X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

کلیات گیاه شناسی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

عدس یکی از حبوبات است که از قدیم الایام در اکثر نقاط دنیا کشت می شده است . گیه شناسان اعتقاد دارند که عدس حتی قبل از تاریخ نیز وجود داشته است . عدس از نظر مقدر پروتئین بسیار غی است و دربین گیاهان فقط لوبیای سویا بیشتر از عدس پروتئین درد .

کلیات گیاه شناسی

عدس یکی از حبوبات است که از قدیم الایام در اکثر نقاط دنیا کشت می شده است . گیه شناسان اعتقاد دارند که عدس حتی قبل از تاریخ نیز وجود داشته است . عدس از نظر مقدر پروتئین بسیار غی است و دربین گیاهان فقط لوبیای سویا بیشتر از عدس پروتئین درد .

عدس گیاهی است یکساله که ارتفاع آن بیش از ۳۰ سانتیمتر نیست . برگهای آن دارای ۶ تا ۱۴ برگچه می باشد که در انتهای آن پیچک قرار درد . گلهای عدس رنگ سفید و دارای رگه هایی به رنگ بنفش است . میوه آن غلاف کوچکی است و معمولا در هر غلاف ۱ تا ۳ عدس وجود دارد .

عدس دو نوع است :

۱)عدس رسمی که دانه آن گرد و سنبتا درشت است و رنگ آن سبز مایل به زرد است .

۲)عدس ریز یا عدس قرمز که دانه های آن ریز و به رنگ قرمز می باشد .

ترکیبات شیمیایی:

عدس منبع غنی پروتئین و ویتامین های گروه B می باشد .

مواد موجود در ۱۰۰ گرم عدس بقرار زیر است :

انرژی                           340 کالری

پروتئین                           25 گرم

چربی                            1 گرم

مواد نشاسته ای                  60 گرم

 کلسیم                      80 میلی گرم

فسفر                       380 میلی گرم

آهن                         7 میلی گرم

پتاسیم                      8 میلی گرم

ویتامین آ                  600 واحد بین المللی

ویتامین ب ۱                0/4 میلی گرم

ویتامین ب۲                0/2 میلی گرم

ویتامین ب ۳                2 میلی گرم

آرسنیک                  1 میلی گرم

خواص داروئی:

عدس از نظر طب قدیم ایران معتدل و خشک است و مانند دیگر گیاهان پوست و دانه آن دارای اثرات متضاد یکدیگر می باشد . یعنی پوست عدس گرم و خود عدس قابض است . بعبارت دیگر پوست آن ملین و مغز آن ضد اسهال می باشد .

عدس یک غذای کامل است و انرژی لازم را برای کارهای بدنی برای انسان تامین می کند .

عدس دارای خواص زیر است .

۱)عدس زیاد کننده ترشحات شیر است و مادران شیدره حتما باید از آن استفاده کنند .

۲)عدس را در کنید و روی پوست ملتهب بگذارید التهاب را برطرف می کند .

۳)برای درمان زخم های دهان و گلو و دیفتری عدس را پخته و آب آنرا غرغره کنید . 

۴)برای تقویت معده و برطرف کردن گاز معده عدس پخته را با سرکه میل کنید .

۵)آش عدس با روغن بادام برای دوران نقاهت بهترین غذاست.

۶)پماد در عدس با سرکه برای ترک دست و پا که بعلت سرما عارض شده سودمند است .

۷)عدس را می توان به عنوان مسهل هم مصرف کرد چون دارای لعاب زیادی است که در درمان ناراحتی های روده نیز موثر است .

۸)عدس پخته را بعنوان مرهم برای زخم نیز می توان بکار برد .

طرز استفاده:

به مبحث نسخه پیچی گیاهان دارویی برای بیماری مورد نظر مراجعه نمایید

مضرات :

عدس با تمام مزایایی که درد نباید زیاد مصرف شود و در خوردن آن اسراف گردد زیرا اولا دیر هضم است و تولید نفخ می کند ثانیا قابض است و جریان خون را در رگها آهسته می کند . البته می توان برای جلوگیری از این عوارض عدس را با روغن کنجد و یا روغن بادام و با سرکه خورد . ضمنا عدس بعلت داشتن میکروپروتئین برای افرادیکه ناراحتی کلیه مخصوصا تقویت کلیه دارند زیانبخش است

 

 

منبع :پدیدا بزرگترین مرجع علمی ایرانیان

ارسال نظر