X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

ظهور امام زمان

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

محمد پسر حسن (مهدی) فرزند حسن پسر علی و نرجس است. به باور شیعیان وی در شهر سامرا متولد شده و در ۵ سالگی به امامت رسیده‌است. آنان عقیده دارند که او دو غیبت دارد، غیبت صغری (کوتاه) حدود هفتاد سال و غیبت کبری که هنوز ادامه دارد. بر اساس باور شیعیان، امام دوازدهم شیعیان منجی عالم است و پس از ظهور جهان را پر از عدل و داد می‌کند و او آخرین امام است.

غیبت

«غیبت» به معنای ناپیدا بودن در مقابل «ظهور» و همچنین «ناپدید بودن» در مقابل «حضور» و «جلوه‌کردن» است. بنا بر اعتقاد شیعیان غیبت دوره‌ای است که امام در میان مردم ظهور ندارد و به دو دوره غیبت صغری(کوچک‌تر)و غیبت کبری(بزرگ‌تر) تقسیم می‌شود و با ظهور امام به پایان می‌رسد.

هانری کربن در توضیح معنای امام غایب می‌گوید:«صاحب الزمان عنوان ویژه امام غایب است. کسی که برای حواس ظاهری ناپیدا، ولی حاضر در قلب مومنان است.»[1]

غیبت صغری

این دوره از مرگ امام حسن پسر علی (عسکری) در سال ۲۶۰ ه.ق. آغاز شده و تا سال ۳۲۹ ه.ق. به طول انجامیده‌است. در این دوره چهار نفر نائب خاص امام زمان بوده‌اند و شیعیان از طریق آنها با امام در ارتباط بوده و مسائل خود را طرح می‌کرده‌اند.

محمد پسر حسن (مهدی) فرزند حسن پسر علی و نرجس است. به باور شیعیان وی در شهر سامرا متولد شده و در ۵ سالگی به امامت رسیده‌است. آنان عقیده دارند که او دو غیبت دارد، غیبت صغری (کوتاه) حدود هفتاد سال و غیبت کبری که هنوز ادامه دارد. بر اساس باور شیعیان، امام دوازدهم شیعیان منجی عالم است و پس از ظهور جهان را پر از عدل و داد می‌کند و او آخرین امام است.

غیبت

«غیبت» به معنای ناپیدا بودن در مقابل «ظهور» و همچنین «ناپدید بودن» در مقابل «حضور» و «جلوه‌کردن» است. بنا بر اعتقاد شیعیان غیبت دوره‌ای است که امام در میان مردم ظهور ندارد و به دو دوره غیبت صغری(کوچک‌تر)و غیبت کبری(بزرگ‌تر) تقسیم می‌شود و با ظهور امام به پایان می‌رسد.

هانری کربن در توضیح معنای امام غایب می‌گوید:«صاحب الزمان عنوان ویژه امام غایب است. کسی که برای حواس ظاهری ناپیدا، ولی حاضر در قلب مومنان است.»[1]

غیبت صغری

این دوره از مرگ امام حسن پسر علی (عسکری) در سال ۲۶۰ ه.ق. آغاز شده و تا سال ۳۲۹ ه.ق. به طول انجامیده‌است. در این دوره چهار نفر نائب خاص امام زمان بوده‌اند و شیعیان از طریق آنها با امام در ارتباط بوده و مسائل خود را طرح می‌کرده‌اند.

غیبت کبری

غیبت کبری از مرگ چهارمین نایب خاص امام مهدی در سال ۳۲۹ (قمری) آغاز می‌شود و تا ظهور او ادامه خواهد داشت. روایت شده‌است: مردم از امام در غیبتش همان گونه بهره مند می‌شوند، که از خورشید پشت ابر.(مجلسی، بحارالانوار، ج ۱۳ صص ۸۴۴ تا ۸۴۶)

ظهور

این مقاله نیازمند ویکی‌سازی است. لطفاً با توجه به راهنمای ویرایش و شیوه‌نامه آن را تغییر دهید. در پایان، پس از ویکی‌سازی این الگوی پیامی را بردارید.

منع وقت گذاری نسبت به ظهور امام زمان

در روایاتی که از امامان شیعه رسیده است از هر گونه تعیین وقت ظهور مهدی نهی شده است و به آنان نسبت دروغگویی داده شده است. از زمان ظهور فقط خداوند متعال خبر دارد و کسانی که به این کار مبادرت کنند هلاک خواهند شد.

از آنجمله ابی بصیر گوید: از امام صادق درباره قائم سئوال کردم جواب داد: وقت گزاران دروغ گفته اند، ما خاندانی هستیم که وقت گذار نیستیم.

علائم ظهور

مقاله اصلی: آخرالزمان علائم قطعی ظهور مهدی بر اساس روایات امامان شیعه (در کتب و منابع مسلمانان – شیعه) می باشند. این علائم به نقل از ائمه در لفافه ای از رموز بیان شده)

سیمای کلی دوران ظهور

با آنکه قران کریم معجزه جاوید پیامبر اسلام (ص) است و در هر زمان و نسلی تازگی دارد …با این وصف از جمله معجزه های همیشه تازه وی خبرهایی است که توسط آن حضرت از آینده ی زندگی انسان ها و خط سیر اسلام ، تا فرا رسیدن زمان بازگشت اسلام (موعود) بیان شده است عصری که خداوند دین خود را بر تمام ادیان و مکاتب جهان بر خلاف خواست مشرکان و کافران پیروز می گرداند. و این عصر ظهور اسلام که همان عصر ظهور حضرت مهدی (ع) است و هیچ تفاوتی بین این دو، در صدها روایت بشارت دهنده ی پیامبر (ص) و روایاتی که از طریق صحابه و تابعین و نویسندگان صحاح و مجموعه های روایتی که درباره ی این دو عصر رسیده وجود ندارد ، با انکه اختلاف روش داشته اند. و اگر روایات امامان اهل بیت (ع) را بر انها بیفزاییم بیش از یکهزار روایت می شود، اگر چه ائمه (ع) همواره احادیث خود را به پیامبر نسبت نداده اند ، لکن بار ها تاکید فرموده اند که انچه بیان نموده اند از پدران پاک و از جد بزرگوارشان پیامبر اکرم (ص) می باشد.

سیمایی را که این روایات از اوضاع جهان در زمان ظهور ترسیم می کند به ویژه از منطفه ی ظهور ان حضرت ، مانند : یمن، حجاز، ایران، عراق، شام، فلسطین، مصر و مغرب (مراکش)… سیمایی است کامل که بسیاری از حوادث بزرگ و کوچک و نامهای اشخاص و اماکن را در بر میگیرد.

روایات شریفه حاکی از این است که انقلاب و حرکت ظهور حضرت مهدی ( ارواحنا فداه ) بعد از فراهم شدن مقدمات و امادگیهای منطقه ای و جهانی از مکه آغاز میگردد … و طبق بیان روایات ،در سطح جهانی نبردی سخت بین رومیان (غربیها ) و بین ترکان ویا هواداران انها که ظاهرا روسها باشند در میگیرد ، تا جائیکه به جنگ جهانی منجر میشود . اما در سطح منطقه دو حکومت هوادار حضرت مهدی (ع) در ایران و یمن تشکیل خواهد شد … که یاران ایرانی آن حضرت مدتی قبل از ظهور، حکومت خویش را تاسیس نموده ودر گیر جنگی طولانی میشوند که سر انجام در آن پیروز میگردند. و اندک زمانی پیش از ظهور ان بزرگوار در بین دو ایرانیان دو شخصیت ، با عنوان سید خراسانی ، رهبر سیاسی و شعیب بن صالح ، رهبر نظامی ظاهر شده و ایرانیان تخت رهبری این دو تن ، نقش مهمی را در حرکت ظهور آن حضرت ایفاء خواهند نمود . اما یاران یمنی وی ،قیام و انقلاب آنان چند ماه پیش از ظهور حضرت بوده و ظاهرا ایشان در سامان بخشیدن به خلاء سیاسی که در حجاز بوجود می اید همکاری می نمایند . علت بوجود امدن این خلاء سیاسی در حجاز این است که شاه نابخردی از خاندان فلان ! که اخرین پادشاه حجاز می باشد کشته شده وبر سر جانشینی او اختلاف بوجود می آید به گونه ایکه این اختلاف تا ظهور مهدی (ع) ادامه خواهد یافت .

« آنگاه که مرگ عبدالله را فرا رسد، مردم در جانشینی او نسبت به هیچکس به توافق نمی رسند و این جریان تا ظهور حضرت صاحب الامر همچنان ادامه می یابد ، عمر سلطنت های چندین ساله بسر امده ، نوبت پادشاهی چند ماهه و چندین روزه فرا می رسد . ابو بصیر میگوید: پرسیدم: آیا این وضع به طول می انجامد؟ فرمود : هرگز.» و این درگیری بعد از کشته شدن این پادشاه (عبدالله ) منجر به کشمکش بین قبیله های حجاز میشود. [۱]

مهدی

مقاله اصلی: مهدی در لغت به معنای «هدایت شده» است و در اصطلاح مسلمانان کسی است که پیامبر وعده داده در آخرالزمان ظهور می‌کند و دین را دوباره احیا می‌کند.

مسائل مطرح درخصوص وجود امام زمان

دیدگاه مولوی در خصوص امام زمان

پس امام حی قائم آن ولی است / خواه از نسل عمر خواه از علی است

مهدی و هادی وی است ای راه جو / هم نهان و هم نشسته پیش رو – مثنوی،دفتر اول، بیت ۸۱۷ –

برخی از بزرگان شیعه مانند آیت الله سید علی قاضی(ره) معتقدند که مولوی به خاطر شرایط زمانی و مکانی شیعه بودن خود را مخفی می کرد که نمونه آن را در همین بیت مشاهده می کنیم.

ارجاعات

^ کربن، هانری؛ تاریخ فلسفه اسلامی؛ ترجمه:جواد طباطبایی؛ تهران:کویر،انجمن ایرانشناسی فرانسه؛ چاپ چهارم:۱۳۸۴؛ ص۱۰۳

^ مجلسی، محمد باقر؛ مهدی موعود (بحار الانوار، جلد ۱۳)؛ ترجمه: علی دوانی؛ناشر: دارالکتب الاسلامیه؛ چاپ بیست و ششم: ۱۳۷۳؛ ص ۶۸۸

^ کربن، هانری؛ تاریخ فلسفه اسلامی؛ ترجمه:اسدالله مبشری؛ تهران:موسسه انتشارات امیرکبیر،چاپ سوم:۱۳۶۱؛ صص ۹۹ و ۱۰۰

 

منابع

۱- مجلسی، محمد باقر؛ مهدی موعود (بحار الانوار، جلد ۱۳)؛ ترجمه: علی دوانی؛ناشر: دارالکتب الاسلامیه؛

۲- کربن، هانری؛ تاریخ فلسفه اسلامی؛ ترجمه:جواد طباطبایی؛ تهران:کویر،انجمن ایرانشناسی فرانسه؛ چاپ چهارم:۱۳۸۴؛

۳- کربن، هانری؛ تاریخ فلسفه اسلامی؛ ترجمه:اسدالله مبشری؛ تهران:موسسه انتشارات امیرکبیر،چاپ سوم:۱۳۶۱؛

۴- ثقه الإسلام کلینی؛اصول کافی، جلد سوم، کتاب حجت

۵-پدیدا بزرگترین مرجع علمی ایرانیان

 

ارسال نظر