X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

مقاومت داروئی و بیماری های نوپدید

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

مقدمه

تاریخ طب عفونی مملو از برخورد متقابل انسان و میکروارگانیسم ها است. زمانی با تاخت و تاز میکروارگانیسم ها میلیون ها انسان از پای درآمده و گاهی با کشف آنتی بیوتیک ها و واکسن ها امیدواری هایی در جهت ریشه کنـی این بیماری ها پدید آمـده است. زمانی دیگـر بر اثـر مدیریت نامنـاسبِ مصرف آنتی بیوتیک ها مقاومت میکروبی همه رشته های بافته شده را پنبه کرده و باز بعلت تغییر رفتارها و سبک زندگی و تکنولوژی پزشکی میکروارگانیسم های تازه ای پا به عرصه زندگی انسان ها گذاشته است. امروزه هرچند SARS  بعنوان یک بیماری خطرناک بین المللی باید در نظر گرفته شود اما بیماری های عفونی دیگری هستند که بمراتب نگران کننده تر و با اهمیت تر از این بیماری بوده و باید به آنها توجه بیشتری شود و در این میان افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی مشکل بیماری های عفونی را پیچیده تر کرده است. بطوریکه عفونت های ناشی از میکروارگانیسم های مقاوم به آنتی بیوتیک ها به مهمترین مشغله فکری پزشکان تبدیل شده است. سرعت رشد، میزان موتاسیون میکروارگانیسم ها توانایی آنها را برای تحمل اکولوژیک فراهم می سازد. ایجاد مقاومت های آنتی بیوتیکی یکی از مثال های خوب در این رابطه است. پنی سیلین در سال ۱۹۴۰ کشف و ۵۰ سال بعد مقاومت به پنی سیلین و مشتقات آن جایگزین شد. باکتریهای قبلاً حساس انسان ها و حیوانات بخودی خود یا موتاسیون ژنتیکی با اکتساب ژن های مقاوم از گونه های نزدیک مقاوم گردیدند.

مقدمه

تاریخ طب عفونی مملو از برخورد متقابل انسان و میکروارگانیسم ها است. زمانی با تاخت و تاز میکروارگانیسم ها میلیون ها انسان از پای درآمده و گاهی با کشف آنتی بیوتیک ها و واکسن ها امیدواری هایی در جهت ریشه کنـی این بیماری ها پدید آمـده است. زمانی دیگـر بر اثـر مدیریت نامنـاسبِ مصرف آنتی بیوتیک ها مقاومت میکروبی همه رشته های بافته شده را پنبه کرده و باز بعلت تغییر رفتارها و سبک زندگی و تکنولوژی پزشکی میکروارگانیسم های تازه ای پا به عرصه زندگی انسان ها گذاشته است. امروزه هرچند SARS   بعنوان یک بیماری خطرناک بین المللی باید در نظر گرفته شود اما بیماری های عفونی دیگری هستند که بمراتب نگران کننده تر و با اهمیت تر از این بیماری بوده و باید به آنها توجه بیشتری شود و در این میان افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی مشکل بیماری های عفونی را پیچیده تر کرده است. بطوریکه عفونت های ناشی از میکروارگانیسم های مقاوم به آنتی بیوتیک ها به مهمترین مشغله فکری پزشکان تبدیل شده است. سرعت رشد، میزان موتاسیون میکروارگانیسم ها توانایی آنها را برای تحمل اکولوژیک فراهم می سازد. ایجاد مقاومت های آنتی بیوتیکی یکی از مثال های خوب در این رابطه است. پنی سیلین در سال ۱۹۴۰ کشف و ۵۰ سال بعد مقاومت به پنی سیلین و مشتقات آن جایگزین شد. باکتریهای قبلاً حساس انسان ها و حیوانات بخودی خود یا موتاسیون ژنتیکی با اکتساب ژن های مقاوم از گونه های نزدیک مقاوم گردیدند. گونه های جدیداً مقاوم شده بوسیله مصرف آنتی بیوتیک ها در انسان انتخاب شدند و نهایتاً گسترش پیدا کردند. هم اکنون که وارد قرن بیست و یکم گردیده ایم به لحظه ای از موجودیت انسان رسیده ایم که تصور می کردیم. در ده سال گذشته امید به زندگی   (Life Expectancy)   دو برابر و مرگ در سنین اولیه کودکی ناشی از عفونت، از مرگ در اثر حوادث کمتر گردیده است.

علیرغم مساله فوق، طبق برآورد WHO  ، ۴۵% همه مرگ ها و ۶۳% مرگ های دوران کودکی هنوز به وسیله عوامل عفونی ایجاد می شوند و در همه کشورهای جهان به طور کلّی ARI   (عفونت های حاد تنفسی)، بیماری های اسهالی، سرخک، مالاریا، ایدز و توبرکولوزیس علت مهم مرگ هستند. البته نوپدیدی بیماری های عفونی و بازپدیدی برخی دیگر از آنها پدیده تازه ای نیست چراکه کلّ اکوسیستم مرتباً در حال تغییر می باشد و در نتیجه محیط های کوچک و بزرگ را تغییر می دهد که در این محیط ها انسان ها و میکروب های همراه زندگی می کنند و خود در این روند دخالت می نمایند.

بعضی مواقع محیط برای رشد عامل پاتوژن، ایده آل گردیده و افزایش غیرمنتظره ای در فعالیت بیماری یا ظهور عفونت جدید دیده می شود و یا اینکه عوامل بیماریزایی بوسیله میکروب کسب می گردد و منجر به پدید آمدن بیماری جدید و بازپدیدی بیماری های قدیمی می شود. عواملی که منجر به بروز نوپدید و بازپدید بیماری های عفونی می گردند متنوع می باشد ولی تاثیری که انسان ها بر کل اکوسیستم می گذارند اهمیت کلیدی دارد. عرضه پنی سیلین و به دنبال آن کشف استرپتومایسین، منجر به کاهش چشمگیری در بیماری و مرگ و میر ناشی از بیماری های عفونی گردید ولی متاسفانه با ظهور مقاومت در باکتری ها، پارازیت ها، ویروس ها و قارچ ها تاثیر پیشرفت در کشف داروهای معجزه آسا در کنترل بیماری ها بر عکس شد. برای مثال در برخی از مناطق آمریکا،‌تا حدود ۳۰% عفونتها با استرپتوکوک پنومونیه (پنوموکوک) که شایعترین علت پنومونی باکتریال، مننژیت و عفونت های گوش هستند دیگر به پنی سیلین حساس نیستند. علاوه بر این اطلاعات از بخش های ویژه در ایالات متحده نشان می دهد که ۲۸% باکتری هایی که اکثراً از عفونت های بیمارستانی ایزوله می شوند مقاوم به آنتی بیوتیک های انتخابی رایج درمانی می باشند. خیلی از سایر پاتوژن ها شامل عوامل مولّد مالاریا، توبرکولوزیس، گونورآ، HIV/AIDS و سالمونلوزیس به درمان های استاندارد، مقاوم شده اند.

به مرور که بیشتر وارد قرن بیست و یکم می گردیم بسیاری از داروهای مهم که برای درمان عفونت های شایع بکار می روند محدود تر، گرانتر و در برخی مناطق در دسترس نمی باشند و بعنوان نمونه ما توانایی خود را برای درمان عفونت های ناشی از استافیلوکوک آرئوس از دست می دهیم. این باکتری عفونتهای زخم، آبسه های مختلف را در پوست، ریه، استخوان، مغز، قلب و حتی مرگ ایجاد می کند.

تاریخچه

در سال ۱۹۲۸ که پنی سیلین توسط فلمینگ کشف شد بسیاری از باکتریها نسبت به آن حساس بودند ولی وقتی در سال ۱۹۴۳ کمپانی ها شروع به تولید انبوه آن نمودند چهار سال بعد باکتریها شروع به مقاومت کردند. نخستین میگروبی که مقاوم شد استافیلوکوک آرئوس بود. در سال ۱۹۶۷ تیپ دیگر پنومونی مقاوم به پنی سیلین که بوسیله  استرپتوکوک پنومونیه ایجاد شده بود در دهکده دور افتاده ای در پاپوای گینه جدید نشان داده شد. در همان موقع پرسنل نظامی آمریکا در جنوب شرقی آسیا گونورا مقاوم به پنی سیلین را کسب کردند. موقعی که این سربازان به خانه های خود برگشتند این سویه جدید را با خود به آمریکا بردند و پزشکان مجبور بودند داروهای جدید برای درمان آن پیدا کنند. در سال ۱۹۸۳ عفونت روده ای کسب شده از بیمارستان با انتروکوک فسیوم به لیست باکتریهای مقاوم به پنی سیلین اضافه گردید. مقاومت آنتی بیوتیکی سریعاً گسترش می یابد. برای مثال بین سالهای ۱۹۷۹ و ۱۹۸۷ تنها ۲/۰% سویه های پنوموکوک مقاوم به پنی سیلین بودند. امروزه ۶% نمونه های پنوموکوک مقاوم هستند. بر اساس گزارش ۲۸ آوریل ۱۹۹۴ مجله نیوانگلند، محققین باکتری هایی در نمونه های ارسالی از بیماران پیدا کرده اند که به همه داروهای آنتی بیوتیکی رایج در دسترس مقاوم هستند. عفونتهای مقاوم به دارو خطر مرگ را افزایش می دهند و اغلب با طولانی شدن مدت اقامـت در بیمارستان همـراه بوده و گاهـی همـراه با عوارض هستند و نیاز به برداشتن قسمتی از یک عضو نظیر ریه با جراحی و یا جایگزینی دریچه قلبی آسیب دیده پیدا می کنند. با شروع کاربرد آنتی بیوتیکها در دوزهای پائین برای افزایش رشد حیوانات و وجود باقیمانده همین مواد در غذای انسانی با اعمال اثرات فشاری روی باکتریهای انسانی مقاومت در آنها نیز پدید آید که می تواند موجب غافلگیری جوامع پزشکی گردد. برای مثال در سال ۱۹۸۳، ۱۸ نفر در ۱۴ ایالت غربی آمریکا مسمومیت ناشی از سالمونلای مقاوم به چند دارو در اثر مصرف استیک تهیه شده از گوشت گاوهایی که در تغذیه شان آنتی بیوتیک وجود داشت پیدا کردند. ۱۱ نفر بستری شدند و یکنفر فوت کرد.

 

 

 

 

دانلود کامل تحقیق

ارسال نظر