیلی کم باشد، راندمان حجمی، به دلیل سایش قطعات، بیش از پیش افت می کند. در نتیجه پمپ باید بیشتر کار کند تا جریان مورد نیاز عملگرهای هیدرولیک را تامین کند. بنابراین موتور باید سوخت بیشتری بسوزاند تا کار مورد نیاز سیستم هیدرولیک را تامین کند، مصرف سوخت بالاتر به معنای هزینه بالاتر است. همچنین با سوزانده شدن سوخت بیشتر، دی اکسید کربن بیشتری تولید می شود و این مسئله به محیط زیست آسیب می رساند.
    یک سیال هیدرولیک ایده آل، می تواند با محدوده تغییرات دما هماهنگ شود.
    همچنین امکان روشن شدن راحت دستگاه را فراهم می آورد و انجام عملیات را در بالاترین دما امکان پذیر می سازد.
    سیالات هیدرولیک چند درجه، از مخلوط روغن پایه ای با شاخص گرانروی بالا با افزودنی های بالا برنده شاخص گرانروی ساخته می شوند. به همین علت نسبت به سیالات تک درجه، خود را با حداکثر محدوده دمایی هماهنگ می سازند. گرانروی سیال چند درجه در دماهای زیر۴۰ درجه سانتیگراد کمتر از گرانروی سیال تک درجه با گرید ISO مشابه است.
    در نتیجه سیال هیدرولیک در دماهای پایین سریعتر جریان پیدا کرده و این امر هم بازدهی مکانیکی سیستم را افزایش می دهد. از طرفی در دماهای بالا، گرانروی سیال هیدرولیک چند درجه، کندتر از گرانروی سیال هیدرولیک تک درجه کاهش پیدا کرده و بدین ترتیب راندمان حجمی مورد نیاز در دماهای بالا را نیز تامین می کند. بنابراین سیالات هیدرولیک با روغن پایه ای با شاخص گرانروی بسیار بالا که در اصطلاح با علامت اختصاری VHVI نمایش داده می شوند، دارای بهترین بازدهی هستند.
    
    تعیین بازدهی انرژی
    شرکت پتروکانادا به منظور ارزیابی بازدهی انرژی سیال هیدرولیک، به بررسی یک پمپ تیغه ای متحرک دنیسون T6CM در فشار۲۰۰ بار پرداخت. این پمپ در بسیاری از ماشین آلات کشاورزی، راهسازی، معدن و وسایط نقلیه سنگین وجود دارد. در این بررسی سیالات هیدرولیک تک درجه مرسوم گریدهای۴۶،۳۲،۲۲ و۶۸ ISO با سیال هیدرولیک چند درجه چهارفصل HYDREX XV شرکت پتروکانادا مقایسه شد. البته در این مقایسه تنها به بررسی دو گرید مرسوم۴۶،۲۲ ISO که به ترتیب برای زمستان و تابستان استفاده می شوند، پرداخته ایم.
    در وهله اول لازم است تخمینی از دمای متوسط روغن داخل کارتریج پمپی با سایز و دبی متوسطی که در طول سال به طور پیوسته در حال کار است، داشته باشیم. برای این منظور، لازم است که مقادیر یک مورد عملی اندازه گیری شده و همچنین گرم شدن داخل خود پمپ را در نظر داشته باشیم.
    نتایج این آزمایش نشان می دهد که توان مصرفی یک پمپ هیدرولیک با سیال هیدرولیک مصرفی با گرید۲۲ ISO در فصل زمستان با دبی ۳/۴۵ لیتر(۱۲ گالن) در دقیقه، ۸/۲۳ kw است. در مقابل هنگامی که از روغن HYDREX XV شرکت پتروکانادا استفاده شد، توان مصرفی پمپ با دبی واقعی۴۸/۴ لیتر(۱۲/۸ گالن) در دقیقه معادل با ۲/۲۴ kw گزارش شد. البته این نتایج در دمای عملیاتی۹۰ درجه سانتیگراد، فشار۲۰۰ بار و سرعت۲۰۰۰ دور بر دقیقه محاسبه شده اند.
    انرژی مورد نیاز برای انتقال حجم مشابه سیال تحت فشار مشخص و سرعت پمپ (صرفه جویی بازدهی انرژی) با استفاده از فرمول زیر محاسبه می شود:

    در این فرمول، P نشانه توان (کیلووات) مورد نیاز پمپ و Qa نشانه دبی واقعی (لیتر بر دقیقه) است.
    با استفاده از این فرمول، می توان میزان صرفه جویی در مصرف انرژی در فصل زمستان را هنگامی که از روغن چند درجه HYDREX XV به جای سیال هیدرولیک۲۲ ISO استفاده می شود، محاسبه کرد.

    میزان صرفه جویی در مصرف انرژی، با جایگزینی سیال هیدرولیک۴۶ ISO با سیال چند درجه HYDREX XV در فصل تابستان با استفاده از فرمول زیر محاسبه می شود:

    با مشخص شدن میزان صرفه جویی انرژی، می توان میزان صرفه جویی سالانه مصرف سوخت دیزل را هنگامی که به جای سیال هیدرولیک۲۲ ISO (مصرفی در زمستان) و سیال هیدرولیک۴۶ ISO (مصرفی در تابستان) از سیال هیدرولیک چند درجه HYDREX XV (که دارای شاخص گرانروی بالایی است) استفاده می شود، محاسبه کرد. برای مثال میزان صرفه جویی در مصرف سوخت دیزل برای یک میزان مشخص کار به روش زیر بدست می آید.

    با فرض اینکه قیمت یک لیتر سوخت دیزل ۶۸/۰ دلارکانادا باشد، میزان صرفه جویی نهایی برابر خواهد بود با:

    در صورتی که کارخانه ای دارای۱۰۰ دستگاه ماشین(که در مجموع دارای۲۰۰ پمپ هستند) باشد، هنگامی که همان میزان کار انجام می شود، کل صرفه جویی که در هزینه ها به دست می آید برابر خواهد بود با:

    از نقطه نظر زیست محیطی، با این روش در۱۰۰ دستگاه ماشین یاد شده به میزان۳۱۴۷۴۰ لیتر سوخت صرفه جویی شده که در نتیجه، تولید و انتشار گاز دی اکسید کربن Co2 به میزان۸۳۰ تُن کاهش خواهد یافت.
    نتایج بالا، نشان دهنده این است که با انتخاب سیال هیدرولیک چند درجه مناسب، مصرف سوخت پمپ های هیدرولیک به میزان قابل توجهی کاهش یافته و در نتیجه هزینه های عملیاتی نیز کاهش می یابند. برای شرکت هایی با حجم تولید متوسط، این میزان صرفه جویی در حدود۲۱۴ هزار دلار(معادل۱۴۳ هزار دلار امریکا در زمان انجام این تحقیق) بوده و به طور قطع برای شرکت های بزرگتر، مقادیر صرفه جویی بزرگتر خواهد بود.
    قبل از برنامه ریزی، برای مصرف سیال هیدرولیک چند درجه به جای سیال هیدرولیک تک درجه، می بایست حداکثر فشار عملیاتی، حداقل و حداکثر دمای عملیاتی و گرانروی توصیه شده توسط سازنده پمپ را مورد بررسی قرار داد. با در نظر گرفتن این موارد، حداکثر گرانروی لحظه راه اندازی، محدوده بهینه گرانروی بهینه گرانروی عملیاتی و حداقل و حداکثر گرانروی عملیاتی به دست می آید.
    قابل از انتخاب یک سیال چند درجه باید کارایی نسبی سیالات چند درجه موجود مقایسه شود. سیالات هیدرولیک به طور کامل شبیه یکدیگر نیستند. سیال هیدرولیک HYDREXTM XV شرکت پتروکانادا، نه تنها موجب صرفه جویی بیشتری در مصرف انرژی می شود، بلک مزیت های دیگری نیز نسبت به سایر سیالات هیدرولیک چند درجه با شاخص گرانروی بالا دارد.
    سیال هیدرولیک HYDREXTM XV دارای شاخص گرانروی بالا، کارایی عالی، عمر بالا و خاصیت ضد سایش بوده و برای استفاده تمامی فصول در سیستم های هیدرولیک سنگین طراحی شده است. در تولید این سیال از روغن پایه ای با خلوص۹۹/۹ درصد (که با فرایند HT به دست می آید) استفاده می شود. با خارج کردن ناخالصی هایی که کارایی روغن های متداول را تحت تاثیر قرار می دهد و اضافه کردن افزودنی های خاص HYDREXTM XV نسبت به سیالات مشابه، بیشتر عمر می کند. با استفاده از این سیال سیستم های هیدرولیک در دماهای پایین تا حد۴۰- درجه سانتیگراد بدون اینکه تحت بار باشند، شروع به کار می کنند.
    سیال HYDREX در دو آزمایش کارایی مهم، نسبت به سایر محصولات شرکت های رقیب، کارایی بهتری دارد. نتایج آزمایش ASTM D943 در مورد پایداری اکسیداسیون نشان دهنده این است که سیال HYDREXTM XV سه برابر بیشتر از محصولات سایر تولید کنندگان آمریکای شمالی عمر می کند و کاهش تعداد دفعات تعویض و هزینه های تعمیراتی را در پی خواهد داشت.
    آزمایش سایش پمپ هیدرولیک Vickers 35 VQ25 نشان داد که محافظت HYDREX در برابر سایش، دو برابر روغن های مشابه است. همچنین محافظت HYDREX XV در برابر سایش و عمر قطعات، به نسبت سایر محصولات مشابه، بیشتر برآورد شده است.
    در صنایع امروز که هدف، بیشترین میزان بهره وری از قطعات است، روی آوردن به سیال هیدرولیکِ چند درجه، گام مهمی در کاهش هزینه هاست. با استفاده از این سیالات برای میزان مشخص کار داده شده کاهش یافته، تغییرات فصلی روغن حذف شده مصرف سوخت و زمان تعمیرات نیز کاهش می یابد. علاوه بر این، انتشار گازهای گلخانه ای نیز کاهش می یابد. روی آوردن به سیال چند درجه VHVI میزان محافظت از قطعات را افزایش می دهد، که این مسئله نیز به نوبه خود موجب صرفه جویی بیشتر در هزینه ها می شود.

 

 

در هر حال نگهداری و تعمیرات (نت) نمی تواند باعث افزایش طول عمر طراحی شده شود ، ولی نگهداری و تعمیرات می تواند عملکرد تجهیزات را برای کارخانه شما حفظ نماید . جهت حفظ این عملکرد عملیاتی همانند بازسازی و تعمیرات اساسی تجهیزات ضروری بنظر می رسد و بطور معمول عملیات تعمیر و نگهداری از رده های پایین تر شروع شده و به رده های پایین تر ختم می گیرد. اینگونه از عملیات را بایستی به عنوان هزینه های سرمایه گذاری در نظر گرفته شود

تعویض قطعات و مواد فرسوده و معیوب

در هر حال نگهداری و تعمیرات (نت) نمی تواند باعث افزایش طول عمر طراحی شده شود ، ولی نگهداری و تعمیرات می تواند عملکرد تجهیزات را برای کارخانه شما حفظ نماید . جهت حفظ این عملکرد عملیاتی همانند بازسازی و تعمیرات اساسی تجهیزات ضروری بنظر می رسد و بطور معمول عملیات تعمیر و نگهداری از رده های پایین تر شروع شده و به رده های پایین تر ختم می گیرد. اینگونه از عملیات را بایستی به عنوان هزینه های سرمایه گذاری در نظر گرفته شود. .

وظیفه روانکاری در بقای انرژی و حفاظت از محیط زیست، یکی از نکات بسیار مهمی است که توسط متخصصان بررسی مطالعه می شود. پژوهش های علمی نشان میدهد، روانکاری تاثیر انکار ناپذیری بر محیط زیست و انرژی دارد. در این مقاله تاثیر پاکیزگی روغن بر مصرف سوخت و انتشار آلاینده ها در موتور خودروها تشریح شده است.

 

 

موارد بسیاری را می توان مثال زد که روانکار نقش موثری در سوخت و کارآیی موتور خودرو ایفا نمی کند. علت اصلی این امر فرمولاسیون و خصوصیات زودگذر روانکارها در حالت کار است. برای نمونه با افزایش سطح کیفیت روانکار از GF-2 به GF-3 (تعیین کیفیت بین المللی روانکارهای موتورهای بنزینی)، پیشرفت های قابل ملاحظه ای در مصرف بهینه انرژی در سال ۲۰۰۱ به ثبت رسیده است .(شکل ۱)
    هنگامی که یک روانکار کیفیت خود را از دست می دهد، باعث تشکیل محصولات واکنشی غیر محلول و خورنده می شود. این موضوع ممکن است منجر به از دست رفتن خصوصیات اصلی روانکار و پراکنده سازی و از بین رفتن افزودنی ها شود. بیشترین نکاتی که در این رابطه منتشر شده در مورد خطرات مرتبط با تعویض های طولانی مدت روغن و مسدود شدن مسیرها توسط کربن نامحلول ناشی از احتراق است.
    تاثیر مواد ساینده نرم و ریز روی روغن و ارتباط این مواد در صرفه جویی سوخت و افزایش عمر موتور نیز مهم تشخیص داده شده است. در این رابطه، از میان موارد متعدد می توان به نقش مواد ساینده جامد معلق در روغن و تاثیر آنها بر کاهش کارآیی بهینه انرژی اشاره کرد. در اینجا به موارد اصلی اشاره شده است:

 

 

بررسی آنالیز روغن

 

 

    وجود یک سیستم مناسب برای تعمیر و نگهداری دستگاهها، عامل بسیار موثری در عملکرد مناسب سیستم و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری است. تعمیرات مبتنی بر وضعیت دستگاه که در حقیقت کارآمدترین روش تعمیر و نگهداری است با روشهای مختلفی انجام می شود که مهمترین آنها روش »آنالیز روغن« است.
    روش مونیتورینگ روغن در تشخیص مشکلات …..

 

 

 

ایمنی در تعمیرگاهها

پیش بینی و انجام کلیه موارد مربوط به سرویس و نگهداری اتومبیل و جلوگیری از بروز همه خرابیها امکان پذیر نمی‎باشد ولی با تفکرو برنامه ریزی صحیح در این رابطه می‎توان از بسیاری از حوادث و پی‎آمدهای ناشی از این کا رجلوگیری نمود . مراعات وارد زیر باعث جلوگیری از صدات و خسارت احتمالی شده و نیز شرایط لازم ایمنی و پیشگسری از خطرات را ایجاد می‎نماید .

 

۱٫    یک دستگاه اطفاء حریق و جعبه کمک‎های اولیه پزشکی را در دسترس داشته باشید .

 

فشار نتیجه مقاومت در مقابل حرکت سیال میباشد. برای محاسبه ریاضی فشار، نیرو را بر سطح تقسیم مینمایند. واحد فشار \”بار\” میباشد. در هیدرولیک عملی معمولا کیلوگرم بر سانتی متر مربع  برابر یک بار است. برای مثال اگر نیروی مقاوم در یک سیلندر هیدرولیک با قطر پیستون ۲۰cm برابر ۵۰۰۰kgf باشد، فشار ایجاد شده در پشت سیلندر از رابطه زیر حساب میشود:

Pressure (bar)=Force( kgf)/Area (cm2)

diameter=10cm >> Area=314cm2 >> pressure= 5000/314=15.9 bar

برای تعیین سطح فشار در یک سیستم هیدرولیک باید در نظر داشت که با بالا بردن فشار میتوان از المانهای هیدرولیکی کوچکتری برای رسیدن به تناژ مورد نظر، استفاده نمود. همچنین قطر لوله ها را میتوان کوچکتر انتخاب نمود. در نتیجه، هزینه ساخت سیستم کاهش می یابد. از طرف دیگر با افزایش فشار،  دمای روغن در سیستم زودتر افزایش میابد، نشتی ها بیشتر و اصطکاک و سایش نیز افزایش میابد. در نتیجه فاصله انجام سرویس ها باید کوتاهتر شود. همچنین نویز و پیکهای فشاری نیز افزایش یافته و خواص مطلوب دینامیکی سیستم کاهش می یابد.

فشارهای نامی در هیدرولیک (bar )

۱

۱۰

۱۰۰

۱۰۰۰

۱٫۶

۱۶

۱۶۰

۱۶۰۰

۲٫۵

۲۵

۲۵۰

۲۵۰۰

۴

۴۰

۴۰۰

۴۰۰۰

۶

۶۳

۶۳۰

۶۳۰۰

 

فشار کاری سیستمهای هیدرولیک متداول(bar)

۲۰-۷۵

ماشینهای ابزار

۱۰۰-۵۰۰

پرسها

۲۰۰-۴۰۰

ماشینهای تزریق پلاستیک

۵۰-۳۵۰

کشتی سازی

۵۰-۲۵۰

هواپیما سازی

۱۰۰-۱۵۰

ماشین آلات کشاورزی

۱۰۰-۲۵۰

ماشینهای راهسازی

۱۰۰-۳۰۰

وسایل نقلیه تجاری

۱۰۰-۴۰۰

نورد کاری

 

 

واحد PSI

از واحدهای متداول فشارPSI میباشد. یک PSI معادل یک پوند نیرو بر اینچ مربع میباشد.

  • برای تبدیل PSI به bar ، مقدار فشار مورد نظر را در ۰٫۰۶۸  ( تقریبا ۰٫۰۷ )ضرب نمائید. برای مثال ۱۰۰۰PSI معادل ۶۸bar میباشد.
  • برای تبدیل bar به PSI ، مقدار فشار را در ۱۴٫۷ ضرب نمائید. برای مثال ۱۰۰bar معادل ۱۴۷۰PSI میباشد.

 

درباره هیدرولیک

 

توسعه علم هیدرولیک زمانی شروع شد که پاسکال دانشمند فرانسوی قوانین مربوط به فشار را کشف کرد(۱۶۵۰ میلادی) و هیدرولیک را به عنوان یک علم نوین پایه گذاری نمود. از آن تاریخ به بعد دوران شکوفایی هیدرولیک پدید آمد و این علم به نحو چشمگیری وارد بازار گردید. امروزه هیدرولیک در ساختمان ماشین آلات صنعتی، کشاورزی، راهسازی، هواپیمایی، کشتی سازی، اتوموبیل سازی، ماشینهای ابزار، تاسیسات صنایع سنگین، معدن و . . . در مقیاس وسیعی استفاده میشود و روز به روز نیز افزایش میابد.

 

 

 

 

هیدرولیک فن آوری تولید، کنترل و انتقال قدرت توسط سیال تحت فشار است. بطور کلی یک سیستم هیدرولیک چهار کار اساسی انجام میدهد:

 

  • تبدیل انرژی مکانیکی به قدرت سیال تحت فشار بوسیله پمپها
  • انتقال سیال تا نقاط مورد نظر توسط لوله ها و شلنگها
  • کنترل فشار، جهت و جریان سیال توسط شیرها
  • انجام کار توسط عملگرها

قانون پاسکال:

قانون پاسکال پایه هیدرولیک نوین است. این قانون بیان میکند که فشار وارده به هر نقطه از یک مایع محدود بطور مساوی در تمام جهات منتقل شده و با نیروی مساوی بر رو سطوح مساوی اثر میکند.

 

قوانین پایه در هیدرولیک:

  • سیال تحت فشار همواره مسیر با مقاومت کمتر را برای عبور انتخاب میکند
  • پمپ تولید دبی میکند نه فشار
  • فشار تنها در برابر مقاومت یک مانع ایجاد میشود

اصول کلیدی فوق اگرچه ساده به نظر میرسند ولی پایه واساس علم هیدرولیک میباشند. با داشتن درک صحیحی از این قوانین به راحتی میتوان حرکت سیال در خطوط انتقال را دنبال و عملکرد سیستم را تحلیل نمود.

 

 

 

 

امروزه، روانکارهای با کیفیت بالا، با نسبت های دقیقی از ادتیوهای کارایی و روغن های پایه فرموله شده و مخلوط می شوند تا بتوانند براحتی نیازهای روانکاری دستگاه مورد نظر را برآورده سازند.
زمانی که روانکارها با یکدیگر مخلوط می شوند توازان موجود بین ادتیوهای کارآیی بهم خورده و مشکلات مکانیکی که منجر به کاهش طول عمر دستگاه ها می شود به وجود می آید.
روانکارهای با تکنولوژی جدید، فرآورده هایی هستند که بر حسب نیاز، برای بالا بردن راندمان دستگاه ها، فرموله شده اند و اصطلاح سنتی «روغن، روغن است» بدون در نظر گرفتن محل کاربرد، سطوح کیفی و سایر عوامل. دیگر در صنعت مفهوم درستی ندارد.
اختلاط روانکارها، نواقص فراوانی را برای دستگاه، عملیات و هزینه های جانبی در بر خواهد داشت. زمانی که شبهه ای در این امر وجود داشته باشد، بهتر است روانکارهای مختلف با یکدیگر مخلوط نشوند، لیکن چنانچه عمل اختلاط، برحسب تصادف رخ دهد، لازم است هر چه سریعتر نسبت به رفع مشکل اقدام نمود، کارشناس روانکار که ممکن است سازنده روانکار، تامین کننده ادتیو و یا مشاور عملیاتی باشد، بااطلاع از اختلاط روانکارها و نحوه رویارویی با آن، با در نظر گرفتن نوع
محصولات، کاربرد نهایی، غلظت های نسبی فرآورده ها در مخلوط و حجم کل نسبت به حل موضوع اقدام می نماید.
به طور کلی، اختلاط روانکارهای مختلف به تغییر کارآیی آنها، منتج می شود. مخلوط کردن گریدهای مشابه از روغن موتور سنتزی و روغن موتور پایه معدنی، به خرابی موتور نمی انجامد، لیکن مخلوط حاضر کارآیی یک روغن موتور سنتزی را نخواهد داشت. از سوی دیگر، افزودن نمونه ای از روغن توربین به یک سیال هیدرولیک ضد سایش، در یک پمپ هیدرولیکی باعث ایجاد خرابی خواهد شد، سبب ایجاد رسوباتی شده که سایش را افزایش داده و موجب انسداد فیلترها می گردد.

اهمیت فرمولاسیون محصولات مخلوط
شده برای درک این مطلب که چرا اختلاط برخی از روغن ها مضر و اختلاط برخی دیگر خالی از اشکال است، باید از فرمولاسیون روانکارهای جدید اطلاع حاصل کرد. اغلب روانکارها، ملغمه ای از روغن های پایه و ادتیوهای کارآیی می باشند. روغن پایه، بخش روغنی روانکار را تشکیل می دهد که بر حسب برآوردن خواص فیزیکی و شیمیایی مورد نظر در محصول نهایی انتخاب می گردد.
روغن های پایه، در اغلب روانکارهای صنعتی بر اساس ویسکوزیته مورد نیاز، پایداری در برابر اکسیداسیون، قابلیت تجزیه در طبیعت و اختلاط با آب در محصول نهایی، انتخاب می گردند. آنها در روانکاری هیدرودینامیک بار را تحمل کرده، حرارت و رسوبات ایجاد شده در اثر اصطکاک و سایش را دفع و به خروج آلاینده ها کمک می کنند.
بسیاری از روانکارها، از روغن های پایه معدنی پالایش شده تولید می شوند. این روغن ها حاوی درصدهای پایینی از پارافین است و به طور عمده برش سنگین حاصل از تقطیر نفت خام می باشند. روغن های پایه نسبتاٌ ارزان قیمت بوده و به طور معمول حلال های خوبی برای بسیاری از ادتیوها محسوب می شوند، در محدوده وسیعی از ویسکوزیته قابل دستیابی بوده و با بسیاری از آب بندها سازگار هستند.
روغن های پایه سنتزی از روش های شیمیایی تهیه شوند و سازندگان مواد شیمیایی برای دستیابی به برخی از خواص ویژه در محصول نهایی، این روغن ها را تولید می کنند.
پلی آلفا اولفین (PAO) ، اترهای آلی، گلیکول ها و اترهای فسفات مثال هایی از روغن های پایه سنتزی هستند که برای مصارف خاص کاربرد دارند. روغن های پایه سنتزی زمانی استفاده شوند که ارزش خواص عملیاتی، پایداری در برابر اکسیداسیون، مقاومت در برابر آتش و دیگر خواص این روانکارها بر قیمت آنها ارحج باشد.
روانکارهایی که با روغن ها پایه سنتزی تولید شده اند، نباید با فرآورده هایی که با روغن های پایه معدنی تولید شده اند مخلوط شوند، مگر در مواردی که این امکان توسط سازنده ذکر شده باشد. سازگاری نهایی پارامتری وابسته به غلظت است و در برخی از موارد نیز ممکن است در روغن ها رسوباتی به علت عدم سازگاری روغن با ادتیوها و یا آب بندهای دیگر تشکیل شود.
ناسازگاری روانکارها
برخی از روانکارها با برخی دیگر سازگاری ندارند، زیرا در ساختار شیمیایی ادتیوها تفاوت هایی وجود دارد که منجر به واکنش های نامطلوب و غیرضروری شیمیایی می شود. اگر بین این روانکارها اختلاطی انجام گیرد، مواد نامحلول تشکیل می شود و بر سطح ماشین آلات رسوباتی مشاهده می گردد. این موضوع ممکن است در سیال هیدرولیک منجر به کم شدن روغن، خرابی شیرها و یا افزایش سایش شود.
دومین ناسازگاری روانکارها، به وضوح قابل رویت نیست، زیرا هیچ تغییرات مشخصی در ظاهر روانکارها پس از اختلاط به وجود نمی آید، بلکه مشکل، زمانی ظاهر می گردد که این نوع از روانکار در قسمتی از دستگاه باعث ایجاد ناهنجاری کند.
به طور مثال، سیال هیدرولیک یا سیال تراکتور(روغن دنده تراکتور) که توسط روغن موتور آلوده شده باشد می تواند سبب ورود روغن به اتصالات ترمز شده و ایجاد خرابی کند.
کاربرد بهینه روانکارها نیازمند برقراری توازن بین خواص ضد سایش و اصطکاکی در محصول نهایی است. این پارامترها در اثر اختلاط روغن های مختلف دچار عدم تعادل شوند.
برخی از مخلوط های روانکار ناسازگار، ممکن است بر آب بندهای لاستیکی (مصنوعی) نیز تاثیرگذار باشند. روغن ها به گونه ای طراحی می شوند که بر روی آب بندها بی اثر بوده و یا در نهایت سبب تورم خیلی ناچیز آنها شوند. در اثر اختلاط روانکارهای متفاوت، اتفاقاتی از جمله تورم بیش از حد آب بند، جمع شدن آن و یا فساد شیمیایی حادث می گردد. روغن های موتوری فرموله شده با انواع بخصوصی از معلق کننده ها بر آب بندهای فلوروکربنی تاثیر می گذارند و روغن های آلوده شده با محصولات حاوی روغن پایه اتری به طور غیر منتظره ای سبب تورم آب بند می گردند. روغن های دنده حاوی افزودنی EP نیز با تاثیری که بر تجزیه روغن های سیلیکونی می گذارند، شناخته شده اند.
ناسازگاری روغن ها با یکدیگر یک مشکل شیمیایی است و هیچ ارتباطی به شرکت های سازنده روغن ندارد. چه بسا در روغنی که هر دو توسط یک سازنده تولید شده اند، با یکدیگر ناسازگار باشند. بزرگترین دلیل عدم سازگاری در روغن ها که سبب تولید مواد جامد نامطلوب می گردد واکنش بین ترکیبات اسیدی از یک روغن و ترکیبات قلیایی از روغن دیگر است و این واکنش در حضور آب و حرارت شدت می یابد.
روغن هایی که حاوی باز دارنده های خوردگی اسیدی و بازی باشند، با یکدیگر سازگار نیستند. زمانی که این دو نوع روغن مخلوط می شوند. به خصوص زمانی که مقداری آب نیز وجود داشته باشد، ماده جامد در روغن تولید می گردد که قابلیت تشکیل ماده نا محلول گریس مانندی را با روغن داراست. این ماده می تواند سبب انسداد فیلترها شده و رسوباتی ایجاد نماید که عمل روانکاری را مشکل کند. همچنین بر خاصیت جدایش آب و روغن اثر بگذارد (دموسیبلیتی).
روش دیگر برای بررسی ناسازگاری بالقوه روانکارها با یکدیگر تقسیم بندی آنها به دو گروه اسیدی و قلیایی است.
سازندگان مختلف از ادتیوهای شیمیایی متفاوت برای رسیدن به یک کاربرد خاص استفاده می کنند. به طور مثال روانکارهایی که به خاصیت جدا شدن از آب بالا نیازمند هستند هیچ گاه نباید با روانکارهایی که حاوی معلق کننده ها و یا دارای درصد بالایی از پاک کننده ها هستند مخلوط شوند. مقدار اندکی از روغن با خواص امولسیون شوندگی بالا می تواند سبب تخریب خاصیت دفع آب (جدایی از آب) یک روغن با دمولسیبلیتی بالا (روغنی که دارای خاصیت بالای جدا شدن از آب است) شوند که این امر بندرت با افزودن مکمل ادتیو، جبران خواهد شد.
روانکارهایی که حاوی مواد ضد سایش بدون روی (Zinc Free) و یا ادتیوهای آنتی اکسیدان می باشند مانند روغن های لکوموتیوها و روغن های با درصد خاکستر پایین (و یا بدون خاکستر) که در موتورهای گازی استفاده می شوند، چنانچه با روانکارهایی که حاوی ادتیوهای روی هستند مخلوط شوند سبب خرابی موتور خواهند شد.

جلوگیری از اختلاط روانکارها
در حال حاضر، می توان به این نتیجه رسید که روانکارها، بدون اطلاع از شیمی ادتیوها، سازنده ها و کاربرد نهایی، نباید با یکدیگر مخلوط شوند. چنانچه شبهه ای در هر یک از موارد وجود داشته باشد باید از این عمل جلوگیری شود.
به طور کلی، از زمان تولید روانکار تا زمان استفاده نهایی همواره مشکلاتی در ماشین آلات در کمین هستند. چنانچه سازنده به اشتباه بر روی بشکه برچسبی نصب کند و یا استفاده کننده، روانکار را به مخزن ذخیره ای که مورد نظر نیست پمپ کند، یا چنانچه کارشناس تعمیرات، سیال سرریز حل شونده را به مخزن سیال هیدرولیک اضافه کند، مشکلاتی پدید می آید، که در صنعت اتفاق می افتد.
اختلاط تصادفی روانکارها می تواند با بالاتر بردن دقت به حداقل رسانده شود، نصب برچسب درست بر روی مخازن حمل کننده، بررسی دقیق روغن های ارسالی و محصولات تحویل شده، نظارت بر تخلیه روغن های فله و مجزا نمودن نمونه های ناسازگار، عدم نقل و انتقال روانکارها از خانواده های متفاوت در لوله ها و شیلنگ ها و کانال های مشترک، مواردی هستند که لازم است برای حمل روانکارها در نظر گرفته شوند.
برطرف کردن مشکل اختلاط روغن ها
زمانی که مساله اختلاط روغن های ناهمگون اتفاق می افتد، مراحل بخصوصی برای حل مشکل باید طی شود. برای روغن های فله، مخزن ذخیره باید قبل از اضافه کردن محصول جدید تخلیه شود. اگر فرآورده ها، ناسازگارند لازم است تانک با روغن پایه و یا گازوئیل شست و شو داده شود. اگر مشکوک به اختلاط روغن ها هستیم، روغن مخلوط را باید به طور کامل از سیستم تخلیه کرد. جهت اتخاذ تصمیم مناسب در مورد روغن آلوده شده، داشتن اطلاعات زیر ضروری است :
– تشخیص نوع روانکارهای موجود در مخلوط که شامل سازنده محصول و نام محصول است
– حجم هر یک از سازنده های (ترکیبات) در مخلوط
– کاربرد روانکار
– دیگر تجهیزاتی که روانکار مورد نظر در آنها کاربرد دارد، حتی اگر کاربرد چندان کلیدی نباشد
– محل حضور روغن مخلوط شده
– امکان ذخیره مخلوط روغن تا زمان دورریز نهایی (دفع)
با داشتن اطلاعات بالا تصمیم اساسی برای رفع مشکلات عملیاتی دستگاه و یا رفع خرابی، به حداقل رساندن زمان توقف عملیاتی و بهترین راه جهت دفع روغن مخلوط شده می تواند اتخاذ شود.
گاهی می توان بدون نیاز به امکان های آزمایشگاهی، با انجام دادن برخی از آزمایش های ساده از اختلاط روغن ها و مشکلات احتمالی آنها اطلاع حاصل کرد. جهت اطلاع از سازگاری دو روغن و یا اختلاط آنها می توان مخلوط حاصله را حرارت داد. چنانچه مخلوط کدر شود، روغن ها با یکدیگر عدم سازگاری دارند. برای بررسی بعدی، مقدار کمی آب به مخلوط اضافه کرده و به هم می زنند و حرارت را ادامه می دهند، پس از آن مخلوط را در دمای اتاق به مدت چندین ساعت قرار می دهند، اگر مواد جامدی در روغن تشکیل شوند، این دو نوع روغن نیز با یکدیگر عدم سازگاری دارند.
برای آزمایش میزان جدا شدن آب، در یک مخلوط، مقادیر مساوی از روغن گرم و آب را در یک بطری مخلوط کرده، به هم زده و مخلوط را درحالت سکون قرار می دهند. چنانچه هر دو روغن خاصیت جدا شدن از آب بالایی، داشته باشند، لایه های روغن و آب باید به وضوح از یکدیگر مجزا باشند بدون هیچ لایه امولسیونی که در بین فازها تشکیل گردد.
قبل از اختلاط روانکارها با یکدیگر و یا استفاده از روانکارهای مخلوط شده، لازم است که تمامی موارد یاد شده توسط کارشناس روانکاری و یا سازندگان روغن برای استفاده بهینه از روانکارها بررسی شود تا بتوان از بروز مشکلات احتمالی جلوگیری کرد.

مرکز تحقیقات روان کننده ها

تاریخچه

ماشین‎ها و دستگاههای مدرن امروز برای حرکت و نیز بقای خود نیاز به روان‎کاری دارند. حرکت و جابجائی میلیون‎ها وسیله نقلیه از اتومبیل و قطار و کشتی تا هواپیمای غول پیکر و چرخش ماشین‎های نساجی و کارخانه‎های عظیم سیمان و ذوب و استخراج فلزات و به طور خلاصه، چرخش هر چرخ، بدون مصرف ماده روان‎کننده غیر قابل تصور می‎باشد.

در حالیکه در زمانهای بسیار دور روان‎کننده‎ها از چربی حیوانی ساده تشکیل می‎شد، تحولات یکصد و پنجاه سال اخیر و پیدایش نفت، اثر تعیین کننده‎ای در پیدایش نسلهای جدیدی از روان‎کننده‎ها داشته، به طوری که نه تنها سادگی ابتدائی را حفظ نکرده، بلکه به دلیل افزایش مداوم سرعت و بار و شرایط متفاوت‎تر، بخش فرمولاسیون و تولید روغن و بخش مواد افزودنی ترکیبات روان‎کننده سهم قابل توجهی از صنایع شیمیائی را به خدمت گرفته است. در حال حاضر دانش روان‎کاری علمی است توام با تجربه‎های ذیقیمت که به راحتی قابل انتقال نمی‎باشد.

واحد پژوهش روان‎کننده‎ها همزمان با تاسیس پژوهشگاه صنعت نفت با همکاری انستیتو نفت فرانسه (IFP) به عنوان یک واحد خدماتی- پژوهشی شروع به کار کرد. با توجه به اهمیت و گستردگی زمینه‎های فعالیت، واحد پژوهش روان‎کننده‎ها در سال ۱۳۸۰ به مرکز تحقیقات روان‎کننده که خود شامل دو واحد ذیل است توسعه یافت.

واحدپژوهش روان کننده ها و فرآورده های ویژه

این واحد شامل بخشهای تخصصی پژوهش روغن موتور ، پژوهش روغن های صنعتی، پژوهش روغن های پایه سنتزی، پژوهش واکس و گریس و پایلوت پژوهشی فرآورده های ویژه می باشد.

زمینه های فعالیت

تحقیق و پژوهش مستمر در مورد فرمولاسیون روان کننده های جدید و یا تغییر فرمولاسیون و تجدید نظر در آنها

پژوهش و تحقیق در زمینه روغنهای پایه سنتزی و فرمولاسیون ان برای کاربردهای خاص

مشاوره علمی در مورد روان کننده ها و واکس ها

آزمون صحرایی و ارایه مشاور درخصوص نمونه های ارسالی از منابع و مراکز تحقیقاتی

ارزیابی خواص تریبولوژیکی محصولات روانکار، پلیمرها

تحقیق در خصوص طراحی و ساخت ترکیبات روانکار مرزی جدید

فرمولاسیون نانو روانکارها و افزایش کارآیی محصولات روانکار موجود با استفاده از مکمل های نانوئی

واحد آزمایشگاهها (کنترل کیفیت)

این واحد با دارا بودن تجهیزات ویژه در زمینه آزمایش های کنترل کیفیت روان کننده ها پاسخگوی بسیاری از نیازهای کشوراست. در خصوص ارائه خدمات به مراکز و سازمانها، می اتوان به موارد زیر اشاره کرد:

واحدهای روغن سازی پالایشگاههای کشور

موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران اداره گمرک و بازرسی

واحدهای تولیدی روان کننده ها(شرکت های خصوصی)

سازمان برق – پستهای فشار قوی وسایر …

تجهیزات ویژه

شامل دستگاههای :

CCS, Shear stability, Four Ball , SKF , Timken , FZG Oxidation Stability, A.A.S., Titrator Metler DL70 with SC 20

مجموعه تستهای موتوری و Bench Test

  اهداف وسیاست ها

فعالیت‌های تحقیقاتی انجام شده و در دست اجرا (در سال ۱۳۸۳)

فرمولاسیون دو نوع Dope مخصوص لوله‎های حفاری

اهداف: تعیین فرمولاسیون دوپ حفاری Drill Pope Dope و دوپ لوله وزنه Drill Collar Dope می‎باشد

نتایج: این نوع دوپ‌ها در حفاری مورد استفاده قرار می‌گیرند و امید است با اتمام موفقت‌آمیز پروژه و رساندن آنها به تولید انبوه ، از واردات این نوع دوپ‌ها جلوگیری شود.

تهیه روغن هیدرولیک ضدآتش از نوع HFDU در مقیاس آزمایشگاهی

اهداف: سیال هیدرولیک ضدآتش HFDU در صنایع مهم کشور از قبیل ذوب آهن و فولاد کاربرد قابل توجهی دارد. با توجه به این نیاز ملی تصمیم گرفته شد تا تهیه آزمایشگاهی آن مورد بررسی قرار گیرد.

 

نتایج: انواع گسترده‎ای از خانواده HFDU ساخته شد و خواص اولیه آنها مورد بررسی قرار گرفت که نتایج قابل قبولی به دست آمد. با اجرای این پروژه زمینه لازم جهت تعیین خصوصیات ویژه و تست کاربردی فراهم آمده است

مطالعه و تحقیق پیرامون نقش روغن موتور در خودروها و تعیین استانداردها و معیارهای کیفی آن

اهداف: بررسی پارامترها و معیارهای اساسی روغن موتور، به منظور تعیین خصوصیات مطلوب روغن موتور مصرفی در کشور ، بررسی تحولات کیفی آن در ایران و جهان ، ارزیابی امکانات مورد نیاز برای انجام آزمایشات ضروری بر روی انواع روغن موتورها در کشور.

نتایج:

بررسی نقش و جایگاه روغن موتور در خودروها

نقش روغن پایه در روغن موتور

نقش مواد افزودنی در روغن موتور

بررسی استانداردها و نحوه طبقه‎بندی انواع روغن موتورها

بررسی آزمون‎ها و معیارهای کیفی روغن موتور

بررسی وضعیت تولید روغن موتور در ایران و جهان و اتخاذ استراتژی مناسب جهت تولید و ارتقاء سطوح کیفی آن

بررسی وضعیت خودروهای موجود در کشور از دیدگاه مصرف روغن موتور و تاثیر روغن موتورهای مصرفی بر مصرف سوخت آنها

تهیه روغن ترانس کلاس II

اهداف: تهیه روغن ترانس کلاس II با استفاده از مواد اولیه داخلی

نتایج: در این پروژه روغن ترانس Class II مطابق با استاندارد بین المللی تهیه شده است.

تهیه روغن موتور دریایی

اهداف: بررسی کیفی روغن موتور دریائی فرموله شده، با انجام آزمایشات میدانی (Field Test)

نتایج: شرکت پایانه‎های صادرات مواد نفتی، شرکت ملی نفتکش و سازمان کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران مقادیر متنابهی از روغن‎های موتور دریایی استفاده می‎نمایند که در حال حاضر از منابع خارجی تهیه می‎گردد. اجرای موفقیت‌آمیز این پروژه، باعث خودکفائی در زمینه تامین این نوع روغن‎ها می‌گردد.

پتنت‌‌های ارائه شده

مطالعه، تحقیق و تهیه مشخصات فنی ساخت آزمایشگاهی گریس جعبه یاتاقان واگن‎های باری

تهیه روغن هیدرولیک ضدآتش از نوع HFDU در مقیاس آزمایشگاهی

تهیه روغن ترانس کلاس II

تهیه روغن کمپرسور یخچالی سازگار با گاز R-134a

تاریخچه کشتی باچوخه در خراسان شمالی

 تهران IranSport.Net – کشتی چوخه در اصل نام کردی است و از آنجایی که اکثر مردم شمال خراسان کرد زبان هستند این ورزش در بین آنها معمول شده و پس از مدتی اداره کل تربیت بدنی استان خراسان سابق با برگزاری این رقابتها آن را باچوخه نامگذاری کرده است.

اسم \”چوخه\” که امروزه بر کشتی محلی خراسان گذاشته شده از لباسی که کشتی گیران در هنگام مبارزه به تن می‌کنند، گرفته شده و آن شنل کوتاهی است که کشتی گیران آن را با شال سفید رنگی محکم می‌کنند.

کشتی باچوخه در خراسان شمالی از تاریخچه کهنی برخوردار است و این ورزش محلی و بومی در بسیاری از مراسم محلی به خصوص جشن عروسی نیز رایج بوده است.

این ورزش از سال ‪ ۱۳۴۲برای اولین بار با حمایت \”منوچهر لطیف\” در شهر شیروان برگزار شده و پس از آن با همکاری هیات کشتی خراسان سابق این ورزش در روز عید فطر برگزار شده و به عنوان تقویم ورزشی در فعالیت ورزشی استان خراسان سابق قرار گرفت.

کشتی باچوخه در استان خراسان شمالی در فصول مختلف انجام می‌شود به طوری که این رقابت در اواسط زمستان و در بهمن ماه در مانه و سملقان و در ‪۱۲ فروردین هر سال در شیروان و ‪ ۱۳فروردین نیز در بجنورد به صورت استانی با حضور پهلوانان نامدار این خطه برگزار می‌شود.

همچنین این رقابت ورزشی در سالیان گذشته در روز ‪ ۱۴فروردین در گود کشتی \”چشمه زینل خان\” اسفراین برگزار می‌شده و در سال جاری نیز این رقابت به صورت قهرمانی کشور در تقویم ورزشی فدراسیون ورزشهای روستایی و عشایری قرار گرفته است.

** نامداران کشتی باچوخه در خطه شمال خراسان

استان خراسان شمالی به عنوان خاستگاه اصلی کشتی باچوخه نامداران زیادی داشته‌است که می‌توان از بابا پهلوان زیارتی، اکبر خراسانی ، حاج قربان محمد بهادری، محمد علی محمدزاده و محمد حسین زارعی ، احمد وفادار ، به عنوان نام آوران این رشته ورزشی در خطه شمال خراسان یاد کرد.

** شیوه کشتی باچوخه

مدت مسابقه چوخه ‪ ۱۰دقیقه است که اگر در این مدت نتیجه مسابقه معلوم نشود، کشتی گیران با استراحت کوتاهی، پنج دقیقه دیگر نیز به مسابقه ادامه می دهند تا پهلوان اول مشخص شود.

در این رقابت چوخه کاران لباسهای محلی شامل یک پیژامه ، پیراهن و کمربند می‌پوشند و در مدت کشتی کشتی گیران حق گرفتن زیر زانوی حریف را ندارند و در خاک نیز هیچ فنی اجرا نمی‌شود.

** منش پهلوانی نقطه عطف کشتی باچوخه

در این رقابت پهلوانان قبل

ارسال نظر