X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات
header
متن مورد نظر

کهیر (Utricaria)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

هنگامی‌که  پشه فردی را  نیش می زند لکه قرمزی در محل گزش پدید می‌آید که خارش دارد. این یک واکنش کهیری است. غیر از این مورد ممکن است افرادی را دیده باشید که با خوردن خوراکی‌هایی مانند شکلات روی پوست بدنشان لکه‌های سرخ‌رنگ و خارشداری آشکار شده‌است، به این لکه های برجسته کهیر می‌گویند. در این نوشتار به بحث و بررسی در مورد کهیر می‌پردازیم.

کهیر (Utricaria    )

هنگامی‌که  پشه فردی را  نیش می زند لکه قرمزی در محل گزش پدید می‌آید که خارش دارد. این یک واکنش کهیری است. غیر از این مورد ممکن است افرادی را دیده باشید که با خوردن خوراکی‌هایی مانند شکلات روی پوست بدنشان لکه‌های سرخ‌رنگ و خارشداری آشکار شده‌است، به این لکه های برجسته کهیر می‌گویند. در این نوشتار به بحث و بررسی در مورد کهیر می‌پردازیم.

کهیر به لکه‌های قرمز ومتورم خار‌ش‌داری گفته می‌شود که چندین ساعت روی بدن می‌مانند. اگر مدت زمانی که بیمار دچار  حمله‌های کهیری می‌شود بین  3 تا ۶  ساعت بوده وسپس بهبود یابد به آن کهیر حاد می‌گویند و در صورتی که مدت بیماری بیش از ۶ هفته بدرازا بکشد آن را مزمن می‌گویند. گاهی این تورم ممکن است در سراسر بدن پخش شده و حتی پلک ها نیز متورم گردد که درآن صورت به آن کهیر غول‌آسا ( Giant Utricaria    ) می‌گویند. کهیر به علت گشاد شدن مویرگها  وبه دنبال آن نشت خونابه از مویرگ به درون بافت پدید می‌آید، این سلسله واکنش‌ها به دلیل آزاد شدن ماده‌ای به‌نام هیستامین ایجاد می‌شود.

علل:
کهیر علت‌های گوناگونی داشته که می‌توان به‌روش زیر آنها را تقسیم‌بندی کرد:
۱- خوراکیها: ماهی، تخم مرغ، شکلات، توت فرنگی، گوجه فرنگی، شیر گاو، گردو، فندق.
۲- داروها: پنی سیلین ، آسپیرین، مورفین، کدئین،کوتریموکسازول.
۳-  عفونت: عفونت دندان، کیسه صفرا، دستگاه ادراری؛ عفونت های قارچی، انگلی و کرمها؛ سینوزیت.
۴- مواد بویایی: گرده گیاهان، گرد و غبار خانه، مواد معطر، افشانه ها(اسپری) .
۵- بیماریها: پرکاری تیروئید، سرطان خون، تب رماتیسمی.
۶– مواد محرک: گیاهان (گزنه)، جانوران(ستاره دریایی، حشرات)، مواد شیمیایی(رنگ مو، مواد آرایشی، سفید کننده ها).
۷- علل دیگر: ورزش، سرما، آب، آفتاب، فشار روانی، حاملگی، تزریق خون.

نمای بالینی:
 پیش از آشکار شدن لکه های خارشدار که ممکن است در هر جایی از بدن روی دهد، تحریک شدیدی پدید می‌آید، اندازه لکه‌های برجسته از چند میلی‌متر تا چندین سانتی‌متر متفاوت بوده، بین  8  تا ۲۴ ساعت طول کشیده، سپس بدون برجا گذاشتن هیچ گونه اثری از بین می‌رود. ممکن است برخی مواقع لکه‌های بنفش کم‌رنگ (مانند خونمردگی) پس از بهبود برجستگی‌ها جایگزین آنها شوند.  گاهی تب ، تورم ودرد مفصل‌ها، بزرگی اسپرز (طحال) وگره های لنفاوی هم وجود دارد.


کهیرهای ویژه:
درموگرافی (
Dermography    ):
پس از خارش خفیف یا کشیدن آرام یک جسم بر روی بدن یک واکنش پوستی پس از یک تا سه دقیقه روی می‌دهد که درماتوگرافی (پوست نگاری) نامیده می‌شود.نخست در محل تحریک و قرمزی ایجاد شده وسپس لکه های کهیری آشکار می‌شود. درزنان جوان این مشکل بیش از دیگر افراد دیده می‌شود. شما می توانید بر روی پوست این گونه افراد با انگشت جمله ای را نوشته وآنگاه ظاهر شدن جمله خود را ببینید.
کهیر فشاری:
 این نوع کهیر در اثر فشار موضعی بر بدن (ایستادن، راه رفتن ونشستن دراز مدت، پوشیدن لباس‌های تنگ) پدیدار می شود. پس از چهار تا شش ساعت یک تورم عمقی همراه با خارش، سوزش و درد ایجاد می‌شود که پس از ۸ تا۷۲  ساعت از بین می‌رود. گاهی تب ولرز، ضعف و خستگی و سردرد هم همراه لکه‌ها دیده می‌شود.
کهیر آبی:
این نمونه کمیاب بر اثر تماس با آب ایجاد شده وحتماً با خارش همراه است .
کهیر خورشیدی:
در اثر تماس با آفتاب پدید می آید .
کهیر سرمایی:
چند دقیقه پس از تماس با آب سرد یا هوای سرد نمایان می‌شود. این کهیر شدید بوده وگاهی به کاهش فشار خون ومرگ منجر می شود.
 کهیر گرمایی:
دراین نوع کهیر لکه‌های منتشر وکوچک قرمز رنگ پس از فعالیت بدنی و ورزش ، افزایش درجه حرارت یا فشارهای روانی به وجود می آید.
آنژیوادم (
Angioedema    ):
به معنی خیز (ادم) عروقی بوده ویک نمونه شدید وعمقی کهیر است. این بیماری شامل کهیر پوستی، بادکردن لبها وپلکها، خیز ریوی (تجمع آب در ششها) وگاهی نیز شوک است. در صورت پیدایش این واکنش عروقی، بایستی فوری به  اورژانس مراجعه کرد تا اقدامات درمانی هر چه زودتر انجام پذیرد.

درمان:
نخستین مرحله دوری از ماده مشکوک است. پزشکان برای کنترل کهیر از داروهای ضد هیستامینی (آنتی‌هیستامین) کمک می‌گیرند. چون بیشتر داروهای ضد هیستامینی (
Anti histaminic     Drug    ) اثر خواب‌آور دارند، به هنگام مصرف دارو باید از کارهایی که احتیاج به تمرکز حواس دارند (مانند رانندگی) خودداری نموده ویا اینکه از داروهای بدون اثر خواب‌آوری بهره گرفت. چنانچه کهیر مزمن باشد در بسیاری از موارد با پرهیز از مصرف پنی‌سیلین ، آسپیرین وافزودنیهای خوراکی (رنگ های غذایی) بیماری بهبود می‌یابد. بیمارانی که عفونت قارچی یا سینوزیت دارند با درمان آن کهیرشان خوب می‌شود.
در مورد کهیرهای ویژه باید ازعامل پدید آورنده ومساعد کننده (ضربه ، سرما،آفتاب) دوری کرد. در درمان کهیر فشاری علاوه بر دروهای ضد هیستامینی از داروهای استروئیدی (
Corticosteroid    ) هم استفاده می شود.
نکته آخر اینکه فردی که دچار کهیر گرمایی است ، باید از ورزش‌های سنگین خودداری کرده، یک ساعت پیش از فعالیت بدنی داروی ضد هیستامینی مصرف کرده و پس از ورزش با آب خنک دوش بگیرد.

نوشته شده بدست پیشاهنگ Pishahang     در ساعت 14:53 | جستار: پزشکیپیوند  | 

جمعه     1385/03/19


اگزما (Eczema)

در شماره‌های پیشین گونه خاصی از حساسیت پوستی به نام درماتیت را بررسی کردیم. در این نوشتار در مورد واکنش پوستی دیگری به نام اگزما صحبت می‌کنیم.
اگزما به‌معنی جوشها و بثورات پوستی خارشدار است. اگزما علت درونی و زمینه ای داشته و عامل بیرونی نمی‌توان برای آن پیدا کرد.در زیر به چندین نمونه از اگزما اشاره داریم.

اگزمای آتوپیک:

آتوپی (Atopy) یک اختلال ژنتیکی و ارثی است و در برگیرنده گروهی از بیماریهاست که ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند. این بیماری‌ها شامل: تب یونجه، آسم، کهیر، اگزما و ایکتیوز  (بیماری که پوست بدن همانند پوست ماهی خشک و پوسته پوسته شبیه پولک می‌شود) است. شرح حال بیمار وخانواده او معمولاً تشخیص را آسان می‌کند. حدود ۱۰درصد مردم گرفتار آتوپی هستند؛ یعنی ممکن است به یکی از بیماری هایی که در بالا نام برده شد مبتلا باشند؛ البته تنها پنج درصد آنها ضایعات پوستی اگزما را نشان می‌دهند. ممکن است یک بیمار نخست اگزما داشته و پس از بهبود ضایعات پوستی، نشانه های ایمنی  (آسم، تب یونجه) دیده شود.
برخی از این بیماران ممکن است نسبت به پنی سیلین حساسیت شدید داشته باشند و حتی بمیرند.

نمای بالینی:
اگزما در هنگام نوزادی آغاز شده و به همین دلیل آن را اگزمای نوزادان می‌نامند. از ماه سوم به بعد نمای بیماری مشخص‌تر می‌شود. پوست سر قرمز و پوسته پوسته می‌شود. به‌زودی این ضایعات به گونه‌ها نیز انتشار می‌یابد. تعدادی دانه های سرخ خارشدار بیرون زده که پوسته‌دار می‌شوند. چون کودک نمی‌تواند خود را بخاراند، سر و صورت خود را بر بالش می‌مالد؛ در موارد شدید لکه‌ها به اندام و همچنین محل پوشک کردن بچه (Napkin rash) گسترش یافته، کودک به خاطر ناراحتی، بیقرار بوده و نخوابیده و با گریه پدر و مادر خود را بیدار می‌کند. در موارد شدیدتر تمام سطح تن گرفتار شده و ممکن است ضایعات زخمی و خون‌آلود شوند. این نمای ترحم‌انگیز و بی‌خوابی فرزند باعث اضطراب و دل‌نگرانی پدر و مادر می‌گردد.
دگرگونی آب و هوا در سیر بیماری نقش بسزایی دارد. سرما باعث بدتر شدن اگزما می‌شود، بدین‌خاطر آماس پوستی در زمستان بیش از دیگر فصل‌های سال دیده می‌شود. البته گرمای زیاد نیز خود باعث مشکلات بیشتر می‌شود که به دلیل عرق کردن کودک است.

پیش آگهی:
اگرچه این بیماری خودبه‌خود تا دو سالگی رو به بهبود می‌رود، اما در پاره‌ای موارد بیماری خوب نشده بلکه به جای صورت، روی انگشتان و چین آرنج و زانو نمایان می‌شود. به علت خارش مداومی که شبها بدتر می‌شود و خاراندن محل، پوست کلفت و چرمی می‌گردد. بایستی توجه داشت که عفونت به زخم ناشی از خارش ضایعات افزوده نگردد.

درمان:
۱ـ کودکان گرفتار به اگزما، ممکن است بیش از دیگر افراد، نسبت به مواد حساسیت‌زا، حساس باشند؛ بنابراین شایسته است که از تماس با پر و موی جانوران، گردوغبار خانه، گرده گل و گیاه جلوگیری شود.
۲ـ در صورتی که نسبت به مواد خوراکی هم حساسیت وجود داشته باشد باید از خوردن شیر گاو، کره، تخم مرغ، بادام زمینی، شکلات، پفک و گوجه فرنگی پرهیز شود.
۳ـ تعداد دفعات حمام را باید کاهش داد (دو بار در هفته)؛ بهتر است برای شستشو از صابون‌های گلیسیرینه (مانند اژه یا داو) و شامپوی بچه ملایم (مانند فیروز یا جانسون) استفاده شود. به هنگام حمام کردن می‌توان محلول‌های روغنی را به آب وان اضافه کرد تا پوست کودک به اندازه کافی چرب گردد.
۴ـ برای پوشاک، لباس‌های ۱۰۰ درصد نخی بکار رود و محیط پیرامون کودک، خنک نگاه داشته شود.
۵ـ به هنگام پیدایش حمله حاد بیماری از پمادهای استروئیدی (کورتون)  بهره گرفته می‌شود و هنگامی که بیماری خاموش است کرمهای نرم‌کننده ومرطوب‌کننده بکار می‌روند.
۶ـ در صورت افزوده شدن عفونت باید از آنتی بیوتیک (داروی ضد میکروبی) کمک گرفت.

اگزمای لیسی:                        <!–[if gte vml 1]> <!–[if !vml]–>\"اگزمای<!–[endif]–>

این گرفتاری رنج‌آور، مشکل فراوانی در بچه‌ها به ویژه در هوای سرد است. بیماری (Lick eczema) با ترک کوچکی در دور دهان آغاز شده و با لیسیدن آن (برای رهایی از سوزش وناراحتی) ادامه پیدا می‌کند. دورادور لبها، ناحیه قرمز رنگی با حدود مشخص (تا جایی که زبان می‌رسد) دیده می‌شود. برای درمان باید از لیسیدن لب خودداری کرد واز داروهایی که پزشک تجویز می نماید (پماد‌های ویژه) بهره گرفت.

خارش زمستانه:

این بیماری که به آن اگزمای خشکی پوست (Asteatotic eczema) هم می‌گویند در پوست‌های بیش از حد خشک به ویژه در فصل‌های سرد سال و افراد پیر پدید می‌آید و علت آن کمبود ترشح چربی می‌باشد . شستشو با صابون باعث بدتر شدن ضایعه می‌شود. در این حالت پوست بدن به ویژه پشت دست و ناحیه جلویی ساق پا دچار خشکی شدید و پوسته‌ریزی شده، ترک وشکاف‌های ریز خارش‌داری آشکار می‌شود. برای درمان نباید داروی استروئیدی بکار برد و باید از داروهای ویژه‌ای که خاصیت نرم‌کنندگی دارند و توسط پزشک تجویز می‌شوند بهره گرفت. کمپرس نمدار سرد ۳- ۴بار در روز، هر بار به مدت ۱۵ دقیقه خیلی مؤثر است.

نوشته شده بدست پیشاهنگ Pishahang در ساعت 5:38 | جستار: پزشکیپیوند  | 

جمعه ۱۳۸۵/۰۳/۱۲


درماتیت (Dermatitis)


       در بخش پیش ، در باره یکی از انواع حساسیت‌های پوستی یعنی درماتیت و موادی که سبب پدید آمدن آن می‌شود صحبت کردم، در این شماره باز هم به معرفی موارد دیگری که سبب آشکار شدن آماس پوستی می‌شوند و همچنین تشخیص و درمان بیماری می‌پردازم.
 
حساسیت به گیاهان:
 از میان گیاهان زیادی که توانایی ایجاد درماتیت تماسی را دارند، گل پامچال بیشترین مورد را تشکیل می‌دهد. به دنبال تماس با برگ‌های این گیاه جوش‌هایی که خارش شدیدی دارند در انگشتان و مچ دست پدید می‌آید. گل داوودی نیز همین حالت را ولی به صورت خفیف‌تر ایجاد می‌کند. تاول‌های شدیدی در نقاط رو باز بدن در کشاورزان و کسانی که به هنگام تفریح روی علف‌های هرز می‌خوابند دیده می‌شود که از جمله این علف‌ها می‌توان به هویج وحشی اشاره کرد. گلنگ، جلبک‌ها، پیاز گل لاله و نرگس نیز از دیگر عوامل ایجاد حساسیت می‌باشند.
 
حساسیت مواد دارویی:
 مواد دارویی که بر روی پوست بکار می‌روند یکی از علل شایع درماتیت تماسی می‌باشند. انواع کرم‌ها، پمادها، روغن‌ها، ژلها و محلول‌هایی که بر روی پوست به کار می‌روند و همچنین قطره‌های چشمی و گوشی توانایی ایجاد حساسیت را دارند. این حساسیت‌زایی بیشتر در مورد آنتی بیوتیک‌ها (پادزی)، بی‌حس کننده‌ها و ترکیبات ضدهیستامینی موضعی دیده می‌شود. از جمله داروهای آنتی بیوتیکی (چرک خشک کن) می‌توان به پنی سیلین، سولفانامیدها، جنتامایسین و کلرامفنیکل اشاره کرد.
 
حساسیت نسبت به نور:
 برخی مواد خود به خود سبب پدید آمدن درماتیت نمی‌شوند ولی پس از تماس با بدن چنانچه فرد در برابر نور قرار گیرد، آنگاه حساسیت وی نمایان می‌گردد. این نوع حساسیت بیشتر فصلی بوده و در فصل‌های گرم سال دیده می‌شود. مشهورترین این مواد رژ لب، روغن ترنج و عطرها می‌باشند. همچنین پاره‌ای از داروها نیز همین اثر را دارند.
 
تشخیص :
حساسیت نسبت به مواد گوناگون را می توان با توجه به طرح اختصاصی ناحیه گرفتاری مشخص کرد.
پوست سر: رنگ مو، روغن مو، روسری و چادر، کلاه گیس، تور سر.
گوش: دسته عینک، سمعک (نیوشان)‌، قطره‌های گوشی.
پلک و صورت: لوازم و مواد آرایشی، خمیردندان، گیاهان و گل (به ویژه روی بینی).

گردن: شال گردن، روسری، گردن بند، عطر و کراوات.
زیربغل: لباس و زیرپوش ، اسپری‌های برطرف کننده بوی عرق.
تنه: لباس، سینه بند، زیرپوش و زیر پیراهنی‌های نایلونی و مصنوعی.
ران و کمر: دکمه‌های فلزی از جنس نیکل و کروم به کار رفته در شلوار و کمربند.
مچ و کف پا: جوراب، کفش و چکمه پلاستیکی، خاک، گرد و غبار، گیاهان.
دست و ساعد: بندساعت، انگشتر و النگو، دستکش، مواد گوناگونی که در خانه و محل کار وجود دارد.
برای تشخیص ماده‌ای که سبب ایجاد حساسیت می‌گردد ، آزمایشی به نام (
Patch test) آزمون تکه‌ای به کار می‌رود. این آزمون شامل قرار دادن مقدار کمی از ماده مشکوک بر روی پوست طبیعی ( معمولاً پشت بدن یا سطح داخلی بازو )‌ می‌باشد. معمولاً هر بیمار را با نوارهایی دارای ۲۰ ماده مختلف مورد آزمایش قرار می‌دهند. نوار آزمایش را ۴۸ ساعته در محل قرار داده، سپس نوار را برداشته و پاسخ آزمون را به صورت مثبت یا منفی گزارش می‌کنند. این آزمایش هنگامی که فرد دچار درماتیت در مرحله‌ی حاد است، نباید انجام شود.

درمان :
 اولین گام در درمان، شناخت عوامل پدید آورنده درماتیت و دوری گزیدن از آنهاست. از آنجایی که ترس، هیجان و فشارهای روانی نشانه ها را بدتر می‌کند، بایستی به بیمار اطمینان و آرامش خاطر داد. در صورت داشتن حساسیت ، شستشو با صابون بایستی تنها در موارد ضروری انجام شود (آنهم تنها با صابونهای ملایم و گلیسرینه). به هنگام کار کردن باید از دستکش‌های کتانی بهره گرفت و برای انجام کارهای خانه و شستشوی ظرف‌ها و پوشاک بهتر است زیر دستکش‌های نایلونی، دستکش کتانی پوشید.
در درمان دارویی، از محلول‌های نرم کننده و کرم‌های مرطوب کننده استفاده می‌شود. داروهای ضدالتهابی یا استروئیدی نیز توسط پزشکان ( به صورت کرم و پماد ) به کار رفته است. پس از بهبودی بایستی این داروها را کم کم کاهش داد. شایسته است از مصرف خودسرانه داروهای استروئیدی ( مانند هیدروکورتیزون و بتامتازون )‌ خودداری شود، زیرا سبب پیدایش عوارض ناخواسته‌ای بر روی پوست (مانند نازک شدن و قرمزی همیشگی پوست)‌ می‌گردد.
اگر درماتیت مدتی تداوم داشته باشد، پوست ضخیم شده و حالت چرمی پیدا می‌کند. در این هنگام فرد دچار خارش عمقی می‌شود . بنابراین از داروهای ضدخارش هم باید استفاده شود. در صورت شدید بودن ضایعات ممکن است پزشک درمانگر داروهای آرام‌بخش را تجویز ‌کند .

نوشته شده بدست پیشاهنگ Pishahang در ساعت 5:38 | جستار: پزشکیپیوند  | 

شنبه ۱۳۸۵/۰۳/۰۶


حساسیت پوستی

       پوست به طور طبیعی بوسیله یاخته های شاخی شکلی که به طور فشرده‌ای کنار هم قرار دارند با بهره‌گیری از خاصیت ارتجاعی از آسیب‌های گوناگون محافظت می‌شود . خاصیت ارتجاعی لایه شاخی با میزان آب آن فرق می‌کند ، یعنی با تبخیر آب و همچنین برداشت چربی روی آن ( که رطوبت پوست را نگه می‌دارد ) این خاصیت کاهش می‌یابد.
 مواد چربی‌زدا مانند صابون اگر در مدت کوتاه و به طور زیاد بکار روند سبب پدید آمدن خشکی، قرمزی، تحریک و شکاف روی پوست می‌شوند . موادی را که با پاره کردن یا از بین بردن لایه شاخی سبب التهاب و آماس پوست می‌شوند مواد محرک می‌نامند.
 چنانچه حساسیت پوستی به دنبال عوامل بیرونی باشد ( مانند حساسیت به سیمان ) آن را درماتیت می‌گویند و اگر عامل بیرونی نقشی در ایجاد آن نداشته و آماس، ناشی از عوامل درونی و زمینه‌ای باشد آن را اگزما می‌نامند.
 دانشمندان ایرانی در دوران گذشته نیز با این دو بیماری آشنایی داشته و به آن سودا می‌گفتند.
واکنش‌های پوستی در این بیماری سبب باد کردن و پاره شدن یاخته‌های پوستی می‌شود . به دنبال آن پوست دچار قرمزی و تورم شده و بر روی محل دلمه و کبره می‌بندد . سرانجام محل التهاب، دچار پوسته ریزی شده و ضایعه بهبود می‌یابد.
 
درماتیت تماسی (ِ
Contact Dermatitis):

      این نوع التهاب پوست در نتیجه حساسیت به موادی که از بیرون با پوست در تماس قرار می‌گیرند پدید می‌آید . ماده حساسیت‌زا، از راه مجاری عرق و ریشه‌های مو به درون لایه شاخی پوست نفوذ کرده و در آنجا با مواد درونی ویژه‌ای ترکیب شده و تشکیل یک پادژن فعال می‌دهد که سبب آشکارشدن حساسیت می‌شود . در تماس‌های بعدی با ماده حساسیت‌زا ، آماس شدیدتری رخ می‌دهد . همیشه زمان نهفته‌ای بین نخستین تماس با آخرین ماده حساسیت‌زا و پیشرفت بعدی حساسیت وجود دارد . این زمان نهفته می‌تواند کوتاه مدت ( چند روز ) یا درازمدت ( چندین سال ) باشد . پس از این زمان، تمام پوست فرد نسبت به ماده حساس می‌گردد.
 مواد گوناگونی توانایی ایجاد حساسیت با درجات متفاوتی را دارند . البته حساسیت افراد به این مواد هم فرق می‌کند . پیش از بلوغ ، درماتیت تماسی کمیاب است ، البته پوست تن نوزادان و شیرخوران و همچنین افراد پیر بسیار حساس بوده و پس از برخورد با مواد حساسیت‌زا ، آماس پوستی ، بیشتری روی می‌دهد . لازم به یادآوری است که هیجان و فشارهای روانی در نمایان شدن درماتیت نقش بسزایی دارند . 

مواد مستعد کننده :

       صابون و دیگر مواد شوینده ( مایع ظرفشویی ، گرد لباسشویی ) با زدودن چربی از روی لایه شاخی پوست ، باعث خشکیدگی بیش از حد و آسیب به پوست می‌شوند . در این مرحله پوست خشن و شکافدار بوده که نشانه یک درماتیت خفیف می‌باشد . آهک و سیمان هم بدین روش عمل می کنند . عامل دیگری که نقش مهمی دارد، صدمات خفیف و مداوم است . در نواحی از بدن انسان که فشار یا مالش بیش از حد است مانند چین زیر بغل و کشاله ران، درماتیت بیشتری روی می‌دهد.
 
مواد حساسیت زا:

برخی فلزات مانند نیکل و کروم که در بند ساعت و سگگ کمربند بکار می‌رود توانایی حساسیت آفرینی دارند . مواد آرایشی مانند : رنگ مو ، پودر صورت ، کرم ، روژ گونه و لب نیز قادر به ایجاد حساسیت  درمحدوده چهره می باشند . اگرچه ممکن است بیمار سال ها انها را به کار برده باشد و نشانه ای از حساسیت نبیند زیرا ممکن است چندین سال طول بکشد تا بیمار به آن حساس گردد . لاک ناخن نیز یکی دیگر از این مواد می‌باشد . البته ناخن از یاخته های مرده تشکیل شده و واکنشی نشان نمی دهد. اما در کناره گردن، چانه و پلک ها که ممکن است به طور اتفاقی در تماس با ناخن لاک زده قرار بگیرد واکنش آماسی دیده می‌شود.
 حساسیت نسبت به مواد گوناگون موجود در پوشاک بویژه لباس‌هایی که از الیاف مصنوعی تهیه شده‌اند و نیز مواد رنگی بکار رفته در انها سبب درماتیت می گردد . گرد و غبار از دیگر موادی است که توانایی حساسیت زایی دارد . این مورد بویژه در کارمندانی که در کتابخانه یا بایگانی کار می‌کنند و با کتاب ها و پرونده‌های پر از گرد و خاک سر و کار دارند دیده می‌شود.
 
حساسیت متقاطع (
Cross sensitisation):
 
حساسیت نسبت به مواد شیمیایی اختصاصی بوده اما گاهی مواقع بدن توانایی تشخیص بین مواد شیمایی که ساختمان نزدیکی با هم دارند را ندارد؛ بدین ترتیب ممکن است خانمی که نسبت به رنگ مو حساسیت دارد، هنگامی که از پمادها و داروهای سولفانامیدی استفاده می کند (این دو ماده از نظر ساختمان شیمیایی به یکدیگر شباهت دارند) التهاب پوستی رخ دهد . در صورتی که در گذشته هیچ سابقه استفاده از این پمادها را نداشته است. این گونه حساسیت را حساسیت متقاطع می گویند .

 

 

منبع: پدیدا بزرگترین مرجع علمی ایرانیان 

ارسال نظر